Águila Roja, la Película (2011)

Niet best, zacht uitgedrukt. Onlangs kwam het op TV voorbij, anders zou ik deze nooit gezien hebben. Het is een film dat gebaseerd is op de gelijknamige en matige TV-serie Águila Roja - IMDb, en door dezelfde regisseur is geregisseerd. "Águila Roja", oftewel Red Eagle speelt hier een gemaskerde held uit de middeleeuwen.

Red Eagle, The Movie had zo een (slechte) aflevering uit die TV-serie kunnen zijn geweest, en ook al mag het officieel geen TV-film heten, dat is het natuurlijk wel, en zelfs eentje van B-niveau. Een bioscoopfilm maken gaat deze matige TV-regisseur niet zo goed af, en een bioscoopwaardige film is dit dus eerlijk gezegd ook niet geworden.

Als trekpleister hebben we topmodel Martina Klein. Ik snap best dat het in haar zit om te poseren steeds als ze een camera ziet, maar dat pakt niet zo goed uit als je een film aan het opnemen bent. Jammer dat de regie haar niet uitgelegd heeft dat poseren en acteren niet hetzelfde is, haar acteerervaring in spotjes voor gezichtscrèmes werpt hier geen vruchten af. Maar goed, ze poseert wel steeds heel mooi voor de camera. Eerlijk gezegd acteert ze niet eens zo slecht als je haar prestatie vergelijkt met die van de professionele acteurs in deze film.

Verder is het op alle fronten niet best, slecht camerawerk, slechte belichting, geen sfeer, domme dialogen, etc. Ook het script is niet al te best, al merk je daar pas na drie kwartier iets van, want de eerste 45 minuten zijn behoorlijk doelloos en valt een script niet te ontdekken.. Die eerste 45 minuten dienen alleen maar als opvulling.

Wat de film verder te bieden heeft is vooral dat je kunt lachen om een slechte film die zichzelf wél serieus neemt. De costuums lijken wel bij de plaatselijke carnavalsvereniging te zijn gehuurd, en het heeft qua kwaliteit wat weg van een parodie op films die zich in de middeleeuwen afspelen, ook al is het helemaal niet zo bedoeld. Ook de niet watervaste make-up is niet best, zelden een film gezien waar tranen door de make-up een kleurtje krijgen. Een beetje humor zit er wel in, de meest grappige scène is wanneer de kleding van een pater bij een deur klemt en we zijn billen zien. Hilarisch, hoe komen ze erop! En omdat het zo leuk is besluit de regisseur om het niet daarbij te laten en zien we even later opnieuw de billen van de pater! Hihi!

0,5*