Come una Rosa al Naso (1976)

Ze bestaan nog : Ornella Muti films zonder stemmen of commentaren van de Ornella Muti buffs....u lacht, maar ik maak geen madderfakking grappen.... Het vervolg kent u.

Goed, als diehard Gasman/Celi/Castel en aanstormend Muti buff vroeg ik me af of de lage waardering louter was toe te schrijven aan de onwetendheid van non-buffs, dat bleek niet het geval te zijn , helaas. Al zal het ook niet helpen dat er een gedubde versie in omloop is met de welluidende titel "virginity " ...

Voornaamste probleem van de film- naast het feit dat deze komedie niet grappig is, toch een tamelijk minpunt bij komedies- is zijn gedateerdheid. Ik bedoel niet anno nu, maar reeds anno 1976. Niet dat ik daar eigen beeld bij heb, maar dit heeft alle trekjes van een film uit zeg 66 of 67 en doet eerder aan als een tijdgenoot van FDL van Sordi dan als iets wat stamt uit de anni di piombo. Je zou zweren dat het in swinging London speelt en zo ziet het er ook uit, maar was 76 niet het geboortejaar van de punk en no future ? Niets van te merken. Tenslotte : in de sixties waren serieuze films over het mafia vraagstuk nog het monopolie van linksige auteurtjes, maar in 76 hadden ze toch reeds een wat meer mainstream publiek bereikt.

De dialogen zijn zwak, Gassman doet zijn best maar valt in herhaling- zelfs een dubbelrol- Celi is eigenlijk overbodig, Castel komt pas op het eind langs en Muti...is gekleed op het barre Londense klimaat.

Een behoorlijke teleurstelling dus.