Soegija (2012)

Matig. Erg slecht gespeeld door de twee Nederlanders en een verhaal dat alle kanten opgaat.

Ik ben gul: 2,5*

Gezien op het IFFR.

Het acteerwerk was behoorlijk wisselvallig, de twee Nederlandse acteurs presteerden ondermaats in vergelijking met hun Indonesiche/Japanse collega's. Het verhaal vliegt helaas letterlijk alle kanten op gezien geen van de door elkaar gewoven plotjes echt genoeg diepgang krijgen, en de soundtrack was op z'n zachtst gezegd karig. Men leek maar beschikking te hebben over twee of drie deuntjes, iets wat op den duur behoorlijk afbreuk deed aan bepaalde scènes. Bij elke dramatische scène hetzelfde deuntje horen werkt op een gegeven moment niet meer.

Is het dan alleen kommer en kwel? Welnee. De productie was behoorlijk professioneel geschoten, we krijgen een goed en genuanceerd beeld van het Indonesië van die tijd en bovenal slaagt regisseur Garin Nugroho er goed in om vooral niet te oordelen over wat goed en kwaad is.

Die evenwichtige aanpak is zowel een vloek als een zegen voor de film. Het is een pluspunt dat de film de complexiteit toont van dergelijke conflict situaties, en een vloek aangezien men teveel lijkt te willen in een te korte tijd, waardoor alles redelijk op de oppervlakte blijft, en niks genoeg lading meekrijgt om écht indruk te maken.

Een film vol goede intenties die ze lang niet allemaal waarmaakt. 2,5*

Heel mooi gezegd!

Ter verdediging van de Nederlandse acteurs moet ik wel vermelden dat ze erg houterige dialogen voorgeschoten kregen (in tegendeel tot hun Indonesische en Japanse collega's gek genoeg) en één van hen had ook nog te kampen met een totaal ongeloofwaardig personage. Tja.