Cool Hand Luke (1967)

Niet overdrijven hé, maar het is zeker een erg sterke film.

Uiteraard een stoere Newman, in een stoere mannen-omgeving, met stoere outfits en stoer dagelijks werk. Maar al deze stoere elementen heb je al snel door en buiten dat heeft de film eigenlijk bar weinig om het lijf. Film is over het algemeen wel mooi geschoten; een paar hele mooie shots over het platte Amerikaanse landschap en mooi helder kleurgebruik (ik houd van blauw!) en contrasten.

Uitstekende scenes en een sterke Newman en Kennedy worden afgeswisseld door wat middelmatige stukken. Als geheel een hele aardige klassieker, maar niet zo sterk als ik misschien had gehoopt. Ik kon Dennis Hopper ook niet spotten, die wel in de credits stond.

Dit zijn wel weinig stemmen en een laag gemiddelde voor deze film . Van het begin tot het einde is Cool Hand Luke meeslepend met een meesterlijke rol van Paul Newman. Zelfs beter nog dan Butch Cassidy. Het dramatische is dat Luke in termen van goed/slecht helemaal geen gevaar is voor de maatschappij en helemaal niet in dit gevangeniskamp thuishoort. Hij is de verkeerde man op de verkeerde plaats. Hij heeft geen notie van regels en wetten en verzet zich op zijn manier tegen elke vorm van gezag.

Er zijn talrijke scènes die er uitspringen en van een zeer goede film verwacht ik onvergetelijke scènes. Onvergetelijk zijn de wedstrijd eieren eten, het stukje muziek nadat zijn moeder was overleden (zat ik bijna mee te janken), de carwash scène (is die fantasie hier begonnen?) en de scène waarin de gevangenen aan sneltempo zand uitgooien over de weg in een bui van euforie. De derde ontsnapping van Luke was geniaal . De toon is nergens zwaarmoedig en Luke blijft een wat naieve idealist tot het einde. De uitspraak "He's got more balls than brains" is perfect op hem van toepassing. Het zit vol goede ideeën en prachtig acteerwerk en ik had niet door dat het allemaal zo tragedisch zou eindigen. De film is in alles geslaagd voor mij, dat betekent dus eindelijk nog eens een volle 5.

Cool Hand Luke is één van de eerste grote gevangenisfilms. Voordien waren er wel een paar (Stalag 17, The great escape, Jailhouse Rock), maar die waren toch telkens met een ander uitgangspunt. Hier heb je ook gewoon gevangenen en bewakers en geen gevangen soldaten bvb in een Duits kamp. De figuren in deze film zijn heel goed weergegeven. Geen al te grote stereotypen (de kok, de dealer, de oude wijze man, de wachter met een peperkoeken hart, ...) maar gewoon gevangen.

De kracht van de film ligt in de sfeer die geweldig is. Paul Newman is zeer overtuigend als de man die op het randje van de samenleving leeft zonder toekomstperspectieven en niets vooruit plant. Hij ziet wel wat er komt, en als dat slecht uitdraait zal hij dan wel een oplossing zoeken. Cool Hand Luke is een naam die hij dan ook niet gestolen heeft. En hij laat zich dan ook niet dicteren in de cel door de bazen. Een man als Luke heeft geen bazen nodig zal dat met momenten ook duidelijk maken. Niet om te willen provoceren, maar wel omdat hij zich door dat 'gebaas' niet laat afschrikken om dingen te laten en te genieten van het leven.

De film is sowieso een fantastische rit om te volgen met enkele memorabele scènes: the bekende quote, de waker met z'n zonnebril, de ei-zwelgwedstrijd, het nummer 'plastic jesus' op z'n bed nadat z'n moeder overleden is, de sexy carwash, ... Dit is een film die ik zeker later nog een keer bekijk. Effe nagenieten zou ik zeggen.

Vanavond op TV te zien: 13th Street > 22:10 uur

Ik vind de synopsis niet helemaal kloppen. Het lijkt net alsof er een probleem komt tussen Luke en Dragline, maar dat is alleen maar in het eerste deel. De film gaat daarna toch een heel stuk verder.

Prima film overigens.

Het nummer Civil War van Guns N' Roses (album Use Your Illusion II) begint met een man die zegt: "What we've got here is failure to communicate.
Some men you just can't reach...
So, you get what we had here last week,
which is the way he wants it!
Well, he gets it!
N' I don't like it any more than you men."

Dat is de tekst die de captain zei nadat Luke voor de tweede keer was ont- en weer gesnapt. Ik wist niet dat het uit deze film kwam, maar het was zeer herkenbaar toen the captain deze tekst zei. Geinig, weer wat geleerd.

In gedachten houdend dat dit een van de eerdere gevangenis films is, kom ik toch niet to een redelijk hoge waardering. Dit ligt niet aan de strekking van het verhaal. Dit is niet zozeer gefocussed op ontsnapping, in vele gevallen de strekking van dergelijke films, maar meer hoe een man zich in een gevangenis gedraagt en hoe hij zich opstelt. Op zich een interessante benadering, maar op de een of andere manier komt het maar ten dele uit. Newman speelt zijn rol goed en het einde is memorabel te noemen, in mijn opinie. Maar de schoen wringt waar het de andere gevangenen aangaat. Die zijn over het algemeen nogal karikaturesk. Als voorbeeld noem ik Dragline, die als een grote, sterke domme persoon wordt neergezet maar verder weinig om het lijf heeft. Ook komen sommige karakters gewoon niet uit de verf. 'The man without eyes', die min of meer een steeds dreigende persoon moet zijn is gewwon niet dreigend omdat er het grootste deel van de film niets gebeurt wat hem echt dreigend maakt, ondanks de close-ups van zijn gezicht, steeds met zonnebril. Verder zijn de gebeurtenisse niet bepaald meeslepend. Het is in andere films beter gedaan. Ik denk dat aan de opsluiting van zich misdragende gevangenen in het 'strafhok wat in bijvoorbeeld papillon veel aangrijpender was. Het is, kortom een vermakelijke film die echter een beetje voortkabbelt en geen echte hoogtepunten kent op het einde na. Maar alleen het einde kan de film niet redden.

Paul Newman was al bezig in de jaren 50 hoor.

Je kunt deze Cool Hand Luke de hemel in prijzen door wellicht het jaartal waarin het gemaakt is of door de welbekende Paul Newman van de good old days, maar het hele boeltje stelt gewoon bizar weinig voor. Luke heeft problemen met de autoriteiten en krijgt daarom een straf van twee jaar die hij moet uitzitten in een grote stacaravan met kippengaas (het is nu niet bepaald een gebouw waar je snel de naam 'gevangenis' aan zal geven). Aan het begin werd er verteld dat een aantal gevangenen een straf had gekregen van twintig jaar en dat sommige zelfs levenslang moesten zitten maar geen van alle gedetineerden zag er echt als een gevaarlijke misdadiger uit. Sterker nog, het leek een stelletje nerdjes en idioten die zonder enige voorgeschiedenis vrolijk aan het rondhuppelden waren. Toen Luke arriveerde werd hij als een groentje bestempeld maar al gauw gingen ze hem als een Jezus vereren, enkel omdat hij niet zomaar alles accepteerde van wat er om hem heen gebeurde en omdat hij vijftig eieren kon eten (die scène was trouwens belabberd verfilmd want steeds als er een ei in zijn mond ging werd er geswitchd naar een ander shot). Verder ging alles gewoon te simpel: Luke vraagt tijdens het werken of hij even naar het toilet mag en blijkbaar is het de normale gang van zaken om een gevangene zonder enige begeleiding naar een afgelegen struik te laten lopen. Het is nogal logisch dat hij de kans pakt om de benen te nemen. Later, als hij met de wagen van de baas ontsnapt, vroeg ik me ook af hoe ze dat zomaar kunnen laten gebeuren. En telkens als hij er tussenuit is gepeerd laat hij zichzelf weer oppakken... alsof je niets beters te doen hebt dan te bidden in een nabijgelegen kerk terwijl je een paar dagen eerder nog in de regen stond te roepen dat God maar een verzinsel is. Nee... het is te oppervlakkig en te cheap, jammer.

Dit is geen gevangenis maar een werkkamp.



Het is cliché dat een gevaarlijke misdadiger er gevaarlijk moet uitzien.



Ik zie niet in wat hier verkeerd aan is. Mensen hebben van nature de neiging om bewondering te hebben voor anderen die zich afzetten of rebelleren tegen de maatschappij, omdat ze hiertoe zelf de moed niet hebben. En dat was niet alleen om het eten van die eieren; het respect begon toen hij het gevecht met Dragline niet wilde opgeven.

Criminelen en drugsdealers zijn vaak breed, hebben tatoeages en komen voor zichzelf op. Dat is geen cliché, kijk bijvoorbeeld maar naar National Geographic.
Terwijl ze hier allemaal hetzelfde gedrag vertonen met een perfecte harmonie.


Toch blijft het erg overdreven hoe het allemaal verliep en hoe Luke in het zonnetje werd gezet.

Onverslijtbare film over een werkkamp voor langgestraften in het zuiden van de Verenigde Staten met een ijzersterke rol van Paul Newman.
Film gaat over karakters, saamhorigheid, hoop en vooral het verzet tegen autoriteiten. Dat verzet was HÉT kenmerk van de maatschappij in de tweede helft van de jaren '60. Van lieverlee is dat verzet helaas verwaterd.
P.S. John Lee Hooker: Tatouages waren in die tijd nog niet zo in als tegenwoordig.

Deze film begin heel erg sterk, maar het laatste half uur verpestte voor mij toch echt deze film. Het hele gebeuren met god en de verwijzingen naar Jezus en het christendom hadden er van mij niet in gehoeven. Na de eier eet weddenschap had ik al zoiets van "waarom ligt hij erbij als Jezus aan het kruis??" en de verscheurde foto aan het eind waarvan de scheuren exact een kruis vormden...
Ik kan de film mede door die redenen dan ook nog geen passend cijfer geven.
Ook vond ik er erg veel overeenkomsten met het veel sterkere 'The Great Escape' in zitten. De rollen van Newman en McQueen in deze beide films leken wel erg op elkaar. Ik weet niet of de vete tussen die 2 hierdoor is gekomen ofdat dit juist een gevolg er van is, maar het zal niet geheel zonder reden zijn...
Voor het eerste anderhalf uur zou ik een 4* hebben gegeven, voor het laatste half uur een hele dikke 0!

Ik laat de film eerst nig maar een paar dagen bezinken voor ik een stem geef, misschien zelfs wel tot een volgende kijkbeurt.

Na een nacht erover geslapen te hebben kom ik op een 2* uit..