Ursus (1961)

Ze bestonden nog niet : Ursus films...dit was de eerste en schijnbaar een gigantisch kassucces, waarschijnlijk toen ook door de liefhebbers gezien. Ik vrees dattie niet echt ongekend is, mijn excuses daarvoor. De wordingsgeschiedenis van Ursus is gekend : personage uit quo vadis, en van literair semi- historisch figuur gaandeweg transformerend tot een soort mythologische halfgod.

In deze film zit hij nog ergens halverwege, de setting is wazig historisch en Ursus een gewone sterveling, maar het neigt al naar fantasy/ mythe. Camp is het gelukkig sowieso. Protagonist is Fury, een van de bodybuilders die in dubbing tot acteurs werden gebombardeerd, hij heeft gelukkig weinig text. In de cast nog enkele genreregulars, echter ook aardig wat Spanjolen omdat het hier een co- productie betreft die in Spanje werd opgenomen, vandaar zeker dat we hier niet op tijgers of krokodillen worden getracteerd maar op stieren...

Verhaal biedt ons de gebruikelijke genre elementen : Ursus keert na een oorlog- god weet welke- terug naar zijn land waar hij ontdekt dat de boze tiran Setas- Predes de macht over heeft genomen, wat dat inhoudt zagen we reeds in de beginsequentie waarin de familie van de schone Atea- Orfei werd vermoord en zijzelf ontvoerd. De schone maar blinde ex- prinses en herderin Doreide- Merlo brengt Ursus bij zijn terugkeer op de hoogte van deze treurige feiten ( in de antieke traditie geven blinden de achtergrondinfo, zoals u weet... )

Time for revenge, maar dat gaat niet zo gemakkelijk en Ursus valt met Doreide in de klauwen van slavenhandelaar Kymos- Scaccia. Hoewel Ursus voor de gelegenheid een Samsonnetje doet, blijkt dit slechts het begin te zijn van een serie beproevingen die de held uiteindelijk- met Doreide- voert naar een geheimzinnig eiland waar duistere goden worden aanbeden en gediend door in het wit gehulde tempelmaagden. Onder deze deernes treffen wij tot onze prettige verrassing ook JESUS muze Soledad Miranda aan, die zoals u begrijpt moeite heeft om haar maagdelijkheid te bewaren tegenover haar geheime vriendje, een stoere soldaat...ook Orfei zien wij hier terug, maar niet in de gedaante die Ursus zou willen. Een conflict tussen Goed en Kwaad kan niet uitblijven, incl. gememoreerd stierengevecht en Mirakel op het eind.

Hoewel allemaal gesneden koek toch een vrij vermakelijke semi- fantasy peplum van veteraan Campogalliani, die profiteert van de woestijnachtige setting in Spanje die we niet zo vaak zien in het genre, en volstrekt buitenissige decors- vooral op het eind- die bijna neigen naar het Dalieske. Fury doet wattie moet doen en weet vooral te zwijgen.

Score van de onlangs overleden Vlad voor een film waarvan ik niet weet of hij nog op de teevee werd of wordt uitgezonden, de enige DVD bij mijn weten is een gedubde Spaanse zonder onderschriften.

Wanneer je net als ik zojuist talentloze bodybuilder Dan Vadis in een povere peplum hebt gezien, en aansluitend deze; met een kwieke en tig keer beter "acterende" en uitziende Ed Fury, is het alsof je van de peplum schroothoop in het paradijs bent aangekomen.

Een van de leukere sterke mannen spektakels met veel sfeer en fijne decors en locaties, en fraai-ogende actrices op de koop toe.

De muziek kon mij helaas minder bekoren, maar vooruit, niet zeuren

Overigens is Ed Fury enkele maanden geleden overleden, op respectabele leeftijd.

3,5*

N.B.

Merkwaardig detail: Fury wisselt van scène tot scène van haarkleur, donkerblond, zwart,, blond, zwart etc.

Zijn stunt double in het spectaculaire gevecht met een stier heeft dan weer rood haar...