Mulholland Dr. (2001)

Hm, oké.

Na het tegenvallende Blue Velvet is dit dan Lynch zoals ik het verwacht had: onbegrijpelijk. Maar wel stijlvol en ont-zet-tend spannend - in ieder geval tot de plottwist, waarna de film een haast onbegrijpelijke brij van beelden wordt. Aan de ene kant is het fascinerend en prikkelend, maar aan de andere kant voelt die bak vaagheid waar je mee overspoelt wordt iets té geforceerd, alsof Lynch na driekwart van de film dacht: nee, wacht, dit is nog niet moeilijk genoeg. Of: ik weet niet meer hoe ik verder moet; weet je wat, ik schiet gewoon wat willekeurige scènes en laat het maar aan de kijker over.

Toch zou ik Mulholland Drive daar nog niet op willen afbreken. Dat wordt vanavond eens goed nadenken over de film, morgen een flink aantal interpretaties lezen en dan mijn uiteindelijk score geven. En binnenkort ook maar weer eens herzien, in de hoop dat de film dan wél ergens op slaat. Een vermakelijke zit was het in ieder geval wel, en die tweeëneenhalf uur vlogen ook voorbij. Moest ik nu een score geven, dan zou ik op een voorzichtige 3,5* beginnen.

Goed, na er een nachtje over te hebben geslapen en kort het spoilertopic door te hebben gebladerd, word ik gesteund in wat ik al dacht: het grootste gedeelte van de film is een droom; slechts het einde is echt gebeurd. Hoewel sommigen dit misschien als een fantastisch gegeven beschouwen, kan ik toch niet aan het gevoel ontkomen dat dit een behoorlijk anticlimax is: het is alsof je naar een spannende thriller aan het kijken bent, en vlak voordat de moordenaar wordt onthuld zie je iemand wakker schrikken en denken: pfoeh, het was maar een droom. Erg bevredigend zou ik dat niet willen noemen. Nu blijft er natuurlijk nog de mogelijkheid over de droom te interpreteren, maar dat is ook niet meer dan een schrale troost, want er blijkt geen dieper complot of iets dergelijks achter het mysterie schuil te gaan.

Ik blijf toch maar bij mijn 3,5*, omdat de film op zich wel erg spannend is om naar te kijken. Desalniettemin toch een klein tegenvallertje van deze zo gehypte film.

EDIT: Na toch nog een tijdje te hebben rondgehangen in het spoilertopic kan er gerust een halfje bij: 4,0*

Misschien komt er later nog meer bij wanneer je, minder gefixeerd op het plot, deze film als een ironische stijloefening (her)ziet: een origineel antwoord op de vele Hollywood cliché's en Amerikaanse dromen.......

Volgens mij zou je de scène die xav noemt inderdaad zo kunnen interpreteren, maar dat zou je in wezen met elke scène in Mulholland Drive kunnen doen. Ik weet niet of Lynch de film geschreven heeft met dergelijke dubbele bodems in zijn achterhoofd (hij schijnt vooral vanuit zijn onderbewuste te werken, heb ik me laten vertellen), maar dat doet op zich niets af. Geldt trouwens niet alleen voor Mulholland Drive; elke film zou je op dubbele bodems kunnen onderzoeken (zo wordt er ook wel eens een analogie tussen Batman en Jezus getrokken), deze film is echter zo vaag dat 'ie daar wel eerder toe uitnodigt.

De main-reason was natuurlijk om naar misbruik te linken met die Hayworth poster.

Misbruik , die lynch gaat wel erg diep

Precies!. Een drievoudige bodem dus. En we weten allemaal dat Lynch zijn buik vol heeft van Hollywood, waar de producer (geldschieter) en niet de artistieke vrijheid bepaalt. Money rules.

Hoeveel lagen heb je nodig?

Volgens mij heb ik iets te veel over deze film gelezen, want de tweede kijkbeurt viel toch wel een beetje tegen. Verlagen zit er echter niet in, want een goede film is het wel - de verhoging waar ik stiekem op hoopte blijft alleen wel uit. Wat me wel verraste: wat blijkt dat "mens" achter de Winkie's doodeng te zijn! Daar had ik de eerste keer dus helemaal geen last van.

Het einde blijft overigens wel vaag. Het verhaal is me meer dan duidelijk, maar het blijft maar de vraag wie de man achter de Winkie's is, en wat die vrouw met de blauwe pruik ermee te maken heeft.

Hehe, daar wacht ik voorlopig nog maar eventjes mee. Geef me een paar maandjes

Na de eerste kijkbeurt meende ik ook al dat het een vrouw was, en meer specifiek: Camilla, nadat ze van het nieuws gehoord had dat Dianne zelfmoord had gepleegd, al heb ik niet echt bewijs voor die stelling. De theorie dat het de slechte kant van Dianne is, vind ik ook niet helemaal bevredigend. Maar nog belangrijker: waarom had ze het blauwe doosje en wat betekende dat in godsnaam?!

Ik denk dat xav's commentaar op mijn berichtje over het plot ironisch bedoeld was...hij wil me erop wijzen dat het plot meer lagen bevat: jouw aanvulling, BarendB over Betty Grable en Rita Hayworth zijn nieuw voor mij....en vooral dat laatste over het haar is overtuigend. Mooie parallel!

Maar vergeet ook de doos van dame Pandora niet: veel thema's van die klassieke mythologie zijn terug te vinden in de film: b.v. Betty's nieuwsgierigheid, maar ook als 'Camilla' de doos opent... breekt de onheil uit...de doos heeft een symbolische kleur 'blues blauw'...
Maar Lynch wil, volgens mij, ook zeggen dat dromen en fantaseren geen ongevaarlijke activiteiten zijn....Het is immers waanzin dat tot de zelfmoord leidt.

wie weet waar je deze film kan kope op blu ray? in een winkel niet op internet

Is niet te koop op Blu-Ray, wel HD DVD. Ik hoop ook dat die BR disc er nog komt maar lijkt voorlopig wel onwaarschijnlijk.

Oh my, oh my.......

Twee keer gezien.

De eerste keer dacht ik heel lang dat de film zich vanzelf wel zou ontvouwen, maar er bleef steeds minder tijd over........licht paniek dus . Na afloop had ik het gevoel naar een meesterwerk te hebben gekeken zonder te begrijpen hoe het nou precies zat. Midden in de nacht maar gaan googlen en toen ging er veel dagen.

De tweede kijkbeurt maakte, met de voorkennis, veel duidelijk en toen werd het ineens een fantastische film waarin nog wat details onduidelijk zijn en waarbij ik het gevoel heb veel symboliek en dergelijke te missen.

Derde keer kijken dan maar. Mischien wel een vierde keer.......Dit facineert. Mijn eerste Lynch was een sprong in het diepe en ik ben nog steeds niet boven om adem te halen........ Dan kan men verder nog van alles positiefs zeggen over het camera-werk,lichtgebruik en al die andere technische reutemeteut die erg fraai was,maar daar gaat het bij deze filmniet echt om. Nog een ding dan: die constant aanwezige spanning, grotendeels door dat brommende achtergrond geluid......wateen vinding.

Oh, oh oh.. Net de film gezien en ik ben zwaar teleurgesteld

Deze film werd mij aangeraden door iemand, nadat ik had verteld dat Donnie Darko mijn all-time favoriet was. Dus mijn verwachtingen waren hoog, mede dankzij de hoge beoordelingen overal.

De film begint voor mij erg zwak. Wat er nou allemaal aan de hand is, en wat alles met elkaar te maken heeft is niet bekend, en daarnaast vond ik de acteerprestaties zeker op het begin wel heel erg mager.

Maar deze film werd voor mij pas op het laatst een beetje leuk. Dat komt omdat gedurende de hele film niet duidelijk is wat er nou aan de hand is, en na een tijdje lijkt het wel alsof je zes verschillende films door elkaar heen zit te kijken, en lijkt het wel helemaal nergens over te gaan. Pas op het allerlaatst wordt voor mij duidelijk wat deze film nou precies was: Een verhaal over een zwaar geschifte vrouw die geobsedeerd is door een filmster, en haar wil laten vermoorden. Pas dan weet je waar je naar hebt zitten kijken, en weet je voor een klein gedeelte waar je naar hebt zitten kijken. Oftewel: de rest van de film blijft mij compleet vreemd.

De film mist een rode draad. De rode draad die mij verteld wat al die vreemde beelden waar ik naar zit te kijken nou moet voorstellen. Hierdoor heb ik me gedurende de hele film zitten ergeren aan de vage verhaallijnen en beelden die me naar het hoofd werden geslingerd.

Misschien dat een eventuele tweede kijkbeurt goed zou doen voor mijn kijk op de film, maar voor nu ben ik niet onder de indruk, en verbaas ik me heel erg over de score van deze film op zowel IMBd en MM.

5,8/10
3*

Jezus wat een ingewikkelde film, snapte er echt geen hol van. Na twee uur de film te laten hebben bezonken, en even de wikipedia-pagina te hebben gelezen begin ik meer te bevatten van wat ik daarnet gezien heb. Het eerste deel is nog vrij makkelijk, het verhaal neemt zijn tijd en daarom denk je alles te begrijpen. Wanneer in een volle snelheid het tweede deel komt aan waaien piep je wel anders. Niets is wat het lijkt, alles is anders en alles is ingewikkeld. Het is bijzonder, dat kan je David niet afnemen.

Blij met deze aanschaffing, 4 sterren

Dat je dat tijdens het kijken heb kan ik me goed voorstellen maar achteraf kan je toch alleen maar vaststellen dat het juist sterk geacteerd is?

Excusez moi. Teveel rode draad als je het mij vraagt. Het is dan ook een herzien film en je moet natuurlijk als kijker ook een beetje je best doen om hier wat van te maken. Gooi hem maar een keer in de herziening, en doe je best en dan hoop i kwel op een positieve outcome.

Het begin is ook wel 'slecht geacteerd', in de zin van: niet realistisch, maar meer als in een film uit de jaren '50. Zeker bij Betty is dit het geval. Dat is een bewuste keuze van de regisseur en in de context van het verhaal ook op zich geen slechte keuze.

Ik wil niet mijn best hoeven doen om een film goed te vinden, films zijn bedoeld ter entertainment. En ik wil ook niet dat ik een film meerdere keren te hoeven bekijken om hem goed te vinden. Ik kijk een film twee keer als ik er van heb genoten tijdens de eerste kijkbeurt.

Zoals ik al zei zit de rode draad tijdens de eerste kijkbeurt niet in de film, wat er voor zorgt dat alle vage, door elkaar geschoten scènes geen enkele boodschap hebben gehad op mij. Dat zorgt er dan ook voor dat ik gewoon niet van de film heb kunnen genieten.

Wil je door de lagen van Lynch prikken en cinema op zijn puurst ervaren moet je dat wel. Maar daar heb je geen zin in, je had liever een Hollywoodiaanse uitleg op het einde gehad. Dan zou ik Lynch maar mijden.

Je geeft het een voldoende, lijkt me genoeg fundement o mde film te zien 'groeien'. Herzieningen kunnen alleen maar de waardering voor dit ingenieus staaltje cinema versterken, het maakt het niet an sich beter.

Dat is bij Donnie Darko toch precies hetzelfde?

Tja, als een film je niet pakt, dan kunnen wij er hier weinig aan doen, lijkt me. Het is bij Mulholland Drive juist min of meer de bedoeling dat je van die vage scènes zelf een kloppend geheel maakt, wat (voor het grootste gedeelte) overigens lang niet zo moeilijk is als je na de eerste kijkbeurt zou denken. Toegegeven, wat rondneuzen op fora over deze film kan ook geen kwaad

Och, laat mijn mening maar gewoon wat het is. Iedereen heeft een eigen mening over een film, en die mening is niet altijd precies hetzelfde als die van jouzelf.

Donnie Darko was voor mij een film met een bepaalde charme over zich heen, waar je over het algemeen meer te weten kwam over de bizarre omstandigheden dan bij deze film (Tijdreizen). Deze film lijkt op het begin een mysterieus thrillertje van laag niveau te worden, maar besluit pas later krankzinnige twists te nemen, waar ik graag wat meer duidelijkheid over had willen hebben.

Een eerste kijkbeurt zegt bij mij het meest over de beoordeling van die film, en bij deze film is die gewoon niet super. Donnie Darko nam me mee in een trip en liet me op het laatst betoverd achter, en bij deze film was dat dus niet.

Daarnaast vind ik het ook niet nodig rond te neuzen op een forum over hoe deze film nou in elkaar zou steken, ik heb daar wel mijn eigen kijk op en ik snap wel ongeveer hoe het in elkaar steekt, maar het probleem is dat ik de eerste 120 minuten vervreemd en soms zelfs geirriteerd naar het beeldscherm heb zitten staren omdat de situaties die zich voordeden of krankzinnig of niet interessant waren. Dat de laatste 20 minuten nog iets goed konden maken zorgt er ook voor dat de film bij mij nog wel boven de voldoende uit komt.

here we are now, entertain us

:')

Kleine uitleg op een forum lezen kan geen kwaad, heb ik zelf ook gedaan en zo kon ik de film alleen maar meer waarderen.