Schipperskwartier (1953)

Zelfs met alle respect voor de amateuristische omstandigheden en de financiële beperktheid om films van eigen bodem te maken is dit toch een mislukte poging. Kan me moeilijk voorstellen dat zo iets verder geraakte dan lokale cinemazalen Te veel tekortkomingen, zowel in het verhaaljte dat opgediend wordt als op de manier om de scènes tot een geheel aaneen te lijmen. Laat ons nog het meeste respect opbrengen voor de acteurs die het in hun simpele, karikaturale rollen best leken te amuseren.

De grootste naoorlogse hit van Edith Kiel en Jan Vanderheyden. Het duo zat dan al een twintigtal jaar in het vak en had al heel wat watertjes doorzwommen: debuteren met oerklassieker De Witte en daaropvolgende successen, de dubieuze oorlogsjaren … Na de oorlog was Jan Vanderheyden persona nona grata in het publiek leven en trad Edith Kiel op de voorgrond als regisseur. Al hield ze voordien eigenlijk ook al heel wat artistieke touwtjes in handen. Van het duo heb ik intussen een aantal films gezien en Schipperskwartier is een topper in hun (volkse) genre. Een echt geslaagde klucht met stevig tempo en zonder zwakke momenten. De intro mag er ook al zijn met een camera die langs de straten en haven glijdt … mooi tijdsbeeld van Antwerpen begin jaren ‘50. Het is dus in het Antwaarps te doen en dan vond ik - ook al begrijp ik alles perfect - toch comfortabel om de ondertiteling aan te zetten. Charles Janssens schittert in de hoofdrol - hij had het nu éénmaal in zich om een film te dragen. En de rest van de cast mag er ook zijn in deze komedie. Eén van de kinderen van de cafébaas is een piepjonge Bruno Schevernels. Nog te vermelden waard is de bijdrage van Jef Bruyninckx als editor. De steracteur van De Witte zou naderhand zijn eigen films gaan regisseren, naar het evenbeeld van wat Edith Kiel bracht. Volks en kluchtig.