Fight Club (1999)

Misschien had ik wel iets te veel verwacht van deze film maar zelfs na 10 minuten bezinken kom ik niet terug van volgende beoordeling.
De film opent zeer traag, 40 minuten lang vraag je je af wanneer start het nu eindelijk.
En de volgende 93 minuten zijn niet veel beter, waar draait het nu allemaal rond ?
De finale was voorspelbaar het viel me van in het begin op dar Tyler en de vrouw nooit samen in beeld kwamen, het zou dus wel om iets van droom (psychologisch) uitmonden

Het hoofdpersonage verteld het verhaal dit gebeurd wel vaker in films (vb Sin City), maar persoonlijk ben ik daar geen voorstander van. Je wordt nooit in het verhaal meegezogen. Doordat telkens het verhaal wordt onderbroken door de verteller.
Het acteerwerk was goed, maar het verhaal vond ik te zwak op zich staan, en juist dat blijft de fundering van een film. Als de fundering niet goed is stort de hele film in elkaar.

Is volgens mij bewust gedaan. De film zit vol met post-moderne trucjes om je er constant aan te herinneren dat je naar een film aan het kijken bent. Deze directe confrontatie houdt je als kijker bij de boodschap, i.p.v. hem lekker passief in de immersie te laten wegzakken.

?

Heb er serieus over nagedacht en wil dit echt gaan doen.

Dit is een trage film (maar wel een meestererkje) :

Gerry

Veel mensen zeggen ook 'trage films' tegen films dat erg lang duren,...

Dit is een van die films waarvan ik het maar moeilijk vind om te bepalen wat ik ervan moet vinden. Technisch gezien is deze film erg goed gemaakt. Een bijpassende production design met een goede cinematografie zorgen voor een beklemmende sfeer. Net zoals altijd weet Fincher weer een sterke sfeer neer te zetten. Hij handelt met een sterk script die een goede twist heeft op het einde, waarin we in feite een reis maken door het hoofd en de gevoelens van de hoofdpersoon. Mijn probleem met deze film is dan ook puur persoonlijk. Het onderwerp, de thema's en het verhaal opzich stonden mij gewoon niet zo aan, waardoor ik er niet zo heel veel plezier aan heb beleefd. Maar opnieuw, dat is gewoon echt puur persoonlijk. Vandaar dat de film alsnog een voldoende van me krijgt.

3,5

Wel eerlijk. Ik ken genoeg mensen die de film fantastisch vinden, Tyler Durden een held noemen, maar tegelijkertijd keihard en vrolijk meedraaien in dezelfde consumptiemaatschappij die de film bekritiseert.

Nog eens herbekeken, ditmaal op Blu-Ray, en deze prent viel me toch een beetje tegen. Nu is mijn filmsmaak sinds de eerste keer Fight Club ook wel wat veranderd, dus misschien ligt het daar voor een stuk aan. Fincher pakt nochtans uit met de nodige flair, hoewel het op visueel vlak nooit écht briljant wil worden in mijn ogen. Norton (wat is er toch met 'm gebeurd ) en Pitt barsten van het charisma, maar ik vond de personages eigenlijk ook een beetje te karikaturaal. De thematiek is nochtans interessant en de film weet ook wel tot het eind te boeien, maar een absolute topscore zit er niet meer in.

3,5*