Under the Bed (2012)

Miller werkt zich op.

Verrassend goed uitgewerkt filmpje. 't Is Eigenlijk al een hele tijd geleden dat ik nog eens een geslaagde creature flick zag, daar valt deze zeker onder. De film verslikt zich een klein beetje in de allerlaatste scenes, maar tegen die tijd zit het sfeertje al goed verankerd.

Acteerwerk is aardig (behalve die vader) en al vanaf het prille begin heerst er een duister sfeertje, zonder echt te moeten steunen op "horrorscenes". De muziek helpt een stevig handje, de bleke filtertjes doen de rest. Daarna krijgt de film ook nog een 80s vibe mee (de twee jonge broertjes met hun geheim), maar op een wat frissere manier dan de meeste van die 80s revival films.

De scenes met het wezen zijn best cool, er valt steeds nét genoeg te zien en de film weet zelfs een spannend sfeertje op te wekken. Het einde had misschien iets mysterieuzer gemogen, al zit er tijdens de climax nog genoeg om genreliefhebbers zoet te houden.

Leuk dit. Miller groeit als regisseur, waardoor ik best zin heb in z'n volgende film.

3.5*

Wat een trieste bedoeling was dit. Dit mag dan wel een horror zijn maar dan wel voor de allerkleinste onder ons. Man man man wat een flauwe en kinderachtige bedoeling was dit. M.u.v. een paar minuten (zeg maar gerust de enige grove momenten in deze film) en Musetta Vander had deze film mij niets te bieden. De laatste overigens niet vanwege haar acteertalenten maar vanwege haar uiterlijk (met name haar flinke hangtieten die men goed liet zien toen ze in de garage kleding ging wassen).

Het verhaal is tenenkromend slecht en hetzelfde geldt voor de uitvoering (het wezen waar het om gaat was gewoon lachwekkend). Tel daarbij ook nog eens een erbarmelijke slechte cast (Jonny Weston, Gattlin Griffith en Peter Holden, met name de laatste was heel slecht) en je hebt gewoon te maken met een baggerfilm. Ondanks dat de film maar iets duurt van 80 minuten kon ik het niet meer uithouden en ben ik na 45 trieste minuten maar vooruit beginnen te spoelen.

Nee, aan deze film heb ik weinig plezier (understatement) gehad en het was achteraf gezien ook zonde van mijn tijd. Vanwege Musetta Vander krijgt deze film nog een "1,0" van mij en dat is eigenlijk nog te veel.

Prima start en opbouw, zwakke ontknoping.

Film heeft een lekker retro vs modern sfeertje en het eerste uur vond ik behoorlijk aangenaam. De rustige opbouw deed me denken aan films van Ti West, zij het wat minder subtiel. Het laatste deel ontwikkelde zich helaas snel tot een teleurstellend niemandalletje.

Tegenvaller van een regisseur waarvan zijn laatste twee films in een enorm stijgende lijn zaten. Under the Bed zet die trend voort maar eindigt uiteindelijk een stuk lager. 5.5/10*

Een film die lang een 'enge' film voor kinderen lijkt te zijn. Er komt lange tijd geen gore in voor en er is sprake van weinig spanning. Het enige puntje wat voor spanning kan zorgen is dat je weet dat er 'iets' onder het bed is (ja, logisch ook met zo'n titel, maar toch) en dat Neal en Paul doodsangsten doorstaan. Dat zie je overigens al vrij vroeg wanneer Neal weer thuiskomt en moeite heeft het huis binnen te gaan.

Echter slaat de film zich na ongeveer driekwart zich om en komt er dan toch eindelijk een leuke sfeer. Ook volgen er nog enkele 'redelijk spannende' scene's. Voor één keer nog wel te doen, maar meer zit er bij deze film niet in.

Ik zie nu pas dat deze film afkomstig is van de regisseur van Silent Night en die vond ik op zich niet onaardig.

Met deze film gaat hij meer de 'urban legend' kant op van het befaamde monster onder het bed. Ik denk dat iedereen als klein kind op een gegeven moment wel dacht dat er een monster onder zijn bed leefde, Miller springt hier met deze film goed op in.

In eerste instantie lijkt dit een film voor kinderen te zijn, tot het slot waar het goed losgaat met de gore en kills. De opbouw is dan ook te prijzen met de gedoseerde spanningsmomenten in combinatie met de onheilspellende muziek. De film gaat in het begin dan ook veelal uit van de suggestie en het vaag tonen van het monster werkt goed.

Tegen het einde aan wordt het wel iets teveel over-the-top, als opeens de gore geïntroduceerd wordt. Dit doorbreekt het stijltje dat in het begin gecreëerd is, maar aan de andere kant zorgt dit voor een mooie shockeffect om het zo over een andere boeg te gooien.

Al met al best wel een vermakelijke horror om eens gezien te hebben, met een voelbare jaren '80 vibe zoals Onderhond al zegt.

3,0 Sterren.

Blijf me verbazen hier.. Nu is er überhaupt maar weinig animo voor dit type film, maar die lage stemmen zullen hoe dan ook een aantal liefhebbers onterecht afschrikken. Met Miller heb je één van de leukere regisseurs van dit moment te pakken (is ver gekomen sinds Automaton Transfusion zeg!) en Under the Bed is tot nu toe de kers op zijn taart. Geweldig 80's-concept (niet in stijl verder), waarbij vooral het grote/kleine broer duo een leuk aspect is uit de oude doos. Dat heb ik al een tijdje niet meer gezien! Zelden zie je de creature features zo sterk uitgewerkt.

De film is niet top, maar ook niet zo slecht als dit gemiddelde doet beweren. De aanloop duurt me allemaal wel wat te lang en die vader is godsgruwelijk irritant, maar wanneer de finale eindelijk losbarst is het genieten geblazen. Jammer dat het eerste uur zo weinig voorstelt.

2,5*

Degelijke horror, die opvalt qua opzet. Geen scream queens, tiener slachtvee of een verdwaald gezin/jong koppel, maar een ouderwetse buddy horror; in dit geval twee broertjes.

De opbouw verloopt traag, al is de dreiging van het monster vanaf het begin voelbaar. Op het moment dat de broertjes terug gaan vechten kan het feest echt beginnen. Het is misschien niet het beste monsterdesign ooit, maar doordat je weinig van het creature te weten komt, compenseert zich dat met het mysterie. Gorehounds moeten wachten op de finale, waar alsnog wat koppen worden gesneld. De hel dimensie heb ik weleens beter gezien en komt relatief kort in beeld. Toch heb ik over het einde verder geen klagen.

Under the Bed is hier nogal ondergewaardeerd inderdaad. 3,5*

Mwa.

Geen hele bijzondere film, maar wel eentje met een gaaf concept. Under the Bed speelt namelijk in op de angst waar kinderen wel vaker mee zitten, en dat is een monster die mogelijk onder je bed zit. Ik ben zelf ook door die tijd gegaan, en daarom was het alleen maar leuker om er een film over te zien.

Jammer dat die film niet bepaald goed is en pas na een uur echt leuk weet te worden. Niettemin leek de film me na het eerste kwartier lekker vlot, maar de film kiest ervoor zijn tempo steeds trager te laten verlopen tot op het punt dat de horrorscenes gewoon totaal geen indruk meer maken. Dat is jammer want het moet vaak juist van die scenes komen.

Acteerwerk is verder relatief zwakjes, zeker Weston zelf viel me erg tegen. Heeft in latere rollen meerdere keren bewezen dat hij zijn vak echt wel verstaat, maar ik denk dat dit gewoon een rol was die niet voor hem weggelegd is. Verder zijn de overige crewleden ook niet veel beter, al zitten er nergens echt dramatisch slechte prestaties bij.

De horror is wat aan de saaie kant tijdens het eerste uur, dat monster wil ook niet bepaald indruk maken. Qua spanning is het ook niet al te best verder omdat er niet echt een opbouw is en de horror er gewoon "plots" lijkt te zijn. De angst die je als kind zelf waarschijnlijk ook gehad hebt is bij lange na niet voelbaar.

In het laatste halfuur gooit de film de remmen echter los en trakteert ons toch nog op een portie harde en vermakelijke horror. Vrijwel alles krijgt een boost. Het tempo, de horror, de spanning etc. Visueel maakt de film een stuk meer indruk en de cinematografie ziet er ook nog eens behoorlijk uit. Die monsterwereld wordt toch wel mooi neergezet. Verder ook nog opvallend harde gorescenes, maar daarna eindigt de film eigenlijk.

Laatste halfuur was een goede boost, verder is dit een matige en soms zelfs saaie film. Het heeft wel potentie en de decoraties enzovoort zijn prima, maar het ontbreekt voornamelijk aan spanning en een cool monster. Als dit beter was geweest had dit zomaar een erg leuke ontdekking kunnen zijn.