Door jezelf ondergewaardeerde films

Als filmliefhebber zie je soms films die 'objectief gezien' zeer goed zijn, films die je misschien graag goed zou willen vinden, maar die je persoonlijk weinig doen of gewoon niet zo boeien. Films die je zelf onderwaardeert, dus. Welke films dat zijn, en waarom ze je niet zoveel zeggen, kan je hier zeggen.

Door mezelf ondergewaardeerde films zijn (onder meer):

Seven Samurai (Kurosawa)

Het is een belangrijke en universele film, gemaakt met visie, maar ik vond het een klus om hem uit te zitten. Misschien toch maar eens herzien.

De Avondmaalgasten (Bergman)

Bergman schijnt het zelf zijn beste film te vinden, ik vond hem saai... In films als Fanny & Alexander, Het Zevende Zegel, Persona, De Grote Stilte verfilmt Bergman moeilijke, serieuze, filosofische thema's op een zeer boeiende en levendige manier, maar de uitwerking van de thema's in deze film stond me niet zo aan. Hoe diepzinnig hij ook is, een film moet me in de eerste plaats vermaken of boeien. En dat lukte deze film niet...

Lawrence of Arabia (Lean)

Objectief gezien ook zo'n goede film, die me ook 3,5 uur wist te boeien, maar het laatste uur vond ik een stuk minder. Niet zo mijn smaak.

Some Like it Hot (Wilder)

Ik kon er simpelweg niet om lachen.

A Bout de Souffle (Godard)

Het schijnt een meesterwerk te zijn, ik vond hem pretentieus en nietszeggend. Zal wel wat gemist hebben...

It's a Wonderful Life (Capra)

Als je meegesleept wordt, is het ongetwijfeld een prachtige film. Jammer genoeg werd ik niet meegesleept en ging ik me storen aan dat kleffe gedoe.

Playtime (Tati)

Het een geniale film, dat zie ik in. Maar voor mij gaat hij iets té ver. Het was erg moeilijk om hem uit te zitten. Hetgeen wat ik zo leuk vind aan het eerdere werk van Tati is de warmte, de gezelligheid, die in Playtime nauwelijks aanwezig is.

Au Hasard Balthazar (Bresson)

Het zal wel briljant zijn, maar de stijl van Bresson beviel me eigenlijk niet zo, met name het spel van de acteurs - of modellen, zoals hij hen zelf noemde - die hun tekst zonder enige emotie uitspreken. Waarom? De film lijkt wel een Middeleeuws schilderij. Niets voor mij, vrees ik. Misschien over 10 jaar ?

Eindelijk weer een keer een origineel topic. Morgen uitgebreid op reageren, beloofd!

Komt dit niet op ongeveer hetzelfde neer als overgewaardeerde films?

Niet helemaal. Hoewel objectief goede films niet bestaan, bedoelt goongumpa toch wat anders. Dat andere topic is vooral gericht op de site en de waarderingen hier. Dit is meer een topic over films met een grote reputatie als klassieker of films waarvan je heel veel had verwacht en waar je toch maar heel weinig mee kon. Films die je misschien nog eens wil herzien om te kijken of het de eerste keer het verkeerde moment was. Of films waarvan je wel ziet waarom ze zo gewaarderd worden maar die je toch moeilijk vond uit te zitten.

Klassiekers die ik slecht vond, hebben een verkeerde reputatie.

Zou graag once upon a time in the west en the good the bad en the ugly de moeite waard vinden om te kijken, maar het trekt me gewoon absoluut niet. Zal dus ook nog wel even duren denk ik. Maar zou best kunnen dat ik toch verrast ga worden hoor, ik sluit nooit wat uit.

Maar ik heb niks met westerns. Ik maak misschien de verkeerde associaties met dit genre. Als ik het woord western al zie keert iets in me zich daar meteen automatisch voor af. Kan er niks aan doen.

Cowboys, grote vlaktes, 1 tegen 1-schietscenes, bar-scenes, paarden.

Nee vrees dat ik dit soort films links laat liggen.

@ starbright boy:

Klopt helemaal.

Into the Wild (Sean Penn)

Misschien dat het lag aan het moment dat ik 'm zag - in m'n eentje op een hete zomerdag in het filmhuis - maar het kon me absoluut niet boeien. De hoofdpersoon irriteerde me, en dan dat volkomen uit de lucht gegrepen christelijke ondertoontje op het einde... nee, ik kon er geen moment in meegaan.

Lord of the RIngs (Peter Jackson)

Ik heb echt m'n best gedaan om dit leuk te vinden. Maar dit duurde lang!

Elephant (Gus van Sant)

Ik verdenk Van Sant er nog altijd van dat hij dit heeft gemaakt om aan de rest van de wereld te laten zien dat hij heel goed films kon maken met lange one-take-shots en een niet-lineair verhaal. De heisa rond deze film heb ik nooit helemaal begrepen.

21 Grams

De meest depressieve film die ik ooit heb gezien, en Naomi Watts is toch al niet m'n favoriete actrice. Wel een film waarvan ik begrijp dat mensen 'm goed vinden, maar het is simpelweg niets voor mij.

Faces (John Cassavetes)

Een film waarbij ik in slaap gevallen ben. Ik begrijp wel degelijk de bedoelingen van de beste man, maar geef mij toch maar zijn latere werk. Veel te veel slap geouwehoer door volkomen oninteressante mensen.

Silence of the Lambs (Jonathan Demme)

Film gezien, boek gelezen, jaren later boek herlezen en film herzien. En alle vier de keren kon het me niet boeien. Niet spannend, goor of eng, en Jodie Foster is ergerlijk.

Bedankt voor het berichtje.

Faces en Elephant vond beide ik schitterend , Lord of the Rings zijn knappe films, maar ook helemaal niets voor mij.

Over mijn ondergewaardeerde films moet ik nog even nadenken, ik kom daar op terug.

Ik had dit topic de eerste keer blijkbaar gemist. Tijd om terug in de picture te brengen.

Volgende zogezegde klassiekers zeggen me weinig:

* Lord of the Rings-serie: (2.5* - 1* - 2*)

De films spraken me weinig aan, maar heb toch heel de reeks uitgezeten om een juist oordeel te kunnen geven. Echt films die me weinig doen. Dat deze films een publiek aanspreekt kan ik me nog wel voorstellen. Vele figuurtjes, wat hype errond, ... Bij Star Wars werkt dat ook. Maar als film is dit echt niet te doen.

* Twelve monkeys 2*

De eerste keer gewoon afgezet, zo slecht. Onlangs de film een 2e poging gegeven, maar zelfs dan vond ik maar niets aan de film. Een verschrikkelijke film vol psychotische mensen.

* A clockwork orange 2*

Dat het een opvallende film is vol expliciet geweld moet ik wel toegeven. Maar daarnaast biedt deze film zeer weinig aan. Een film is om te genieten. Drama mag wel als het je doet beseffen dat de wereld hard kan zijn (Requiem for a dream bvb). Maar een film vol geweld zoals dit spreekt me minder aan.

* 2001: a space odyssey 1.5*

Een film vol symboliek. Kan zijn, voor mij is dit gewoon chaos uit een tijd dat alles en iedereen gedrogeerd was en de wereld door een roze bril zag. (effe kort door de bocht). Gewoon een erg saaie film waar ik de diepere betekenis die er al dan niet is, niet begrijp. Heeft deels met de regisseur te maken, The Shining is ook niet helemaal mijn ding moet ik toegeven.

*Moulin Rouge! 0.5*

Krijgt van mij zelfs 0.5*. Een typische MTV-film in die zin dat de film een 2 uur lang durende hyperkinetische videoclip blijkt te zijn. Een film om agressief van te worden. De ultieme hel is dit voor mij. Romeo + Juliet is een gelijkaardige film.

* La cité des enfants perdus 1*

Een vorm van absurdisme waar ik niet voor in de wieg gelegd ben. Als het deels gestructureerd is (Delicatessen bvb) kan ik er nog wel van genieten. Ik heb het louter over dergelijk absurdisme en niet over fantasy in het algemeen.

* Eyes wide shut 1.5*

Tom Cruise is sowieso al niet men favoriete acteur. Nergens spannend deze film, vrij saai en zonder de 'erotische' scènes valt dit ineen als een pudding. Turks Fruit valt ook onder die categorie. Misschien wat memorabel voor gedurfde scènes in z'n tijdsgeest, maar meer is het ook niet.

* Finding Neverland 2*

Gewoon oersaaie film. Goede acteurs, maar er is echt wel niets te beleven. Lijkt me meer een tv-film trouwens. En toch scoort de film vrij hoog blijkbaar. Heel bizar.

* Interview with te vampire 2*

Vampieren hebben zich al laten zien in alle soorten en gedaantes. Van actiehelden tot watjes met een cape. Deze vampieren horen tot de softies stijl Twilight. Geef mij maar Blade of Underworld vampieren. Pitt en Cruise zijn gewoon bleekscheten die nog liever elkaar willen bijten dan Kirsten Dunst.

Battleship Potemkin. (3,5*)

De film blijft steeds meer hangen en met name de laatste 2 delen, hebben een grote positieve indruk achtergelaten. Ik had ook wel verwacht dat hij met de jaren beter zou worden.

Dr. Strangelove (3,5*)

Ik zie nog niet wat er zo geniaal aan die film is. De grote man in de film, krijgt te weinig speelminuten. Misschien zal ik hem nooit echt goed vinden, misschien wel. De tijd zal het leren

Eyes Wide Shut (3,0*)

Leuke en aardige film, maar voor de rest niet echt een topper. Zal ook wel komen, doordat ik zelden iets heb met romantische films.

Man On The Moon (3,0*)

Ik heb nooit de onderliggende laag gekend. Daar ben ik laatst achter gekomen en bij een volgende kijkbeurt, moet er zeker een halfje bij kunnen.

Metropolis (3,0*)

De meeste revolutionaire film ooit kan ik wel stellen, denk ik. Wordt door de speelduur echter genekt. Misschien zal hij wel te erg gedateerd zijn om mij echt te boeien. Maar hoger moet kunnen.

Identificazione di una Donna van Antonioni.

Vond ik echt een moeilijke film om door te geraken. Geen verhaallijn whatsoever, gewoon een aaneenschakeling van dialogen. Ook de symboliek is niet doorgedrongen. Misschien ben ik er gewoon nog iets te jong voor.

Bij mij zijn dat de volgende films:

Natural Bon Killers

L'Albero degli Zoccoli

Raging Bull

Battleship Potemkin.

Lost In Translation

Das Cabinet des Dr. Caligari.

Jaws

Ik geef zoiets zelden toe, maar waarschijnlijk heb je wel gelijk. Ik vond het ook helemaal geen slechte film, gewoon nogal onbegrijpelijk.

Vreemde topic. Je bedoelt zoiets als niet van Picasso houden?

Misschien heeft het ook met leeftijd te maken. Soms zijn films teveel 'voor jouw tijd'. Tempo, onderwerp kun je dan niet meer volgen. Ik heb laatst weer eens naar Citizen Kane gekeken en ik vond het weer zo saai.

Andersom kan ook, al die special effects van tegenwoordig zijn naar mijn idee over the top. Met een 3d brilletje naar vliegende smurfen kijken is gewoon niet mijn ding.

Die hype van gewelddadige, bloederige artistieke films van jaren geleden vond ik ook niks.

Ik interpreteer het als films waar je duidelijk het goeie van kunt inzien, maar die je op één of andere reden toch niet weten te raken/boeien.

8 1/2 (Fellini): Vond het leuk om de overeenkomsten te zien met favorieten van mij als I'm Not There en Synecdoche, New York, maar de film kon me totaal niet boeien en ik heb 'm halverwege afgezet. Dat de kwaliteit van de dvd niet al te best was (hoorde de hele tijd een irritant gezoem op de achtergrond) speelde daar ook een rol in. Geen score.

Blue Velvet (Lynch): Zie het leuke wel in van de symboliek en zo, maar verder een totaal niet interessante en zeldzaam niet-spannende thriller. De rol van Dennis Hopper is wel leuk. 1,5*

Irrevérsible (Noé): Lees in het topic af en toe wel iets interessants over een diepere laag of een verwijzing naar 2001: A Space Odyssey, maar vind het verder maar een goedkope film die vooral op shocktrucs leunt. Op zich geen probleem, maar als je vervolgens met zo'n eenvoudige en oppervlakkige boodschap aan komt zetten (de tijd maakt alles kapot, of: tja, het leven is nu eenmaal kut) dan vraag ik me wel af waarom ik 'm nou eigenlijk heb uitgezeten. Vaak ook lelijk camerawerk, zeker in het begin, al vind ik het wel altijd knap als er lange shots in een film voorkomen. 2,5*

Mulholland Drive en Blue Velvet van David Lynch.

Eigenlijk vind ik van David Lynch alleen Twin Peaks echt genietbaar.

reservoir dogs en la vita e bella heb ik beiden lager dan 2,5 gescoort terwijl het MM gemiddelde hoog ligt. Bij die eerste is wellicht herwaardering mogelijk nu de grootste Tarantino hype alweer wat jaartjes achter ons ligt, al heb ik em al eens zonder succes herkeken, die tweede is gewoon écht bagger, heb ik waarschijnlijk zelfs nog overgewaardeerd

The exorcist. Wel een nette 3,5, maar het cruciale 'detail' - het bezeten kind - weet me niet genoeg angst aan te jagen. ''Your mother sucks cock in hell.'' Hihihi.

-

Apocalypse now. Vooral Brando raakte me niet en de film duurt me veel te lang. Saaiig. Drie sterren toch nog. Misschien eens herzien; het was lang geleden.

-

Amélie Poulain. Stukjes gezien, het sprak me niet aan. Geen stem, geen poging tot herziening.

-

Laura. Ter plaatse: ''De personages en het verhaal gingen me vanwege het vele geklets en gebrek aan intensiteit al snel vervelen.'' Twee sterren.

-

Scarface (1932). Ter plaatse: "...een stortvloed aan 'gevatte' dialogen en opmerkingen...'' Drie sterren toch, omdat het laatste half uur nog veel goedmaakt.

-

NCfOM. Aardige 'rehash' van Blood Simple., meer niet. Chirurg is niet angstaanjagend at all, just a bad hair day.

P.s. de titel van dit topic is wel wat vreemd, want ik vind niet dat ik deze titels onderwaardeer...

Amores Perros - Erg lang geleden dat ik 'm gezien heb, dus weet er niet zoveel meer over te vertellen, maar in ieder geval herinner ik me dat het me totaal niks deed en ik het een tergend lange zit vond, waarbij ik geen enkele binding met de karakters kreeg en er nergens ingezogen werd of wat dan ook. Misschien ooit nog eens een tweede kans geven..

ai, Apocalypse Now is zelfs top 10 materiaal voor mij... maar ik heb er ook nog zo één: Platoon.

Heb ik in mijn jonge jaren minstens twee keer geprobeerd zonder het einde te halen, uiteindelijk wel helemaal gezien, maar met lage score. Die moet ik echt nodig eens herwaarderen... maar Oliver Stone trekt me in zijn geheel eigenlijk niet en heb er daar dus zelfs ook nog een paar van "gemist" waaronder zijn beroemde JFK

Als ik de zoekmachine iets losser zet (vanaf MM gemiddelde 3,8 dit maal) dan komt Platoon er uit, samen met nog een paar opmerkelijke titels: Crash (2004) is zo geforceerd sentimenteel (Amerikaans) bezig over racisme dat ik daar eerder een hele nare bijsmaak dan een goed gevoel van krijg. Gran Torino heeft dat ook heel erg, maar daar was mijn eigen score nog net iets milder

Apur Sansar (1959) ook nog, Nu heb ik de hele trilogie niet hoog gescoort, maar deze sequel zat toch écht matig in elkaar. Net als met Crash denk ik dus eigenlijk niet dat ik deze onderwaardeer, maar de stem van de meerderheid zegt anders

Shao Lin Yu Wu Dang (1981) wellicht te lang geleden gezien en punch-and-block kungfu vind ik nog steeds minder dan het meer fantasievolle wuxia, maar hier heb ik destijds blijkbaar toch iets niet gezien wat anderen wel zien

Warrior (2011) terwijl ik recente "genre" genoten van deze film als the Wrestler en the Fighter echt geweldig vind, kwam Warrior heel geforceerd en cliche op me over en geloofde ik de karakters met al hun drama dus geen moment. Net iets te stoere types voor de diepgang in karakter die dit type films bijzonder maakt denk ik en waarschijnlijk dus gewoon niet mijn ding

conclusie: voor mij vallen Reservoir Dogs en Platoon het meest onder de strekking van dit topic, kleine klassiekers die ik potentieel eigenlijk gewoon goed zou moeten vinden. Ben zeker fan van Tarantino's dialogen en een film over de Vietnam oorlog met een zeer interessante cast zou ook niet veel fout bij me moeten kunnen doen. Wellicht dat daar ooit nog een paar sterren bij komen van mijn kant dus

Crash (2004) staat bij mij waarschijnlijk ook nog wat te hoog, GT heeft al een flinke onvoldoende te pakken. Amores Perros vind ik wel erg goed en indringend.

Komt dit topic trouwens niet in de buurt van deze: Film >> Toplijsten en favorieten >> Meest overgewaardeerde films op MovieMeter (en IMDb) ?

De meest 'opvallende' die ik laag heb genoteerd zijn deze denk ik (vanaf de 50 stemmen en vanaf 3.70 gemiddeld):

La Strada (1.5*)

Det Sjunde Inseglet (2.0*)

Apocalypse Now (2.5*)

Rosemary's Baby (2.5)

Onibaba (2.5*)

Little Miss Sunshine (2.5*)

Journal d'un Curé de Campagne (2.5*)

Mou Gaan Dou (2.5*)

Verder staan er nog vooral hoog genoteerde blockbusters in als Avatar, Batman, The Butterfly Effect, Shrek, Titanic, Blood Diamond etc.

Oh Little Miss Sunshine staat op 3.69, maar werd toch meegenomen door de zoekmachine.

Drive (3*)

Klasgenoten waren net als de rest van de wereld lyrisch over de film, het enige wat mij echt boeide was de prachtige soundtrack. Die stoïcijnse blik van Ryan Gosling de godganse film vond ik geen kwestie van goed acteren maar kijk-mij-eens-interessant doen. Buiten dat: de film raakte me geen seconde.

Overigens ben ik ook geen grote fan van Rosemary's Baby.

Als ik de ''De Top 250 van MM'' doorloop val ik over de volgende titels:

It's a Wonderful Life (**½), Festen (**), Lucky Number Slevin (**½), The Thing (**½), Monty Python and the Holy Grail (**), Persona (**½), Back to the Future (*½), Short Cuts (*½) en Life of Brian (*½).

En dan ook maar meteen de ''De Tip 250 van MM'' meegepakt:

Harakiri (**), Love Exposure (½), The Message (**½), A Moment to Remember (*½), Stop Making Sense (**½), Umberto D. (**½), Diary of a Country Priest (**), Cherry Blossoms - Hanami (**½) en When Darkness Falls (*).