The Game (1997)

Ik kon deze film nou echt geen seconde spannend vinden. Natuurlijk, als mij dit zelf in "het echte leven" overkwam zou het me dun door de brok lopen, maar omdat je als kijker vanaf het begin al weet dat dit een georkestreerde simulatie is kun je ook alle problemen, alle complicaties en alle situaties waarin Michael Douglas lijf en bezit riskeert niet serieus nemen.

En ik ben normaal een tamelijk goedgelovig kijker die vrij vaak met open ogen in alle mogelijke "twists" en valkuilen tuint, maar Sean Penn die plotseling weer opduikt en zegt dat het eigenlijk allemaal ècht is… Deborah Kara Unger die zogenaamd dankzij Douglas ontslagen wordt… Douglas die Penn "doodschiet"… zelfs de zelfmoordpoging – allemaal geen moment benauwend of beklemmend, want we weten toch dat het allemaal nep is? O ja, het zou een manier zijn om Douglas onder het mom van een spel van al zijn geld te beroven… Nee hoor, ik wed dat ook dát onderdeel van het spel is. (Als het allemaal echt was zou hij dat graf in Mexico toch zeker niet meer levend kunnen verlaten?)

Niets ten nadele van wie dit wèl een spannende film vond, maar ik heb ruim twee uur lang het gevoel gekregen dat ik keek naar een goochelaar die elke keer uitlegde hoe de truc werkte voordat hij hem uitvoerde.
 

Argh, ik baal dat ik zo in de maag zit met het feit dat dit on-mo-ge-lijk gegaan kan zijn in de film als het gegaan is. De film is spannend, het concept is geweldig maar mijn allereerste reactie na het eind was toch echt jammer genoeg: 'Jeetje, wat een afknapper'.

Ik ging er heel enthousiast voor zitten maar hoe dieper de film ging hoe meer ik me begon te storen. Elke voetstap die de hoofdpersoon in de film zet zou uitgestippeld moeten zijn, En dat kan niet, dat is hetzelfde als het voorspellen van je toekomst. Het zou gewoon nooit zo gegaan kunnen zijn. Met name als afknapper dat hij op het eind van het torenhoge gebouw springt en exact op de plek beland die bedoelt was voor hem om te landen. Wat nou als hij een metertje of 5 was opgeschoven en toen was gesprongen?

Sorry mensen die dit allemaal geweldig vonden, dat kan ik ook ontzettend goed begrijpen. Maar ik hoop dat jullie ook mijn eerste reactie kunnen begrijpen.

Ik geef 2.0* voor het acteerwerk, muziek, spanning en voor de amusementswaarde. Verder reik ik helaas echt niet!

Grappig, iets met een pot en een ketel.

Je hebt wel enigszins gelijk maar die 2.0 gaat ook echt nog naar finch, zat het script beter in elkaar was het kwalitatief in mijn ogen veel en veel hoger geweest. Te veel losse flodders.