Blowup (1966)

Het begint als soort van voorloper op een Turks Fruit. Ik nuanceer die opmerking dus wel, omdat ik ook wel de verschillen zie en ik ook niet denk dat Verhoeven Blowup perse zag. Ik heb het ook vooral niet over de (technische) uitvoering. Het waren dus ook niet zozeer klinische 'heys' en 'kijk eens' waardoor ik de vergelijking trek.

Erik en David lijken op elkaar en hebben een aantal van dezelfde issues. De sfeer vond ik sterk hetzelfde. Zijn beide films die in een realisme die voor weinigen herkenbaar zijn toch geloofwaardig zijn. Beide films gaan over eenzaamheid in een veranderende tijd (waar de tijdsgeest dus inderdaad wel op van toepassing is). De hoofdpersonages zijn beide op zoek en vinden beide iets anders dan ze beoogd hadden.

De tijdsgeest speelt mee (waardoor de vergelijking al direct niet zo vergezocht is) en is in beide films een wezenlijk onderdeel van de film.

Dan lijken inderdaad heel veel films op elkaar.

Want de meeste hoofdpersonages in evenzoveel films lijken heel erg op elkaar? Maar goed, als je hier de overeenkomsten al niet in wilt zien, kun je net zo goed ophouden met het vergelijken van films. Ik noem zaken die in de meeste films niet aanwezig zijn. Blowup was gewoon ook een voorloper voor heel veel films waarin seksuele vrijheid centraal stond. Je doet net of ik de meest belachelijke vergelijkingen trek.

Jij ziet de dingen die ik noem (meer dan een, vrij concreet) niet terug in het begin van de film? Wanneer zag je hem voor het laatst?

Ik vind ze in ieder geval niet dusdanig op elkaar lijken om van een soort van voorloper te spreken.

Een moeilijk plaatsbare film. Ik stemde direct eigenlijk 3*, maar na een nachtje slapen en alle indrukken rustig op zijn plek laten vallen, moet ik concluderen dat deze stem niet juist is.

Blow-up laat zich eigenlijk van vele kanten bekijken. De eigen interpretatie van de kijker als in een Hitchcock thriller. Zo laat Antonioni de kijker bij zich zelf gissen: "welke factoren spelen mee in de moord, is de moord er wel of niet. Wat is de invloed van het meisje in het park, is het haar geliefde. Waarom wil ze haar foto’s. Wat zijn haar motieven? Maar ook wat drijft Thomas. Voor wie doet hij het, wat wil hij zich zelf bewijzen".
Aan de andere kant, zien wij een La Dolce Vita over Londen. De Jetset, de “lege” Feestjes, de eenzaamheid en het isolement van de Elite. Alles draait om uiterlijke schijn. Dit is de wereld waarin Thomas zich bevind. De meisjes die bij hem langskomen, de vrienden die hij heeft. Iedereen lijkt iedereen te gebruiken om verder te komen in hun kleine en bekrompen wereld.


Blowup Balanceert tussen deze 2 film werelden De psychologie van Fellini en het thriller element van Hitchcock. De sfeer van de film begraaft het Moordcomplot, en lijkt ook niet het belang van de film te zijn. De passie die Thomas, krijgt voor het moordthema, is indrukwekkend. Maar zijn kille en afstandelijke interpretaties van de kansen in zijn eigen leven, leiden (bij mij althans) alleen tot zelfreflectie. Van niets raakt hij onder de indruk. De vrouwen, (niet alleen de modellen) aanbidden hem. Maar hij focust zich alleen op de liefde van zijn ex-vriendin. Hij is egocentrisch, verwent en zeer impulsief (zoals de propeller die hij kocht)In zijn passie voor de moord, herkent hij de liefde voor zijn werk, hij lijkt zelfs gelukkig.

Toen de film in ’66 uit kwam, was het een groot succes. Antonioni laat een rebelse jeugd zien, vol drugs, flair en mode. (de non die van de stoep wordt afgereden), maar ook Antonioni’s schets van de seksuele revolutie is iets wat ik zeker wil benoemen, zoals de orgy’s, maar ook het homo paar met de hond. Ik denk toen het uitkwam, dit zeker wat wenkbrauwen de lucht in het laten gaan. Maar zal weinig mensen van mijn generatie nog verassen.

AL met al zeg ik een goede film, zeker nog een keer bekijken.
4* (waarschijnlijk naar herkijken gaat het omhoog)

Een werkelijk prachtige weergave van de jaren 60 in londen met een typisch antonioni plot waar het lekker misterieus is, en het verschil tussen werkelijkheid en verbeelding in de kunst zo klein mogelijk wordt gehouden. Is de moord die hij in de afdrukken van de foto's terugziet een werkelijkheid of slechts een verbeelding??

Goede film. Ik vond hem af en toe wel een beetje saai, maar Antonioni tovert enkele prachtige dingen uit zijn camera en een mooi, symbolisch einde

Helemaal mee eens gozer maar hoe jij dan alsnog op 2,5* uitkomt is mij een raadsel. Dit misbaksel verdient de laagst mogelijk score! Ik heb de dvd te koop voor de liefhebber. Hoe eerder deze film hier de deur uit is, hoe beter!