Third Man, The (1949)

Lichte tegenvaller.

Echt thrillen vond ik het niet maar dat heeft de film volledig aan zichzelf te danken. Ik begrijp nog steeds niet wat men wou bereiken met dat vreselijk irritant gitaardeuntje maar het verpest veel.

Jammer want visueel vond ik het wel mooi voor de jaren 40. Het camerawerk is mooi en stijlvol (vooral de scheve shots) en het gebruik van schaduwen en water was subliem.

Het verhaal blijft dan zowat hangen in dezelfde sfeer. Pure film-noir maar iets te weinig spanning opnieuw. Maar wanneer Welles opeens opduikt krijgt het allemaal een enorme boost natuurlijk. Die boost levert goede cinema op maar vond het einde nogal vaag.

Het acteren is goed maar voor wereldprestaties was het in enkele scènes te stijf.

3,5*

Is de transfer naar BluRay bij deze de moeite waard?

Uitstekende film-noir die het van mij toch vooral moet hebben van de schitterende cinematografie van Robert Krasker. Het na-oorlogse Wenen, waarvan de lidtekens van de oorlog duidelijk te zien waren, werd op magistrale wijze gefilmd. Nog nooit heb ik zulke mooie zwart/wit beelden gezien van een stad - zeg maar gerust spookstad - bij nacht. De hele film trouwens is volgens mij op lokatie opgenomen en straalt hierdoor ook een geweldige sfeer uit. De sitarmuziek van Anton Karas droeg ook voor een belangrijk gedeelte bij tot die sfeer en niet te vergeten de Weners met hun Weense accent. Dit maakte de film bovendien ook zeer realistisch. Ook over het acteren van de hoofdrolspelers vielen voor mij alleen maar positieve dingen te zeggen. In het bijzonder over het acteren van Orson Welles, hoewel hij pas laat in de film zijn intrede deed.
Beste scènes; Het gesprek tussen Holly Martins en Harry Lime in het Reuzenrad en uiteraard de achtervolging op het einde in de Weense riolen.
Door de Britse critici is deze film uitgeroepen tot de twee na beste film aller tijden. Meer dan terecht, maar voor mij is het gewoon dé beste.

Waardering; verhoogd naar 5,0*

Kijk es hier...

Lees dat er weer wat meer grain in zit, beetje jammer. En wbt dat beeldformaat ook een beetje jammer. Men zegt vaak dat je het zo moet zien, in de originele aspect ratio, omdat het zo was. Vind ik nonsens persoonlijk. Erger me er ook al aan bij de BluRay's van sommige Disney-classics en MGM-musicals.. Zie het meer als gemakzucht en een mogelijkheid voor de uitgever nog sneller te kunnen cashen.

Iig bedankt, altijd leuk zo'n link.

Erg genietbare film noir, al heb ik enkele kleine opmerkingen. De 'tilted camera' vond ik bij momenten op niets slaan; ik weet dat zoiets één van de visuele kenmerken van film noir is, maar ik herinner me van andere films dat dit soort shots toch vooral gebruikt wordt om mentale instabiliteit, dronkenschap of spanning (intern of extern) te onderstrepen of te symboliseren. In The Third Man zitten toch een heleboel 'tilted shots' die geen enkele andere extra betekenis hebben dan visuele pracht. Dat hoeft niet erg te zijn, maar het is jammer dat deze shots de kracht van gelijkaardige shots op spannende momenten wat wegneemt (omdat ze er niet helemaal uitspringen). Ook de muziek vond ik af en toe niet passen bij de sfeer die de beelden en de plot trachtten op te roepen; op zich heerlijke muziek die bij het grootste deel van de film lijkt te passen, maar soms durfde het toch eens aardig vloeken.

Maar voorts heb ik erg genoten van deze film, die kon bouwen op een boeiende plot (al is de formule een tikkeltje vertrouwd), de heerlijke visuele elementen die eigen zijn aan film noir en de fantastische eindscène in de riolen met natuurlijk als hoogtepunt de echo's van de politiemannen die weerklinken uit alle duistere gangen. Het eindshot van deze film is trouwens magistraal.

4*

Heerlijke film-noir, goed verhaal en goed geacteerd, mooie beelden van Wenen/Berlijn boven- en onder de grond!! Prachtige zwart-wit beelden (soms nog intenser dan kleuren)
Ik heb er van genoten!!

Een hoogtepunt van de filmgeschiedenis in het algemeen en van de Film-Noire in het bijzonder. Met name de eindscene is schitterend: zo voorspelbaar, zo eenvoudig, maar zo doeltreffend.

Viel me toch iets tegen, cinematografisch is het zeer mooi maar het verhaal is echt slaapverwekkend.

Een meesterwerk!!

De eerste Film-Noir op Blu-ray!

Hier review met enthausiate reacties.

Ondertussen zou er een remake gepland zijn met Leonardo Di Caprio en Tobey Maguire.

De Blu-ray van Criterion viel gelukkig gister in de bus, net voor dit slechte nieuws:
'The Third Man Criterion Blu-ray Going Out of Print'.

Schitterende klassieker.

The Third man is prachtig gefilmd met veel schaduwen met donkere hoekjes. Hoogtupunt was het stukje in de straat dat Holly Harry is een portiek ziet maar hij ziet alleen zijn voeten. Schitterend gefilmd . De muziek van de film hoort ook erg bij de film.

Zeker een film die ik nog een keer ga herbekijken voorlopig 4 sterren

okee film, maar geen geniaal hoogtepunt. Interessant camerawerk, dat sowieso. De film leunt helaas net als de klassieker Cassablanca eigenlijk ALLEEN MAAR op dialoog, wat ik erg jammer vind. Ik zie film toch meer als een audiovisueel medium (sferisch dus) dan als een verhalend medium. Je zit eigenlijk de hele film lang naar gesprekken te luisteren op het einde na. Dat is even leuk, maar niet 100 minuten lang. De film wordt dan ook nergens echt spannend, ook mede door de soundtrack, die echt totaal misplaatst is. Kijk je naar iets wat spannend moet zijn, hoor je zo'n suf zomers gitaarriedeltje erdoor... Erg jammer.

Al met al maakt Orson Welles dit nog een beetje goed.

@VanRippestein

Met het commentaar op het 'gitaarriedeltje' ben ik het niet eens.
Het gaat om een typisch Weens citer-muziekstuk (geen gitaar dus)
dat m.i. perfect in de setting past.
Het instrument is zeer typisch voor Oostenrijk, ik begrijp de keuze daarom goed.
Waarschijnlijk is dat muziekje zelfs bekender dan de film, of zorgde in ieder geval voor de herkenbaarheid ervan.
Het (schijnbaar)lichtvoetige deuntje werkt voor mij toch goed, als contrast met de duistere zaakjes die er gaande zijn in het verhaal.

En het ontbreken van actie...ja daar heb je misschien een punt.
Ik denk zelf ook dat films geen radiohoorspel met beeld moeten zijn.
Al vond ik het in deze film nog te verkroppen.
(Het boek van Graham Greene heeft op actie gebied eigenlijk ook niet meer te bieden dan de film)