Vozvrashchenie (2003)

haha, ik zie het nu, zo ver kijk ik nooit terug

Het is een sterke film met knap acteerwerk, mooie beelden en mooi gefilmd, toch heeft de film wat onopgeloste vragen die iedereen inderdaad voor zichzelf kan uitmaken (ook ik heb dit trouwens gedaan). Maar ik had eigenlijk gehoopt dat ik er na afloop een paar uur niet goed van ging zijn maar de film kwam vrij luchtig bij mij over.

viel erg tegen

je zou die kinderen (vooral die jongste) toch gewoon het raam uit willen smijten als vader, god wat een kwelling moet dat voor vaderlief geweest zijn

Waarom zou je die hupeloze, gehoorzame oudste zoon sowieso wat willen doen?

En wat die jongste zoon betreft, groot gelijk heeft 'ie, zo'n vader die na jaren afwezigheid ineens weer tevoorschijn komt in je leven en dan ook nog zo'n afstandelijke zak is, mnou, daar zou ik ook tegen rebelleren.

Ik snap je punt, maar dat is compleet met de gedachte van de vader in je hoofd. Leef je in, in de gedachte van die twee kids, en je zal je waarschijnlijk tot een andere conlcusie komen Namelijk, die vader zet juist de levens van die twee kinderen helemaal op z'n kop, en die weten bij god niet hoe daar mee om te gaan. De één bewonderd z'n pa, begrijpelijke wijs, maar de ander haat 'm voor z'n lange afwezigheid en nu z'n afstandelijkheid, wat misschien nog begrijpelijker is. - terwijl je die afstandelijkheid via de perspectief van de vader uiteraard juist anders kan interpreteren, en misschien juist ziet dat hij een band probeert te scheppen. . Het is ook bij hem de manier waarop die zo wringt.

Heel mooi en heel schrijnend . Hier moet je niet te veel woorden aan vuil maken. Gewoon deze film zien en je mee laten slepen door het simpele, maar prachtig uitgevoerde verhaal en de waanzinnige cinematografie.

Wat een prachtige film was dit. De beelden in deze film behoren tot de mooiste die ik gezien heb.

Je zet hem gelijk op nummer 1 in je top 10, mooi.

Bij bol en cosmox gekeken. Nog steeds niet leverbaar.

Hehe, het is niet echt zo dat mijn top 10 precies in chronologische volgorde staat, maar het behoort in ieder geval tot de beste films die ik gezien heb.

Nog steeds niet leverbaar? Ik heb de dvd al een tijdje in mijn bezit. hij is van Moskwood media: www.moskwood.nl Informeer daar eens verder.

Verder heeft www.boudisque.nl volgens mij de dvd ook nog in zijn catalogus staan. (Boudisque heeft sowieso veeeeelllll in zijn catalogus staan...)

Prachtfilm niet waar?

Die DVD van Boudisque is niet echt leverbaar, wacht al 3 weken op die bestelling maar ze wachten er kennelijk bij Boudisque ook nog op.

waarom staat deze o zo matige film zo hoog.

Aan die titel te zien en het land, lijkt mij het een low-budget film, maar ik kan het ook verkeerd hebben,

Waarom vind ik dat??

Omdat ik vaker een aanvaring had met russiesch ( hoe moet ik het spellen? )Werk, en daarom lijkt dit mij slecht.

Mensen. dit is een MENING geen waardering voordat ik weer commentaar krijg van Moderators waarvan ik de naam niet noem.

Dat is geen mening, dat is giswerk.

Sowieso de term low-budget per definitie als iets slechts zien is al vreemd.

Nee hoor, dit is gewoon een soort Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Russia. Alleen dan wat dramatischer. Je kan hem gerust gaan kijken!

Is deze gewoon vrij op dvd te verkrijgen, of is het eigenlijk hetzelfde verhaal als 'Leon'?

Als je deze Léon (1994) bedoelt, nee het is een totaal andere film.

Volgens mij is hij tijdelijk niet leverbaar, tenminste dat staat op de website van Filmfreaks.nl waar ik 'm een tijd geleden heb besteld.

Je snapt niet echt wat ik bedoel... met 'hetzelfde verhaal' bedoel ik dat deze film, net als Leon (inderdaad, die) alleen nog tweedehands via bepaalde websites te verkrijgen is (maar niet regulier in de winkels).

Helemaal niks...... triest zielig en zeer zeker niet mijn stijl!

Helaas is mijn eerdere reactie op deze post verwijderd door een mod. Reacties mogen niet te aanvallend zijn en die grenzen overschreed ik.

Laat ik dan nu positiever zijn en vertellen dat ik ont-zet-tend blij ben dat mensen als Vistrida ook een mening hebben. Je moet er toch niet aan denken dat er in de wereld een tekort aan meningen zou ontstaan.

Om even inhoudelijk op de ge-quote recensie in te gaan: ik zat deze film te kijken en vroeg mij eigenlijk de hele tijd af "leuk, maar is dit eigenlijk wel de stijl van Vistrida?". Inmiddels hoef ik wat dat betreft godzijdank niet meer in het duister te tasten (wat ontzettend fijn toch, dat iedereen gewoon een mening mag hebben en dat deze gewoon lekker ongecompliceerd en niet terzake doende mag zijn). Ik bedoel, het verhaal mag dan boeiend zijn, de beelden schitterend, het acteerwerk prachtig, je zit na het kijken van de film dan misschien nog een tijd in stilte te peinzen over de vragen waarmee je achtergelaten wordt, maar...

...Maar als je nu eens echt gaat nadenken van 'is dít nu wat vistrida in gedachten had toen hij 'zijn stijl' definieerde'. Ja, dan valt Vozvrashcheniye toch echt genadeloos door de mand. Laten we eerlijk zijn.

Ik zou nog verder willen gaan, nu ik erover nadenk. Deze film en de stijl van Vistrida staan gewoon haaks op elkaar. Wie op zoek is naar een exponent van de stijl van Vistrida, nou, die is bij dit wanproduct aan het verkeerde adres hoor. Wees gewaarschuwd!

Ik hoop dat ik mij in deze post gerevancheerd heb. Uitermate respectvol en bovendien niet aanvallend of vijandig. Ik verklaar bij dezen dat ik alle meningen evenveel waard vind (ook als mensen geen idee hebben waar ze het over hebben, denk erom!), maar dat ik de mening van Vistrida nog net iets hoger acht dan de rest. Dit met name vanwege zijn rake observaties voor wat betreft het al dan niet 'zijn stijl' zijn van een film.

Met extreem neutrale groet,

Phobophile

P.S. Om het nog even over de film zelf te hebben: ik vond 'm best aardig, maar had er wat meer van verwacht voor wat betreft de mate waarin 'ie zou voldoen aan de stijl van Vistrida. Op dit laatste vlak schoot 'ie toch echt tekort.

P.P.S. Wie zich in het leven wil beperken tot films in de stijl van Vistrida: NIET KIJKEN! (Ik dacht, ik waarschuw nog maar even).

In tijden niet zo vermaakt met een reactie op MM, geweldig gedaan Phobophile. Wel wat jammer van die stijlbreuken hier en daar, maar ach.

Phobophile,

Gelukkig bestaat er humor! Misschien kan vistrida de stijl van Vozvrashcheniye van commentaar voorzien en dat laten contrasteren met de vistrida-stijl.

Ik heb een vermoeden dat het of stil blijft of dat Hans Teeuwen hier een gehele show omheen kan gaan bouwen.

Heb er met plezier aan geschreven, moet ik bekennen

Vanmiddag gekocht en vanavond gelijk maar herzien, kon niet wachten.

4.5* is veel te karig voor een meesterwerk als The Return. Waanzinnig mooie cinematografie, een simpel maar o zo effectief verhaal, emotionele lading, onderhuidse spanningen en gezag, enkele kippenvel scenes (de scene met de val van de vader is qua timing en opbouw echt ongeevenaard, juist op het moment dat de vader doorkrijgt dat ook hij 12 jaar heeft gemist en pas echt vader wordt), prachtige sluimerende soundtrack en briljante acteurs. Een perfecte film verdient een perfecte score.

5*

Een ontzettend mooie film met een voor mij teleurstellend einde.

Schitterend hoe de sfeer gecreëerd wordt, met het kleurfilter, het camerawerk en de subtiele muziek. De beelden en composities zijn prachtig. Ook het acteerwerk was heel overtuigend waardoor het een echt aangrijpend drama werd. Al met al voelde ik helemaal mee met elk van de drie hoofdpersonages, hoewel vader iets afstandelijker en mysterieuzer bleef.

De scène waarin vader ineens naar beneden donderde vond ik zeer knap gebracht. Het greep me aan, en kwam voor mij als een mokerslag doordat het zo onverwachts gebeurde en zo snel ging. Precies zoals je het zou beleven als je het zélf echt zou mee maken: je schrikt, en voordat je beseft wat er gebeurd is ligt hij daar al dood op de grond...

Heel erg mooi om te zien hoe de broertjes gedurende de film geleidelijk aan dichter bij elkaar komen. Door de hierboven genoemde sleutelscène natuurlijk, maar überhaupt doordat ze ondanks hun grote karakterverschillen zich ineens in dezelfde situatie bevinden: na 12 jaar is pa er ineens weer.
In principe is het verhaal simpel, maar onderhuids gaat het allemaal erg diep.

Maar het einde vond ik echt jammer. Een verhaal hoeft van mij niet afgerond te zijn en na een film in het mysterie blijven hangen kan heerlijk zijn, maar in deze film vond ik dat er teveel dingen aangereikt werden die volstrekt onduidelijk blijven.
Die foto's op het einde misten bij mij dan ook volledig hun doel, ik vond het geforceerd artistiek, in gedachten zat ik de regisseur bijna uit te schelden dat hij zo'n mooie film nou zo nodig zó moest eindigen...
Terwijl het concept an sich enorm aangrijpend kan zijn, ik moet ineens weer denken aan Pieces of April waar het mijn adem echt deed stokken en me tot tranen roerde.

Maar ondanks die korte deceptie merk ik nu, door het allemaal uit te schrijven, dat de film overall toch echt indruk heeft gemaakt. Ik heb nu al zin om hem over een tijdje nogmaals te zien Vooruit, toch 4*

Het einde van deze film maakt op een unieke geniale wijze het perspectief duidelijk, waardoor het hele verhaal ongelooflijk op z'n kop gezet wordt.

Dus ik ben het meer dan eens met Lykathea.