Meningen

Ik keek al enige tijd uit naar deze film en heb de film gisteren gezien bij het Leiden IFF. De film begint direct achter de schermen en portretteert Steve Jobs voor belangrijke productaankondigingen in 1984, 1988 en 1998. Het concept is interessant , echter hier schuilt naar mijn mening ook direct de beperkingen van deze film.

Bij de productaankondigingen zijn de thema's gelijk aan elkaar. Je hebt het issue tussen Steve Jobs en zijn ex Chrysann Brennan, Lisa Brennan, Andy Hertzfeld, John Sculley en Steve Wozniak. Hierbij is er bij elk karakter een rode draad dat doorloopt tot 1998. Hierbij lukt het aardig om het karakter van Steve Jobs te schetsen, zowel privé als zakelijk. Door de keuze van de regisseur om de productaankondigingen te gebruiken zien we geen Steve Jobs werken aan een project en zijn bijdrage hierin. Het wordt geprobeerd, hij legt bijvoorbeeld uit waarom hij een gesloten systeem wil, maar is toch onvoldoende gelukt. Steve Jobs ziet zich als kunstenaar die bepaalde keuzes maakt, met de gemaakte keuzes moet de consument leren leven. Het product is een verzamelingen van keuzes en hier kies je wel/niet voor. De film benadrukt in de ruzie met zijn ex dat hij een aandelenvermogen van 441 miljoen dollar heeft, in 1998 spreken ze over enkele miljarden. Dat hij dit kapitaal heeft verdient met Pixar, en zijn belangrijke aandeel in dit bedrijf, daar wordt met geen woord over gesproken.

Het zwaartepunt van deze film ligt dan ook vooral bij de relatie tussen Steve Jobs en zijn dochter. Hoewel dat voor hem erg belangrijk zal zijn geweest en ook een idee geeft van zijn karakter, is het niet wat de wereld zich aan Steve Jobs zal herinneren en waar zijn karakter dan werkelijk het verschil heeft gemaakt. Dit laatste had ik wel willen zien en vind ik een gemiste kans, zeker met de geweldige acteurs.

Ik heb geen aanmerkingen op de prestaties van de acteurs. Micheal Fassbender, Kate Winslet, Seth Rogen en Jeff Daniels komen allen geloofwaardig over. Vooral Jeff Daniels als John Sculley vond ik goed. De ruzie tussen Steve Jobs en John Sculley voor de productaankondiging van de NeXT-cube in 1988 is fantastisch geacteerd. Micheal Fassbender speelt erg goed maar lijkt niet op Steve Jobs in 1984 en 1988. Ik vraag mij af of dit niet beter had gekund, desnoods met 2 verschillende acteurs. In 1998 lijkt hij een stuk meer op de man en is tevens ook het beste deel van de film.

Al met al een aardige film maar de regisseur heeft met de keuze voor de productaankondigingen zichzelf teveel beperkt. Het is een aardige karakterschets, waar het veel meer had kunnen zijn. De progressie van Steve Jobs door de jaren heen is onvoldoende te zien. Jammer, 3*.