Big Boy (2011)

Wordt in dit intrigerende eindejaarslijstje genoemd. Te zien op het IFFR.

Gezien op het IFFR, maar helaas was het een enorm koude kermis

Slechte beeldkwaliteit, slecht (en soms zelfs geen) geluid, geen montage en een armzalig verhaaltje. Het was alsof je een oude familiefilm van vroeger bekeek bij je opa en oma, alleen dan zonder uitleg of leuke anekdotes van opa en oma. Enorm saai, tenenkrommende kwaliteit en festivalonwaardig!

Ik snap best dat sommige mensen juist deze facetten 'kunstig' vinden of de 'film' meer puur/echt maken. Maar ik vind Big Boy persoonlijk gewoon een schande voor elke filmmaker - editor en cameraman.

Het was slecht - heel slecht!

Bewust gedaan.

Erg interessante film. Wat wisselvallig, maar bij vlagen heel goed. Poging om herinneringen te filmen zoals ze min of meer in je hoofd zitten. Geschoten op 8mm, wat doet denken aan oude privefilmpjes. Een wat voor de hand liggende combinatie, maar het werkte wel. Gespeel met het geluid. Soms is de film stil en is alleen beeld. Soms sluit het beeld niet aan op het geluid. In veel scenes worden gekke details benadrukt en blijft het geheel van wat aan de hand is bijna onzichtbaar, zoals dat ook bij vroege herinneringen vaak zo is. Andere scenes brengen meer een gevoel of sfeer over dan dat er echt iets gebeurd. Bijna jammer dat er nog iets te veel narratief in zit (dat verhaal over het jongetje en de pogingen om 'm te laten groeien). Had van mij nog wel iets radicaler gekund. Maar dit was wel mooi. Ook de dikke kleuren en het gebrek aan scherpte van 8mm heeft schoonheid in zich. En misschien wel de Fillippijn die mensen de anderen vonden tegenvallen hadden moeten zien op het IFFR dit jaar.

3.5*

Zo kun je natuurlijk overal wel de schoonheid van inzien Een drol in je wc pot kan er bijvoorbeeld ook erg mooi uitzien op een mooie lentedag.