Mulholland Dr. (2001)

Is deze uitgave Mulholland Drive (volkskrant Filmfestival) een beetje een mooie uitgave?

Nee, erg lelijke uitgave. De enige goede NL uitgave van MD is die van A Film maar die is alleen nog tweedehands te krijgen. Ook één van de beste overall uitgave trouwens. De britse S.E. is ook wel een fijne editie. De Franse uitgave, die is qua extra features echt top notch ( al zou ik die voor de film niet nemen aangezien je met de Engelse audio verplicht bent met franse subs te kijken). Als het je puur om de film gaat zou ik alleen voor het beste gaan, de Koreaanse, Amerikaanse of Nederlandse A-Film editie.

Ik vroeg het, omdat ik de mogelijkheid het tot een ruil met deze of een andere film.
Als het een lelijke uitgave is, zoek ik NLse uitgave . Ik neem aan dat je daarmee de QFC-uitgave bedoeld?

Wat vond ik dit een fantastische film. Ik heb zelden een film gezien waarbij ik achteraf dacht, wat heb ik eigenlijk gezien maar tegelijkertijd ook ontzettend van heb genoten.
Moeilijk om hier een echt goede recensie over te schrijven aangezien ik toch wel redelijk in de war raakte met wat ik allemaal te zien kreeg.
Desondanks dat krijgt deze toch een hoge notering en zal ik deze film in de toekomst ook vast nog wel eens kijken.

Die van QFC is ook niet veel soeps, van die QFC moet ik niet veel hebben. Die van A Film is lastig te krijgen. Mijn laatste spare editie van A Film heb ik net weggedaan. Al is dit wel de beste film die je kan krijgen in een ruil natuurlijk .

LOL, de QFC is óók gewoon van A-Film hoor!

Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt! Ik heb zelf ook de "gewone" 2-DVD van A-Film.

. Ik bedoel idd die 2DVD editie van A Film.

Gisteravond voor het eerst bekeken, en ik zit nu nog helemaal in deze film. Fascinerend werk van David Lynch. Ik ben er nog niet uit hoe ik deze film ga interpreteren, maar in ieder geval vond ik hem akelig goed. Dit zou zomaar eens de 15e vijf sterren stem kunnen worden.

Hm, oké.

Na het tegenvallende Blue Velvet is dit dan Lynch zoals ik het verwacht had: onbegrijpelijk. Maar wel stijlvol en ont-zet-tend spannend - in ieder geval tot de plottwist, waarna de film een haast onbegrijpelijke brij van beelden wordt. Aan de ene kant is het fascinerend en prikkelend, maar aan de andere kant voelt die bak vaagheid waar je mee overspoelt wordt iets té geforceerd, alsof Lynch na driekwart van de film dacht: nee, wacht, dit is nog niet moeilijk genoeg. Of: ik weet niet meer hoe ik verder moet; weet je wat, ik schiet gewoon wat willekeurige scènes en laat het maar aan de kijker over.

Toch zou ik Mulholland Drive daar nog niet op willen afbreken. Dat wordt vanavond eens goed nadenken over de film, morgen een flink aantal interpretaties lezen en dan mijn uiteindelijk score geven. En binnenkort ook maar weer eens herzien, in de hoop dat de film dan wél ergens op slaat. Een vermakelijke zit was het in ieder geval wel, en die tweeëneenhalf uur vlogen ook voorbij. Moest ik nu een score geven, dan zou ik op een voorzichtige 3,5* beginnen.

Goed, na er een nachtje over te hebben geslapen en kort het spoilertopic door te hebben gebladerd, word ik gesteund in wat ik al dacht: het grootste gedeelte van de film is een droom; slechts het einde is echt gebeurd. Hoewel sommigen dit misschien als een fantastisch gegeven beschouwen, kan ik toch niet aan het gevoel ontkomen dat dit een behoorlijk anticlimax is: het is alsof je naar een spannende thriller aan het kijken bent, en vlak voordat de moordenaar wordt onthuld zie je iemand wakker schrikken en denken: pfoeh, het was maar een droom. Erg bevredigend zou ik dat niet willen noemen. Nu blijft er natuurlijk nog de mogelijkheid over de droom te interpreteren, maar dat is ook niet meer dan een schrale troost, want er blijkt geen dieper complot of iets dergelijks achter het mysterie schuil te gaan.

Ik blijf toch maar bij mijn 3,5*, omdat de film op zich wel erg spannend is om naar te kijken. Desalniettemin toch een klein tegenvallertje van deze zo gehypte film.

EDIT: Na toch nog een tijdje te hebben rondgehangen in het spoilertopic kan er gerust een halfje bij: 4,0*

Een prachtig voorbeeld hiervan is als Betty en Rita op het punt staan te ontdekken wat de werkelijke identiteit is van Rita ... in het damestasje vinden ze slechts geld en een mysterieuze blauwe sleutel. Een sneer van Lynch naar de cultuur in Hollywood? Niet wie je bent is belangrijk, maar je geld? En zo zit het vol met dit soort dubbele bodems.

"Ed's famous black book. The history of the world in phone-numbers."

En ... het is zeker toeval dat Camilla naar Rita Hayworth vernoemd werd, en dat Hayworth in haar privé-leven telkens partners aan de haak sloeg die haar het gevoel gaven liever naast Gilda wakker te worden, en dat Lynch elk detail van Hayworth kent.

Volgens mij zou je de scène die xav noemt inderdaad zo kunnen interpreteren, maar dat zou je in wezen met elke scène in Mulholland Drive kunnen doen. Ik weet niet of Lynch de film geschreven heeft met dergelijke dubbele bodems in zijn achterhoofd (hij schijnt vooral vanuit zijn onderbewuste te werken, heb ik me laten vertellen), maar dat doet op zich niets af. Geldt trouwens niet alleen voor Mulholland Drive; elke film zou je op dubbele bodems kunnen onderzoeken (zo wordt er ook wel eens een analogie tussen Batman en Jezus getrokken), deze film is echter zo vaag dat 'ie daar wel eerder toe uitnodigt.

De main-reason was natuurlijk om naar misbruik te linken met die Hayworth poster.

Misbruik , die lynch gaat wel erg diep

Precies!. Een drievoudige bodem dus. En we weten allemaal dat Lynch zijn buik vol heeft van Hollywood, waar de producer (geldschieter) en niet de artistieke vrijheid bepaalt. Money rules.

Hoeveel lagen heb je nodig?

Volgens mij heb ik iets te veel over deze film gelezen, want de tweede kijkbeurt viel toch wel een beetje tegen. Verlagen zit er echter niet in, want een goede film is het wel - de verhoging waar ik stiekem op hoopte blijft alleen wel uit. Wat me wel verraste: wat blijkt dat "mens" achter de Winkie's doodeng te zijn! Daar had ik de eerste keer dus helemaal geen last van.

Het einde blijft overigens wel vaag. Het verhaal is me meer dan duidelijk, maar het blijft maar de vraag wie de man achter de Winkie's is, en wat die vrouw met de blauwe pruik ermee te maken heeft.

Nog maar is een keertje kijken. psst, het is een vrouw!

Hehe, daar wacht ik voorlopig nog maar eventjes mee. Geef me een paar maandjes

Na de eerste kijkbeurt meende ik ook al dat het een vrouw was, en meer specifiek: Camilla, nadat ze van het nieuws gehoord had dat Dianne zelfmoord had gepleegd, al heb ik niet echt bewijs voor die stelling. De theorie dat het de slechte kant van Dianne is, vind ik ook niet helemaal bevredigend. Maar nog belangrijker: waarom had ze het blauwe doosje en wat betekende dat in godsnaam?!

Ik denk dat xav's commentaar op mijn berichtje over het plot ironisch bedoeld was...hij wil me erop wijzen dat het plot meer lagen bevat: jouw aanvulling, BarendB over Betty Grable en Rita Hayworth zijn nieuw voor mij....en vooral dat laatste over het haar is overtuigend. Mooie parallel!

Maar vergeet ook de doos van dame Pandora niet: veel thema's van die klassieke mythologie zijn terug te vinden in de film: b.v. Betty's nieuwsgierigheid, maar ook als 'Camilla' de doos opent... breekt de onheil uit...de doos heeft een symbolische kleur 'blues blauw'...
Maar Lynch wil, volgens mij, ook zeggen dat dromen en fantaseren geen ongevaarlijke activiteiten zijn....Het is immers waanzin dat tot de zelfmoord leidt.

Ze is niet moeders mooiste, en misschien speelt ze wel een mannelijke zwerver, maar het is toch echt een vrouw (klik) achter al die viezigheid

wie weet waar je deze film kan kope op blu ray? in een winkel niet op internet

Is niet te koop op Blu-Ray, wel HD DVD. Ik hoop ook dat die BR disc er nog komt maar lijkt voorlopig wel onwaarschijnlijk.

Oh my, oh my.......

Twee keer gezien.
De eerste keer dacht ik heel lang dat de film zich vanzelf wel zou ontvouwen, maar er bleef steeds minder tijd over........licht paniek dus . Na afloop had ik het gevoel naar een meesterwerk te hebben gekeken zonder te begrijpen hoe het nou precies zat. Midden in de nacht maar gaan googlen en toen ging er veel dagen.
De tweede kijkbeurt maakte, met de voorkennis, veel duidelijk en toen werd het ineens een fantastische film waarin nog wat details onduidelijk zijn en waarbij ik het gevoel heb veel symboliek en dergelijke te missen.
Derde keer kijken dan maar. Mischien wel een vierde keer.......Dit facineert. Mijn eerste Lynch was een sprong in het diepe en ik ben nog steeds niet boven om adem te halen........ Dan kan men verder nog van alles positiefs zeggen over het camera-werk,lichtgebruik en al die andere technische reutemeteut die erg fraai was,maar daar gaat het bij deze filmniet echt om. Nog een ding dan: die constant aanwezige spanning, grotendeels door dat brommende achtergrond geluid......wateen vinding.