Memento (2000)

Moet het eens zijn met reacties dat de film nog niet helemaal af leek, maar eigenlijk vond ik dat zelf niet zo erg. Ik vond het in ieder geval wel goed bij de film passen.

Ik doe het maar in 1 spoiler, dan verpest ik iig niets:

Over de film zelf kan ik kort zijn, ik vond hem gewoon geniaal. Het onchronologisch in beeld brengen is prima gedaan en maakt de film uniek en brengt goed in beeld hoe Leonard zich kan voelen in sommige situaties.
Ook de humor die er hier en daar in zat vond ik goed gebracht, vaak redelijk subtiel en kon er best om lachen.

Complimentje voor Nolan, had van hem al eerst the Dark Knight gezien die ik al goed vond en eerder nog the Prestige die ik helemaal geweldig vond.
En ook Memento vind ik een absolute topper, ik ben blij dat ik hem heb aangeschaft en ga hem zeker nog wel eens kijken.

Jammer voor V for Vendetta maar ik denk dat die toch plaats mag maken voor Memento in mijn favoriete top 10.

Redelijke thriller die van achter naar voor vertelt word, meestal zorgt dat voor een gebrek aan spanning aangezien je de uitkomst van het verhaal al aan de start van de film kent was het niet dat deze film meer poogt om de kijker te doen nadenken over het wat en hoe. Het grootste probleem dat ik had met deze film was dat de tijdsperiodes van de flashbacks gewoon veel te kort waren in tegenstelling tot bijvoorbeeld Irréversible, waardoor het nogal nodeloos ingewikkeld gemaakt werd. Verder stelde het visueel ook al niet veel voor, nogal standaard camerawerk, saai en nutteloos gebruik van zwart/wit tussenin, saaie settings en ga zo maar door. Ook de soundtrack is me niet bijgebleven (en dat heeft niets te maken met een slecht functionerende korte-termijn geheugen). Het acteerwerk was dan weer redelijk goed, zowel Guy Pearce als Carrie-Anne Moss zaten goed in hun rol en wisten het alsnog boeiend te houden. Matige film, al is het wel eens iets anders dan de meeste andere films.

3.0 sterren

Ik krijg de indruk dat je niet helemaal begrepen hebt waarom die zwart/wit stukken ertussen zaten.

De zwart/wit scènes lopen (i.t.t. de kleurenscènes) chronologisch. Zwart/wit scènes en kleurscènes komen uiteindelijk samen.

Maar het gaat mij niet om de inhoud of de betekenis van die zwart/wit stukken, het gaat mij om de uitvoering daarvan (en trouwens ook van de rest van de film). Iets te saai en standaard allemaal. Zal ook wel te maken hebben met het feit dat ik deze week ook al Le Procès en Soy Cuba gezien heb, twee visuele prachtfilms.

Zag deze film ooit eens in 2005 (destijds de eerste dvd die ik ooit kocht hehe) en vond de film ronduit kut. Sindsdien eigenlijk nooit weer gezien en de behoefte ook nooit gehad, tot ik er afgelopen weekend geheel toevallig tegenaan liep. Ik zal er destijds wel vrij weinig van begrepen hebben aangezien ik het nu een heerlijk intrigerende film vond! De regisseur laat je constant puzzelen over mogelijke scenarios en door de backwards-structuur verandert je mening over bepaalde hoofdpersonen constant. Bedoeld of onbedoeld heb ik ook meerdere malen hardop moeten lachen; enkele scenes waren echt bijzonder grappig. Gewoon 41/2 sterren, heb me uitstekend vermaakt!