Red Wagon (1933)

Mijn veronderstelling dat ik de meeste circusfilms wel gezien zou hebben; of op z'n minst zou kennen van titel, werd gelogenstraft bij het opduiken van dit vergeten pareltje in het genre.

Een van de betere circusfilms is dit zeker.

Aan cliché's ontkomt ook deze niet, maar in ieder geval zitten er niet de onwaarschijnlijkheden in die we in het genre maar al te vaak tegenkomen.

Heel goed werd hier de sfeer van het circusleven in een klein circus van begin 20e eeuw weergegeven.

Mooie beelden van transport per paard en wagen, opbouw etc.

Een grote brand in het circus komt ook realistisch genoeg over.

Spectaculaire beelden van een gevecht tussen tijgers, tijdens een optreden.

De film zal aardig wat gekost hebben lijkt mij.

Over het acteerwerk kan ik kort zijn, dat is "old-style", en leunt nog dicht tegen dat uit de periode van de silent movies aan.

Veel moeite had ik er niet mee, omdat de setting meer mijn aandacht wist te trekken.

Waar ik wel moeite mee had was de transformatie van de jonge Joe Prince (Jimmy Hanley) naar de volwassen versie (Charles Bickford)

Ik heb niet niet alleen over het verschil in uiterlijk, maar vooral qua karakter.

Van een vriendelijk personage naar een barse hork.

Neem daarbij het toch al nooit sympathiek ogende uiterlijk van Bickford en het plaatje is nogal ongeloofwaardig.

Bickford acteert niet slecht, maar het uiterlijk en de motoriek van een circusartiest had hij absoluut niet.

Zijn rol in deze film zal ongetwijfeld de aandacht getrokken hebben van de casting-afdeling van MGM.

In 1942 kreeg hij daar een dergelijke rol in "Tarzan in New York" toebedeeld.

Voor een pittige vrouwelijk accent zorgt de Mexicaanse Raquel Torres, die haar rivale Greta Nissen wat doet verbleken.

De Network DVD is behoorlijk gerestaureerd, al zijn er wel wat mankementen hier en daar.