Arlington Road (1999)

Net gezien.
Ik vond het geen slechte film.
Kwam behoorlijk traag op gang, maar ik wist toch al snel dat ik hem wou uitkijken.
Vond het begin ook wel leuk.
En achteraf dat Olivier zo zei van: "ja je leeft nog omdat je mijn zoons leven hebt gered."
Ik vind het wel jammer dat de film sommige vragen onbeantwoord laat.
De vrouw zat toch ook in het complot?

Grandioze thriller, spannend van begin tot het einde. Een cast om van te dromen, ook op dat vlak stelde niets teleur.

Heerlijke 90's thriller die mijn mond zo nu en dan open liet vallen.
We volgen Michael Faraday die op een bizarre manier in contact komt met zijn op het oog normale buurman. Echter, zoals ook al (helaas) op de cover van de hoes staat, kun je nooit je buurman vertrouwen. Faraday begint hem te wantrouwen en komt achter een bizar plot. Het is zeer sterk gevonden, maar sommige plotwendingen zijn wel érg onrealistisch. Dat Faraday dan ook niet erg grondig te werk gaat helpt daar ook niet veel bij. De sterk acterende Robbins als buurman is echt een hele goede cast geweest, Robbins heeft iets van dat manische in zijn blik en spel waardoor het echt maniakale buurman is. Sowieso is de complete cast topnotch, met Bridges als prof die doordraait, de buuvrouw (Cusack) die de goedheid zelve blijkt en ook het zoontje zelf.
Dat de film daarnaast echt spannend kan zijn bewijzen de scenes bij de telefooncel en in het jaarboek, maar dit is vooral te danken aan de geweldige muziek die de schrik echt aandikt.
Naarmate het einde vordert wordt het plot niet echt veel geloofwaardiger, maar toch vond ik ook het einde geweldig. Lekkere thriller met een goede 90s feel die mij de complete 2 uur aan de buis heeft gekluisterd.

Aardige en onderhoudende thriller, met goed acteerwerk van Bridges en zijn zoontje (in de film), maar het is toch wel het einde dat bijblijft en dat je niet zo snel zult vergeten. Want voor de rest kabbelt de film maar een beetje voort. Het kwam maar niet tot leven, om het zomaar te zeggen. Natuurlijk zaten er een paar scenes tussen die een uitzondering waren, maar voor de rest wil het je niet echt pakken.

Zeer sterke, onderhoudende en spannende thriller. Prima acteerwerk en een apart verhaal dat sterk wordt uitgewerkt naar een ontzettend bizar, onverwacht maar wederom sterk einde.

Paranoide thriller over een leraar die zijn buur ervan verdenkt een terrorist te zijn. Bridges gaat over de rooie en Robbins speelt een onheilspellende buurman. Het begint traag maar daarna raakt het plot in een hogere versnelling en komt de ene verrassing na de ander... met moet het nog gezegd worden... een grandioos einde. Her en der komt een geforceerde twist aanzetten maar de hele opzet is de moeite wel waard. Geen alledaagse thriller.

Spannende sterke thriller met een goede twist. Ik kan me nog herinneren dat de er flink wat mensen in de bioscoop baalde van het einde. Acteerwerk was ook goed. Vond wel dat Jeff Bridges's personage erg bemoeierig over kwam. Was misschien niet al te slim om te doen

I'm a messenger Michael, I'm a messenger! There's millions of us, waiting to take up arms, ready to spread the word... millions of us!

Nog steeds een geweldige van Mark Pellington....

Het verhaal wordt op een prima manier gebracht en mede daardoor heeft deze film ook een uitstekende sfeer wat de film alleen maar beter maakt.

En dan natuurlijk de cast, Jeff Bridges speelt zeer sterk als Michael Faraday en Tim Robbins als zijn buurman is nog beter ( de scene's tussen deze twee zijn dik in orde en hebben ook de juiste sfeer) en dan nog Joan Cusack als zijn zeer coole buurvrouw....

Matige film met een net zo matig verhaal.
En ja acteren is ook matig. Ik begrijp niet dat Jeff B. zich hier voor leent.

Een heerlijke suspensvolle thriller. Erg degelijk geschoten, erg sfeervol en heel spannend. Het einde was super en sloeg in als een bom.

Waarom niet...het is een goede film

Fear Thy Neighbor

Ik ben altijd al een fan geweest van Tim Robbins en Jeff Bridges en af en toe probeer ik een filmpje mee te pikken waar zij in meespelen. Deze week had ik dan weer één van die momenten en gelukkig kon ik deze Arlington Road te pakken krijgen. Gisterenavond dan maar onmiddellijk opgezet.

Ik had al wel eens van Arlington Road gehoord maar ik dacht eigenlijk dat het weer zo'n typische standaard Hollywood thriller ging zijn, waar een burenruzie uit de hand zou lopen, maar meer ook niet. Sloeg ik even de bal zwaar mis want Arlington Road is wel degelijk een sterke thriller, die dan ook nog eens atypisch Hollywood is. Veel daarvan is natuurlijk te danken aan het einde, dat me toch wel enorm heeft weten te raken. Ik kan me nog nauwelijks een andere film voor de geest halen waar er niet wordt gekozen voor een happy end, maar wel voor een einde waar de slechterik uiteindelijk de grote winnaar wordt en de goede brave man afgeschilderd wordt als het grote kwaad. Heerlijk gewoon! Het einde alleen al verdient veel lof en aan die zogenaamde toevalligheden heb ik me geen seconde geërgerd. Oké, met enkel een geslaagd einde heb je nog geen goede film, maar ook de rest van de film is erg boeiend om te volgen. De opbouw is misschien wel langs de trage kant, maar vanaf het moment dat Michael Faraday in het verleden van zijn buurman begint te neuzen, gaat de spanning alsmaar in stijgende lijn. Qua spanningsopbouw zit het zeer goed en Pellington geeft de kijker de tijd om zelf na te denken over wat er nu juist allemaal aan de hand is. Maar zoals gezegd, het einde zorgt ervoor dat deze film toch die ene extra pluspunt heeft wat andere thrillers niet hebben.

De cast was voor mij, zoals ik al zei, de reden om deze film te zien en ze stellen niet teleur. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik deze twee heren bezig zie in een thriller, maar ook dat blijken ze dus met verve aan te kunnen. Mijn grootste lof gaat dan toch naar Tim Robbins die zijn personage van criminele buurman op een haast geniale manier weet neer te zetten. In deze film heeft hij echt iets akeligs in zijn blik van een doorwinterde psychopaat, maar anderzijds heeft hij ook steeds dat glimlachje op zijn gezicht dat hem zo typeert. Zo te zien kan Robbins dus veel meer dan een Andy-achtig personage neerzetten, want in Bull Durham wist hij me ook al te verrassen als jonge guitige honkbalspeler. Ik zei al dat ik een vrij grote fan ben van Robbins en door zulke prestaties zal hij alleen maar blijven stijgen in mijn lijstje. Benieuwd wat ik nog van hem ga ontdekken, maar ook Jeff Bridges acteert erg overtuigend. Af en toe liet hij zich wel vangen aan overacting, maar over het algemeen weet hij zijn paranoïde personage sterk neer te zetten. Blijft natuurlijk wel geniaal als Big Lebowski, maar hier bewijst hij dat hij ook wat anders aankan. Verder is er ook nog een leuke bijrol weggelegd voor Joan Cusack. Op zich was haar rolletje redelijk klein, maar ze heeft toch wel twee geniale schrikmomenten in petto wanneer ze plots tevoorschijn komt in de werkkamer van haar man en aan de telefooncel. Cusack’s personage is dan ook nog eens een perfecte aanvulling aan Tim Robbins’ personage. Gelukkig loopt Mason Gamble hier niet te vaak rond, want die was al behoorlijk irritant in Dennis The Menace.

Voor velen en ook voor mij zal voornamelijk het einde bijblijven van deze film maar ook de opbouw zit erg goed in elkaar, waardoor Pellington hiermee een sterke thriller aflevert. Robbins en Bridges en met uitbreiding Cusack zijn perfect gecast voor hun rollen.

Dikke 4*

Een intrigerende, sfeervolle, originele en onderhoudende psychothriller, met een heikel thema: paranoia en terrorisme naast de deur. Het knap in elkaar gezette script (het uitgangspunt is simpel, maar geniaal) herbergt ingenieuze kleine verrassingen, maar vertoont ook wat foutjes met absurde toevalligheden. De cast is ijzersterk: Jeff Bridges met een sinistere glimlach, ontmoedigd en rouwend, komt tot leven door plotselinge argwaan en Tim Robbins is bedreven dubbelzinnig met een behoedzame, flonkerende blik.

prima thriller.
voor die tijd... heel goed...
ik had er niet zoveel van verwacht... maar het was goed avond vullend..
Ik ben niet zo''n fan van Jeff Bridges, maar hier speelde hij best goed.
3.00