Searchers, The (1956)

Klassieke western, een van de beste ooit gemaakt. Verveelt geen seconde. Prachtige landschappen en goed acteerwerk.

Ik vond het acteerwerk erg theatraal en het verhaal erg matig. De personages hadden weinig diepgang en daarom kwam je er nooit achter waarom Wayne zo nors en onbeholpen reageerde. Verder maken de overdreven personages zoals de Mexicanen en het landschap, wat wel mooi was maar nou ook weer niet zo heel bijzonder, deze film niet tot een topper.

Zo! Vergeleken bij John Wayne in deze film is Dirty Harry maar een mietje! Stoer tot de macht tien. Begrijp nu wel de man's legendarische status!

Mooie beelden zijn toch wel de trekpleister van deze nogal gedateerde film. De Indianen worden wel geportretteerd als enòrm dom (vooral strategisch) en barbaars. Dat lijkt me nu toch wel achterhaald. En inderdaad is het acteren van sommige acteurs wel van het 'goede tijden - slechte tijden'-niveau.

Toch blijft het geheel wel boeien en het eindshot is zelfs buitengewoon mooi. Wel vind ik de film sterk in serieusheid op en neer hinken. De ene keer bloedserieus en dan weer bijna komedie. Deed wat mij betreft de film geen goed.

John Wayne vind ik wel goed acteren. Zeker de scène waarin hij zonder jas terugkomt (nadat hij de vermoordde Lucy heeft gevonden) vind ik zeer sterk geacteerd.

Grappig dat de jonge Debbie wordt gespeeld door Lana Wood, de zus van oudere Debbie (wel een flutrolletje trouwens) Nathalie Wood!

Ik had vroeger een hekel aan westerns maar uit interesse voor de filmgeschiedenis en het feit dat ik wel van de films van Leone genoten heb, heb ik besloten toch maar eens wat meer klassiekers uit het genre te kijken. Dan kom je natuurljik meteen bij The Searchers uit. Mijn eerste film met John Wayne en alle vooroordelen worden helaas onmiddelijk bevestigd. Vreselijk macho-gedrag van begin tot eind.
Ik vind de karakters maar ééndimensionaal, alleen Ethan is een wat meer complex karakter, maar ik vind dat dat slecht wordt uitgespeeld door Wayne. De eindscene komt (ondanks de voorspelbaarheid ervan) over als karakterbreuk, er wordt niet naartoe gewerkt in het spel van Wayne.
Ik had vlak voor deze film High Noon gekeken, het verschil is schrijnend, waar in die film soms in één scene een karakter diepgang krijgt, blijft het in The Searchers allemaal heel erg op de vlakte.
De manier waarop de indianen worden neergezet vind ik ook ronduit racistisch. Als je wat leest over deze film wordt geschreven dat de hoofdpersoon racistisch is en niet de film. Maar waarom worden de indianen dan als complete idioten neergezet en wordt het afslachten van een hele groep indianen impliciet goedgekeurd?
Visueel gezien heeft de film natuurlijk wel wat te bieden, maar ja, iedereen met een klein beetje gevoel voor compositie kan op zo'n locatie mooie beelden filmen. Echt speciaal is het camerawerk niet, behoorlijk conventioneel vooral. De films van Leone zijn wat dat betreft toch veel mooier.
Nee, het spijt me, maar dit is precies het soort film waardoor ik een hekel had aan westerns. Ik weet inmiddels dat er ook goede westerns zijn gemaakt, maar The Searchers valt helaas in de categorie "stoere pief paf poef, lekker indiaantjes schieten".

Totaal mee oneens mbt bovenstaand review. Deze Western is zeker niet racistisch en geeft eerder een goed tijdsbeeld weer. Indianen, en zeker de Comanches, waren geen lieverdjes. En in die tijd van survival was het nu eenmaal 'eerst schieten, dan praten'.
Ik ben ondanks door-en-door Westernliefhebber, geen fan van John Wayne (die te vaak aan het Western-genre gelinkt wordt zoals B. Marley aan reggae bijvoorbeeld), maar dit is 1 van zijn topperformances. Nu ik ook de Blu-ray van 'The Searchers' heb, is niet al- leen het fantastisch gefilmde Monument Valley overweldigend, maar zijn ook de gelaatsuitdrukkingen van de acteurs, dus ook Wayne, veel beter zichtbaar, zeg maar de 'body-talk', wat ook een toegevoegde waarde heeft. De wraakgevoelens van 'Ethan' vind ik volledig reëel.
De showdown had inderdaad beter uitgewerkt kunnen worden, maar daar zal de Hays-Code censuur wel weer debet aan zijn en resulteert nu weer in een 'Hollywood-einde'. Daar leiden veel films onder uit die periode (1936-1966).
Het camerawerk vind ik erg sfeervol.

Tot voor kort wist ik niet dat 'The Searchers' een zg. 'John Ford Western' was (let alleen op plots en cast) en met al zijn door religie en moraal doorspekte Westerns heb ik echt niets, met 'The Searchers' als uitzondering. Alhoewel ik me ook weer hier stoor aan de vele religieuze links van de streng-katholieke regisseur John Ford via die irritante Hank 'rocking-chair' Worden, en waarom moest die Texas Ranger naast die funktie ook nog weer een priester/moraalridder zijn, religieuze overkill. Dan inderdaad liever de moraal- vrije Westerns van Leone bijvoorbeeld, alhoewel Leone de Western-vrouwen liefst als hoeren neerzet en Ford als nederige huisvrouwen, blijkbaar is er geen middenweg.
Overall, 'The Searchers': IMDB * 8/10.

PS
Tav de praat-Western 'High Noon', er zijn veel betere, neem de bovengemiddelde Western 'Last Train from Gunhill' bijvoorbeeld, om @Zavo toch qua Westerns binnen boord te houden..

Ik heb er nog twee liggen voor deze week, dus we zullen zien.
Wat High Noon betreft, misschien is het juist omdat het geen typische western is, dat ik die wel goed vind en jij niet.

Toen ik deze film ongeveer twaalf jaar geleden voor de tweede keer gezien had op de BBC was ik zeer onder de indruk van deze film. Dat is nu bij mijn derde kijkbeurt een stuk minder geworden. Film heeft nog steeds zeer sterke scènes, waarvan ik de scène waarin de Comanches 's-nachts de familie van Ethan vermoordden en zijn nicht ontvoerden verreweg het beste vond. Nergens in welke western dan ook werd de angst van een familie die aanvoelden wat hun stond te wachten zo beklemmend weergegeven. De film had echter ook veel overbodige scènes die, behalve dat ze een nogal komische ondertoon hadden, ook te veel inhoudsloze dialogen bevatten die bovendien veel te dik werden aangezet. Ze voegden imo inhoudelijk in ieder geval niets toe aan deze film. Sommige scènes schitterden door ongeloofwaardigheid. De indianen mogen destijds dan wel geen partij geweest zijn voor de Amerikaanse cavalerie, maar met het duo Ethan en Martin hadden ze toch echt wel korte metten gemaakt. De scènes echter waarin Ethan (John Wayne) Debbie achterna rende en in zijn armen sloot en het eindshot - we zien Ethan in de deuropening staan van de pioniershut - vond ik weer klasse. Ook het camerawerk, de beelden van het indrukwekkende Amerikaanse landschap, was schitterend.
Kort samengevat; "The Searchers" is nog steeds een zeer goede western, maar beslist niet het meesterwerk dat ik er het eerst in zag.

4,0*

Je mag nog zeggen wat je wil maar snap toch niet hoe bijvoorbeeld Ramon K en Poisonthewell hier eerst zo een slechte score geven en hem uiteindelijk toch een sublieme score toegeven, het is namelijk doorheen gans de film zeer duidelijk wat een kwaliteitsvolle film dit is.

Er schrijft hier iemand neer dat je klassiekers als deze moet bekijken, wetende dat ze heel oud zijn, omdat ze anders zoizo onderdoen voor de tegenwoordig uitkomende film, wat een onzin, een film als deze is op elk vlak beter als een film vanuit de 21ste eeuw, hier zijn tijd, bloed en tranen ingestoken door zowel cast en crew, dat is duidelijk.

Zowel het begin, midden en einde (en het definitieve einde) zijn zeer sterk.
Kwa camerawerk zit het natuurlijk zeer goed, de landschappen zijn adembenemend, zowel de droogte als de sneeuw.
Dit is mijn eerste John Wayne film, kende zijn reputatie maar had echter geen vooroordelen en misschien juist daarmee ook dat ik hem hier zo goed vond acteren...! Zowel het gezin, de cowboys als de indianen zijn mooi uitgewerkt en komen zeer goed over. Kwa spanning was er op momenten ook zeker niets op aan te merken. Vond hem bij momenten misschien iets te traag maar dit word dan weer weggewerkt met de prachtige sfeer, beelden en muziek.

Enige vreemde vond ik die man die bijna met haar ging trouwen, die kwam precies over als een mentaal gehandicapte, kon ook niet normaal praten, misschien was dit bedoeld?! Ook nadat Ethan Martin gebruikt als lokaas en Martin hier vervolgens niet om kan lachen (scene aan het kampvuur) komt Martin naarvoor en komt ie naast Ethan staan, hij staat op dit moment dus in het vuur... maar misschien heb ik dit fout gezien, nuja erg of belangrijk vond ik dit nu niet, vind het echter gewoon leuk om even aan te halen. Verder vraag ik mij af hoe het komt dat Ethan zoveel weet over de indianen (Litteken zegt ook dat hij ergens de taal moet geleerd hebben...), misschien werd dit ergens vermeld en heb ik dit gemist...

Verder vond ik misschien ook wel dat de personages meer uitgewerkt mochten zijn, maar dit stoorde in principe op geen enkel moment. Ook leuk dat Wayne zijn zoon hier een rolletje inspeelt...
Visueel zou ik een 5* geven, kwa verhaal, samenhang en acteerwerk een 4.5* en omwille van de toch ietswat beperkte diepgang wat betreft de cast geef ik hem dus over het algemeen een mooie 4*, misschien na herziening en na het zien van nog meer western klassiekers (want moet er nog een hele boel zien) een eventuele stijging of daling van 0,5*.

4*

Knappe film. Ik ben geen liefhebber van westerns, maar dit is gewoon een prachtig verteld verhaal, met veel diepere lagen. Goed gefilmd, geacteerd, erg sfeervol. Mensen die hem van racisme beschuldigen, hebben het punt trouwens duidelijk gemist.

Na vier jaar toch maar weer eens herkanst. Het blijft voor mij een ongelukkige film. Je hebt gemankeerde meesterwerken en je hebt The Searchers, waarbij iedere nieuwe scène het afwachten is of je iets afgrijselijks of iets briljants krijgt. Ik waardeer hem nu iets beter, maar een geweldige film kan ik het nog niet vinden.

In ieder geval is het visueel briljant. Fords beste werk op dit gebied en dat zegt een hoop. De dvd is ook geweldig gerestaureerd. Het Amerikaanse westernlandschap is eigenlijk nooit meer zo mooi gevangen als door Ford hier, zelfs niet in Shane of The Assassination of Jesse James.

Meesterlijk is ook alles wat om Ethan Edwards draait. John Wayne speelt erg goed en ik voelde me meer emotioneel betrokken bij wat er rond hem gebeurde. Ontroerend is zijn relatie met zijn schoonzus, beangstigend is hij als indianen een rol spelen in een scène en tegelijkertijd werkt hij ook als held. Het levert veel sterke scènes op.

Maar deze scènes vormen nog een kleiner deel van de film dan ik me herrinnerde. Wellicht slechts een derde. En de rest? Daarin krijgen de bijrollen de aandacht. Als de Golden Raspberrie al bestaan had in 1956 zou een speciale razzie voor Worst Supporting Team niet misplaatst zijn. Van Jeffrey Hunter, via Natalie Wood en Vera Miles tot aan de 'komische' Ken Curtis en Hank Worden (Lifetime Achievement Award Worst Actor voor deze man?): het is allemaal niet om aan te zien. Een uitzondering is Ward Bond, maar verder is niemand geloofwaardig en erger is nog dat ze praktisch allemaal irritant zijn. Persoonlijk vind ik een aantal hele lange stukken van de film bijna onkijkbaar dankzij hun. Fords gevoel voor humor ligt me in de meeste films niet en zijn portrettering van het Amerikaanse huishouden vind ik altijd wat kneuterig en veroudert, maar dit is toch wel het toppunt.

Wat mij nog het meest verbaast is dat praktisch geen enkele criticus die deze film zo prijst over dit grote deel van de film ooit spreekt. Ze keuren het niet goed of af, maar doen alsof Ethan Edwards de hele speelduur het beeldscherm domineert, wat simpelweg niet het geval is. Ik las vandaag echter Roger Eberts stuk over The Searchers en hij merkt over de komische scènes op:

This second strand is without interest, and those who value ''The Searchers'' filter it out, patiently waiting for a return to the main story line.

Ja, 'filter it out' is mooi gezegd als je slechts hier en daar een komische scène hebt, maar als er gehele passages van 15 minuten zo doorgaan is geduldig wachten allang niet meer aantrekkelijk. Zelfs al staat er een mooie beloning te wachten.

Ik geef de hoop wel een beetje op dat het ooit tussen mij en The Searchers gaat klikken. Het is toch jammer om te zien dat op zijn beste momenten The Searchers met gemak mijn favoriete Fordfilm, My Darling Clementine, evenaart.
3*