El Refugio del Miedo (1974)

Er bestaan er best veel van : postapocalyptische films...in die goeie ouwe koude oorlogstijden bij voorkeur na een nucleaire holocaust geset. Dit is er weer zo eentje, geregisseerd door Ulloa in blijkbaar zijn debuut, later weinig meer van gehoord. Een Spaanse productie uit Francotijd nog net die dus noodgedwongen in het verre buitenland moest spelen, hier schijnbaar een suburb van NY, al zal ongetwijfeld alles in Spanje zijn opgenomen. Dat met weinig geld, want we zijn practisch geheel op 1 locatie : een bunker voorzien van zuurstofinstallatie, biljarttafel en- altijd handig- mortuarium.

Om zo'n 1 locatiefilm enigszins boeiend te houden heb je een topcast en crew met briljant scenario nodig, daar is hier evident geen sprake van. In feite is het scenario dan nog het sterkste onderdeel, voor een genrefilm tamelijk coherent te noemen met enige karakteruitdieping en een niet geheel schematisch verloop, al onderscheidt het zich verder weinig van andere cabin fever vehikels waarin de gevangenen van de omstandigheden 1 voor 1 doordraaien, wat hier dan ook gebeurt. Maar de verhoudingen tussen de personages worden vrij geloofwaardig en niet te karikaturaal- de Shepard/ Sanchez intrige uitgezonderd misschien- gebracht.

Degenen die het allemaal ook geloofwaardig moeten brengen zijn echter niet de allergrootsten : het koppeltje Gimpera/ Hill ( ook "echt ") , cultregular Shepard die hier zowaar wat tits and ass laat zien, de jonge Sanchez als de zoon van Gimpera, en Hilbeck als de buddy van Hill. Dan hebben we op de achtergrond nadrukkelijk aanwezig ene Sheridan, blijkbaar ooit een metgezel in de bunker, maar nu verdwenen. Het "mystery " element hier bestaat dan uit de vraag wat er met die Sheridan gebeurd zou zijn. Gesuggereerd wordt dat hij vermoord is, natuurlijk.

Het eerste uur is echter voornamelijk een praatmarathon en behoorlijk boring, daarna gaan we meer de psychohorror kant op als de cabin fever definitief toeslaat bij de vluchtelingen. Ook wat bescheiden allout horror : gore met mummies, en let u op wat er met de kat gebeurt ! Typisch Spaanse dieronvriendelijkheid, laten we het daar op houden.

Moeilijk om dit aan de diehard postapocalyptische cinema buffs aan te bevelen vanwege het gepraat in het eerste uur dat eerder een remake van huis clos is dan een geflipte genrefilm, maar voor de doorzetters is er een redelijk laatste half uur. Dat wel wordt vergald door een belachelijke coda, wie weet in opdracht van de censor. Best mogelijk dat de hele film een allegorie is op het tio Franco regime, maar wat doet dat ertoe. Pro gevestigd gezag is het i.i.g zeker niet.

Ik neem aan dat de postapocalyptische cinema buffs dit al lang hebben gezien op VHS met Engelse overdubbing en de belachelijke titel creation of the damned, ik wil hier dan ook binnen een half uur stemmen + messcherpe observaties zien...