Kikujirô no Natsu (1999)

Genietbare film.

Dit is wel een film die zeker een 5 kan gaan halen. Luchtig sfeertje, leuk plot, mooie in beeld gebracht met de nodige humor en goed drama. De perfecte feel-good.

Kikujiro zelf is een rol op het lijf van Kitano geschreven. Grof op een humoristische manier en de uitstraling die Kitano perfect aan hem geeft.

Maar die 4 gaat het niet halen. De film komt simpelweg veel de traag op gang. Het magische gevoel is er niet de bij eerste scènes. Vanaf beiden op hotel gaat betert dit. Maar het eerste deel viel enorm tegen.

Maar zeker een hoge score !

****

Vond het ook een fijne prent. Niet het magistrale meesterwerk waar sommigen het hier over hebben, maar niettemin prettig.

Mooie soundtrack, milde maar soms leuke humor en een aandoenlijke band tussen het kleine baasje en Kikujiro. Visueel een aantal geinige vondsten, maar Kitano's stijl vind ik zeker niet superindrukwekkend.

Lief, klein filmpje.

Sommige films hoeven niet meer dan leuk te zijn.

Dit is daar het perfecte voorbeeld van. Zoals al gezegd komt het verhaaltje ietwat traag op gang maar vond het eigenlijk niet zo heel erg storend. Vooral de humor in het middenstuk was echt fantastisch, geweldig figuur die Kitano. Vond de chemie tussen de 2 personages ook erg geslaagd en zorgt voor de ene memorabele scène na de andere.

Verder ook echt een sfeerfilm. Visueel misschien heel erg indrukwekkend, functioneel en effectief is het wel. Kitano weet je door een paar (redelijk) simpele shots ongelofelijk mee te sleuren. De locaties - met veel groen - zorgen trouwens voor een heerlijk vakantiegevoel. Ook de trage montage en de fantastische soundtrack helpen hieraan mee.

Erg fijn filmpje, 4.5*

Wel een vermakelijk filmpje, niks meer en niks minder, maar absoluut niet wereldschokkend. Paar komische situaties, maar vaak ook te lang dat er te weinig te lachen valt. En daar had de film veel meer uit kunnen halen, de memorabele scenes zoals bij de bushalte zijn top, en zo heb je er nog wel een paar, maar zeker in het begin mis je lang wat leuks. Toch zit er wel een goede balans in, want eigenlijk wordt het naar het einde steeds leuker. Mooie rol van Kitano zelf ook.
Verder visueel niet altijd even goed, zo waren de overgangen binnen de scenes vaak wat houterig. Zo had je ook een scene waar ze allemaal aan dat touw slingeren, waar je bij elk stukje de bladeren van de bomen allemaal erg duidelijk een stuk verschillend ziet hangen. Niet dat het enorm stoort, maar het valt net genoeg op. Terwijl er verder juist genoeg te genieten valt, mooie shots van de landschappen.

Prima 3,5* filmpje.

Erg leuke film, met een geweldige soundtrack,die voor mij een totale verrassing was.Had hem veel anders verwacht, vanwege Dolls.
Vooral de laatste paar scenes zijn echt super,
One-Two-Three freeze!
Oh-oh Mr. Niceguy!
- Oh, did I move?
- You're Mr. Baldy, idiot!

Wat een heerlijke film. Kitano is echt een heerlijke anti-held. Prachtige rol. Lomp, onbeschoft, grote mond/klein hartje en daardoor altijd in de problemen. Maar door die guitge kop van hem windt hij iedereen om zijn vinger. En niet alleen de mafkezen in de film. En dan dat jochie, wat een koning. Al rennend met een rugzakje door de film. Als je hem ziet op dat voetbalveld, in een oud Nederlands elftal tenue, dan kan het niet anders dan dat hij iedereen's hart heeft veroverd. En het wordt alleen maar beter. Hoe hard heb ik gelachen toen Kitano hem in zo'n fietspakje hees, hem 10.000 yen gaf, blind ging wedden op de nummers van dat jochie, alles verloor en hem de 10.000 yen weer afhandig maakte.

Zo zijn er nog veel meer van dat soort grappen door de film heen. Daarnaast een prachtige soundtrack en dito cinemtografie. Enige minpunt vond ik de vreemde intermezzo's, zoals de demonen dans.Verstoorde mijn focus op de film.

4,5*

Hand over more money or I'll kill you guys!

De eerste opmerking van Kitano was direct raak. Wat een grappig figuur zeg. Was eerst nogal bang dat de humor me niet helemaal zou bevallen, maar dat viel reuze mee. Toffe gast, die Kitano.

Van deze film zelf had ik eigenlijk nogal aardig hoge verwachtingen en die zijn opzich makkelijk ingelost. Erg vermakelijk, grappig, een prachtige score van Joe Hisaishi en veel mooie beelden. Grootste pluspunt is toch wel het personage Kikujiro zelf. Heerlijke brutaal figuur. De scéne dat ze de punaise op de weg leggen en de auto erdoorheen rijdt en vervolgens van de weg donderd is hilarisch. Makkelijk de grappigste scéne uit de film wat mij betreft. Voor de rest zijn de scénes bij het bushokje en die met Fatso en Baldy ook geweldig. Zo nu en dan wel wat overdreven (die verkleedpartijtjes met dat alienpak bijv.), maar nergens storend.

Het jongetje, Masao vond ik ook prima. Geen moeilijke rol, maar zijn voorkomen is erg grappig. Leuk in het begin met die dikke voetjes van hem in een voetbaltenue van het Nederlands elftal. De scéne dat ze aan dat touw slingeren in de boom is wel opvallend slordig geknipt trouwens, maar da's opzich geen groot probleem. Erg leuke film. Op naar de volgende Kitano.

Benieuwd wat je bijvoorbeeld van zijn meesterwerk Dolls gaat vinden.

Dolls en Hana-Bi in bezit, dus die komen z.s.m. aan de beurt. Ben benieuwd.

Stelt niet teleur. De film ademt een heel prettige sfeer.

Die typische Kitano-shots van de enigszins vernederde jongemannen in rare pakjes vervelen echt nooit.

Vandaag nog eens herzien en ik moet zeggen dat ik de tweede helft van de film juist minder vind. De film duurt wat mij betreft zeker een half uur te lang.

Juist de scenes met de vriendelijke meneer en de bikers gaven mij een gevoel als 'ja, nu weten we het wel...' en sloeg de verveling toe.

De hele hotelscene vind ik zeker de beste, van een zeer hoog niveau.

Al met al blijft m'n stem van 3,5* wel staan.

Eindelijk eens gezien. Kikujirô doet hij bijna standaard goed bij knock-outs hier op MovieMeter (al heeft hij geloof ik nog nooit de finale gewonnen). Het is niet moeilijk om te zien waarom. Het is een pretentieloos filmpje, maar niet zonder artistieke ambities. Het is creatief zonder te gek te worden. Het is hartverwarmend maar niet sentimenteel. Kort gezegd: het is een sympathieke film waar je makkelijk van kunt houden.

Ik vond het ook leuk, al is al die lof overdreven. Kitano's humor heeft me niet al te vaak gelegen in het verleden, maar hier werkt het wel voor het grootste deel. Goede slapstickmomenten afgewisseld met dead-pan reacties van Kitano. Sommige momenten vallen helaas wat dood (die 'alien' bijvoorbeeld), maar over het algemeen is het zeer onderhoudend. De warme sfeer komt eveneens goed over en wordt zo gewoon een film die leuk is om naar te kijken.

Maar is het geniaal? Dat vind ik dan weer zeer meevallen. Jammer is vooral dat de rol van de jongen zeer beperkt is. Erg saai personage dat eigenlijk alleen maar als katalysator van het plot lijkt te dienen. Officieel is gaat dit verhaal net zoveel om de reis van de jongen, maar uiteindelijk is het Kitano's reis en hij geeft de jongen te weinig om zelf te doen. Masao is vooral geschikt voor reactieshots, waarin hij vaak zelfs zonder echte gezichtsuitdrukking reageert. Dat laatste heeft hij waarschijnlijk van Kitano, die wederom niet erg expressief is, al heeft hij wel meer tekst dan ooit.

Dit in combinatie met de eerder genoemde dode momenten en een toch wat minimale dramatische kracht zorgen ervoor dat ik niet boven de 3,5* uitkom.

Kikujirô is wat mij betreft een van de leukste personages uit de filmgeschiedenis. Ik heb een paar keer moeten lachen om de grappige capriolen van hem. Daarnaast is hij brutaal, ongemanierd, maar aan de andere kant ook wel weer lief, kinderlijk en soms zelfs schattig. Kortom een personage met vele eigenschappen.

Gelukkig is de film zelf ook leuk, al vind ik persoonlijk Sonatine nog net ietsje beter. Kikujirô komt traag op gang en de eerste twintig minuten had ik nog lang niet het idee dat er vier sterren in zouden zitten. Gelukkig wordt de film daarna beter en beter met enkele zeer grappige momenten tussendoor. Het hele gedoe bij het paardenrennen, de bushalte, het liften, de punaise, de spelletjes met de bikers en nog een paar andere zorgden iedere keer voor minimaal een glimlach op mijn gezicht. Die spelletjes waren sowieso erg origineel en dat deed mij even aan Sonatine denken, waarin ook al van die enorm grappige spelletjes verweven zitten.

Uiteindelijk hield ik een erg goed gevoel over aan het einde van de film. Erg feel-good, erg sympathiek, lekker luchtig en Kitano en het jongetje zijn uiteindelijk gewoon een erg leuk duo. De soundtrack is trouwens ook niet verkeerd.

4,0*

Die bikers , wat een stelletje sukkels waren dat, Kikujiro is een held als personage!

Een prachtige film.

Ik vond het begin eventjes vrij traag beginnen maar 1 maal op gang is het fantastisch.

De soundtrack vind ik PRACHTIG!

De acteerprestaties zijn erg goed.

Een dikke aanrader!!

5* en een plaats in mijn top 10 !

Prachtige film! De film laat zien dat je met een simpel plot een mooie film kan maken, mits je de juiste toon weet te bereiken. Hoe die 'mister' met zijn grote mond tegen iedereen te keer gaat is hilarisch. Vooral de scenes in het bushokje en het zwembad zal me bijblijven. Leuk om te zien hoe hij na de teleurstelling het kind toch weet te troosten. Heb nu al een aantal films gezien van Kitano, maar deze is tot nu toe mijn favoriet.

In navolging van Dolls scoort ook Kikujirô no Natsu de uiterste zeldzame waardering van 5*. Wat een prachtige film, met schitterende beelden, humor en een geweldige soundtrack.

Wat een heerlijke film! De humor is zo goed verwerkt met de juiste shots en op momenten geweldig suf. Ik heb een paar maal wat traantjes weg moeten pinken van het lachen, vooral bij het hotel, maar de liften-met-de-spijker-scène is toch wel fenomenaal. Dat loopje van Kitano als ze wegrennen en daarna in een auto de reactie van Masao: "Aardig vragen is makkelijker". Kitano's camerawerk heeft hier soms wat weg van een cartoon: een stil shot met een sterke one-liner, even een paar seconden bedenktijd en door naar het volgende shot.
Een aantal scènes hadden wat mij betreft iets korter gekund, onder andere de demonendans. Die nemen nogal de vaart uit het verhaal, terwijl het zo leuk is om naar de grappen en grollen van "Meneer" te kijken.
De personages zijn stuk voor stuk geweldig, zelfs de Vieze Oude Man heeft nog iets aimabels. Kitano speelt zijn rol weer perfect als de droge, mopperende vent met toch een gouden hartje. En de Bikers, altijd de sjaak als Octopusman en Meloenman.
Ik heb me meer dan prima vermaakt, alleen de tijdsduur van sommige scènes zorgden voor een kleine zucht en aandachtsverlies. Voor nu krijgt Kikujirô een 4 met een griffel.

Fijn, zomers feel-good filmpje met een zeer mooie piano-soundtrack. Ik had hier eigenlijk weinig zin in na het zien van Kitano's Takeshis' die ik maar als matig ervaarde. Kikujiro daarentegen weet me wel te bekoren, het is zelfs lang geleden dat ik nog eens heb gelachen met zulke simpele grappen. Maar het is 'm dan ook de uitwerking die het doet, de ene scène krijg je de aanleiding van de grap te zien om in het volgende camerashot al meteen het gevolg daarvan te zien te krijgen. Een voorbeeld is de scène waarin Kikujiro (gespeeld door Kitano) gaat zwemmen in het zwembad van het hotel, waarbij je in drie camerashots te zien krijgt hoe hij eerst aan het verdrinken is, hoe in het volgende shot de hotelmanager er op staat te kijken en hoe hij in het derde shot op een brancard ligt om medische hulp te krijgen.

Alles voelt ook zomers aan, de groene weides en velden, de blauwe lucht, ... het camerawerk is ook prachtig, gewoon niets op aan te merken, maar dat was al zichtbaar in Takeshis'. Alles is ook heel luchtig gebracht, je moet als kijker bijna niet nadenken, gewoon verstand op nul zetten. Personages zijn verder ook nog eens bijzonder genietbaar, ik heb vooral genoten van Kitano himself, je begint steeds meer en meer sympathie te krijgen voor hem, en dat terwijl het toch maar een onbeschofte kerel is. Maar die sympathie zal ook wel te maken hebben met de toenemende vriendschap tussen hem en Masao. Verder heb ik ook genoten van Kikujiro's vrouw in het begin van de film en de twee bikers die stukken vriendelijker zijn dan ze eruit zien. Maar één van de grootste pluspunten is (zoals ik hierboven al eerder aanhaalde) de vrolijke, score van Joe Hisaishi, pianomuziek die geen moment verveelde.

4.5 sterren

Mooie gevoelige film. Het jongetje acteerde goed naar mijn smaak en Kitano is helemaal fantastisch als de nietsnut met de grote praatjes die eerst voor om zichzelf denkt, maar later alles doet om het jongetje van zijn verdriet af te helpen. Het deed ergens erg aan Sonatine denken, al die spelletjes om het jongetje op te beuren deden me denken aan wat de Yakuza in Sonatine op het strand uitspoken, maar hier gelukkig geen enkel pistoolschot, of het moet uit een kermisgeweer komen. Vrij uitzonderlijk voor een Kitano film geloof ik. Na afloop was ik ook helemaal opgebeurd. Kitano lijkt echt elk soort film te kunnen maken.

Leuk trouwens dat dat jochie in het begin in een Nederlands elftal shirtje rondliep.

Eerste film die ik met Takeshi Kitano keek was Hana-Bi.

Vond het echt een waardeloze film. Was echt totaal niet aan mij besteed.

Nu een week geleden kon ik deze op de kop tikken.

Heb hem geruild op het forum en heb hem afgelopen dagen rustig bekeken.

Geniale film! Soms tikeltje apart, maar soms ook te grappig!

Ook de muziek was geniaal te noemen, en de kleine Masao deedt het ook totaal niet onaardig.

Ik krijg alleen wel spontaan last van een zenuw trekje in mijn rechter oog en wang nu ik 2 Kitano filmpjes heb gezien.

Hoe komt dat toch

Erg leuke film van en met Takeshi Kitano. Veel leuke personages zoals bijvoorbeeld de bikers. En een aantal hilarische scènes zoals Kitano in het zwembad. Maar het allergrappigste is toch wel het moment wanneer ze gaan liften met behulp van een spijker. Ik heb zelden zo hard om een scène gelachen. De laatste keer was waarschijnlijk met een aantal momenten uit Getting Any?, toevallig ook een Kitano film.
Kikujiro is een erg grappige film met erg mooie muziek van Joe Hisaishi en een ijzersterke Takeshi Kitano is de hoofdrol.

Prettige film met een paar hele leuke grappen.
Het eerste gedeelte begint toch wel een beetje ingetogen, en voelt zeker nog niet zo warm aan als de rest van de film. Twee personages zien we waarvan we nauwelijks iets weten, behalve dat ze beiden nodige behoefte hebben aan een vakantie. Een vakantie waarin een hoop gebeurd met weinig zorgen. Een hoop hele leuke scenes komen we tegen, zoals de scene(s) in de bushalte, Kikujiro in het zwembad en de spelletjes scene aan het einde van de film. De 2 bikers en de kampeer-man aan het einde zijn echt geweldige gozers, die me vaak hard aan het lachen hebben gemaakt.

Er zijn Veel scenes waarin de twee hoofdpersonen helemaal alleen zijn en er niet erg veel gebeurd, maar toch erg genietbaar zijn. Op het laatste komt het helemaal los met de grappige spelletjes. Verder is Masao natuurlijk een best aandoenlijk jongetje die me bij de strand-scene behoorlijk deed meeleven. Met Kikujiro kon ik in het begin niet erg meeleven, behoorlijke rotzak is het wel Maar de kracht van de film is natuurlijk dat die mening van je veranderd, en je toch wel respect krijgt voor Kikujiro die Masao een onvergetelijke vakantie bezorgd.
De muziek is natuurlijk ook prachtig.

Het lijkt me zeker een film die ik nog een keer zal opzetten en misschien zit er dan wel een verhoging in.
4*

Naomi Watts nog bedankt voor deze film. Of Spanje bedankt, kan natuurlijk ook.

Kikujiro, iedereen lijkt het er wel een beetje over eens te zijn, een erg vermakelijke film. Gelachen heb ik eigenlijk niet, maar vrolijk werd ik er zeker van. Het is vooral de geloofwaardige krankzinnigheid die het hem doet voor mij. Kikujiro is een gokverslaafde man die door zijn dominante vrouwtje op pad wordt gestuurd met Masao om zijn moeder te sturen. Het is Masao niet die Kikujiro doet besluiten mee te gaan, maar het geld dat hij van vrouwlief krijgt. Het is al direct een fijne kennismaking met een personage dat godzijdank niet een karakterontwikkeling mee maakt en tot het eind dezelfde harde en hilarische kerel blijft(op een knuffeltje met Masao hier en een handje daar na). Op de een of andere manier is het verhaal toch wel enigszins aannemelijk en zelfs de Bikers die aan de meest debiele spelletjes meedoen, vind ik op de een of andere manier niet overdreven en schijtlollig gedrag vertonen en daardoor niet compleet ongeloofwaardig.

Het verhaal is natuurlijk niet het grote ding van deze film, het gaat vooral om de omgevingen (en de handelingen die ze daar verrichten en de mensen die ze daar ontmoeten, dat alles heeft overigens weinig met hun echte missie te maken) waarin Kikujiro & Masao (en vrienden en/of vijanden) zich bevinden, de ene keer op een vrijwel verlaten rijweg omringd door groen en tjirpende krekels en dan bevinden Masao & Kikujiro zich eveneens op een verlaten plaats, een hotel dat meer personeel dan gasten bij wijze van spreken. Hoe dit alles in beeld en geluid wordt gebracht is mooi en bijna rustgevend... wat op zich gek is aangezien je constant wordt geconfronteerd met een oliedomme, komische en agressieve Kikujiro die op zijn beurt ook dingen uitvoert samen met anderen wat je niet bepaald als rustgevend zou hoeven ervaren.

Wel is het absoluut een film die ik opnieuw moet zien om hem meer te waarderen (dat is overigens wel vaker het geval bij Aziatische films). Bij dit soort films is het toch prettig om te weten waar het verhaal naartoe gaat en dat was nogal onvoorspelbaar voor de eerste keer, de concentratie en het oog voor het beeld is dan wat minder dan de interesse in het verhaal. Dat zal de film overigens alleen maar goed doen qua waardering denk ik, Kikujiro zal ik vooralsnog beoordelen met 4*. Ik vond de muziek overigens helemaal niet zo prachtig en op bepaalde momenten zelfs zwak, het deed hier en daar wat kitscherig aan en was soms té aanwezig.

Tja

wat moet ik nou met zo'n film.

Begin maar is met kijken

Is een keer niet genoeg dan?

ik had veel beter verwacht...mischien kwam het omdat ik erg moe was...maar ik kon niet om de grappige gedeelten lachen...voor mij had Takeshi een veel beter roadmovie kunnen maken, zonder de "komedie" kant.

Kikujiro is al jarenlang vaste gast op mijn to see-list, maar het moest er dan ooit toch eens van komen. En de film valt niet tegen; maar wist me verder ook niet heel erg te overtuigen. Kikujiro is een fijne roadmovie, die door de leuke situaties best leuk om te volgen is. Zo'n begin als dat bij de racebaan zet wat dat betreft wel goed de toon.

En eigenlijk kabbelt de film zo een beetje voort. Leuke situaties, dat wel, maar echt blijven hangen of indruk maken deed het tot dan toe niet. De film begint pas te scoren op het moment dat Kitano de kaart 'Sonatine' trekt en het kind samen met de vier volwassenen de gekste spelletjes gaat spelen. Fantastisch, daar had ik nog wel een uur langer naar kunnen kijken. Vanaf dat moment wordt het ook wel duidelijk dat het eerste uur ook niet de koude kleren is gaan zitten en is het afscheid eentje die je echt ontroert. Het was gewoon een mooie vakantie.

Simpel, vermakelijk, ontroerend, niet groots, maar gewoon een erg goede film.

Vanavond weer gekeken, blijft een buitengewoon grappige en ontroerende film.

Ik zou graag de (hierboven afgebeelde) filmposter op mijn kamer hangen en ik heb op internet een beetje rondgekeken maar ik kon hem nergens vinden. Weet iemand wellicht waar ik deze poster nog aan kan schaffen of dat er misschien een website bestaat waar ze hoge-resolutie afbeeldingen/scans van filmposters al dan niet tegen betaling aanbieden?