Aian Gâru (2012)

Niet de feministische tegenhanger van Iron Man.

Op het eerste zicht leek het eeder thuis te horen in het Japanse pulp segment dat films als The Machine Girl heeft voortgebracht, maar dat is maar schijn. Of een promotie-trucje om meer mensen naar deze film te lokken.

Het is een soort van ultra-budget versie van Mad Max met Japanse invloeden geworden. Een legendarische redder komt een groepje verstekelingen redden van een bende criminelen. Er komt wat folklore aan te pas, een paar gevechten, maar vooral veel conversaties en drama. En daar is dit nu echt geen film voor.

Sowieso weet Nagamine weinig aan te richten met z'n budget. Het meeste geld is in het kostuum gekropen lijkt me, de rest oogt goedkoop en lelijk. Lege decors, slecht in beeld gebracht en dramatisch geëditte gevechten. Maar het is vooral de énorm, maar dan ook ENORM cheesy soundtrack die het geheel een plastieken laagje geeft. Eén of andere slechte dansmix die zo enorm plat aanvoelt dat je er wat ongemakkelijk van wordt tijdens het kijken.

Verder teveel gezever, te weinig actie en de actie die er inzit is maar weinig enerverend. Ik denk dat Nagamine echt geloofde in z'n folklore en daarmee iets interessants wou doen, maar dat kwam echt compleet niet uit de verf. Eéntje om te negeren dus.

1.0*

Niet echt geslaagd, maar opvallend genoeg wel enigszins van genoten. Asuka is een leuke verschijning met een eveneens leuke rol. De outfit heeft een fijn design, de humor is prima en de serieuze stukken (dat zijn er opvallend veel) zijn ondanks de vrij melodramatische muziek nog nét niet vervelend.

De actie, waar ik het in eerste instantie voor keek, schiet de film dan weer erg in tekort. Veel slow-mo, veel herhalingen, maar simpele choreografie en weinig memorabel op actievlak. Soundtrack mocht ook iets minder vrolijk. De opzet was leuk, maar kan wel wat meer budget, betere directing en een betere cast voor bijrollen gebruiken. Hopelijk kan het tweede deel er meer uit putten.

3*