Alipato: The Very Brief Life of an Ember (2016)

Had ik eens een keer een kladblokje mee naar de voorstelling genomen om mijn bevindingen neer te pennen zodat een review er lekkerder uit zou komen te rollen vanavond, blijk ik bij thuiskomst mijn eigen handschrift niet te kunnen lezen, uhum. Maar zo makkelijk is het niet om ook maar iets hier van te vergeten want hemeltjelief, wat een kennismaking met de Filipijnen als film land. Eindelijk het beloofde experiment, en daar was ik aan toe. Digitale terrorist Khvan lijkt te lijden aan een angst zijn publiek te vervelen want elk nieuwe scene is compleet dichtgemetseld met gebeurtenissen, soms iets te veel van het goede, denk aan de voor westerse normen toch wel exploiterende beelden van piemeltjenaakt rondhuppelende kinderen met sigaretten en revolvers, die in een pan met eten pissen en lachend carcassen van lichamen lopen te bespugen. Allen woonachtig op een rokerige troostloze met ratten en ander ongedierte gevulde vuilnisbelt, het doet bijna denken aan Terayama's beruchte Emperor's Tomato Ketchup. Zo'n goed dozijn aan tere mensenzieltjes leken het niet aan te kunnen en verlieten na een goed kwartier al de zaal. Verdrietig want ze hebben een hoop leuke vindingen gemist, zoals de dwaze stop motion, een eigen nieuwszender ''National Pornographic'' met stiekeme kleine steken onder water naar U2 en Amerika in het algemeen, tot aan een camera bevestigt op een fucking geit. Alleen de musical probeersels en die verwijzingen naar City of God met die talloze grafstenen waren iets te kitsch, gelukkig omvat dit maar een klein gedeelte. daarboven doe je toch wel iets goeds als je een verder nog ruim gevulde zaal in een lachstuip krijgt om een scene waar een baby direct na diens geboorte tegen een muur gesmeten wordt. Hoogtepuntje! wat ik er verder uit zou moeten halen? Al sla je me dood, maar ik heb genoten van de gekkigheid, halfje aftrek alleen voor de vele herhaling. (3,5*)

Kusturica meets Jodorowski in een sloppenwijk van Manila. Dodes-ka-den is nooit ver weg.

En wijdse shot krijgen we een totaal verknipte wereld voorgeschotelt met kind gangsters, moord, doodslag, sex en pis. Lekkere oncoventionele cinema. Zeker niet voor iedereen, maar de avontuurlijke filmkijker kan hier zijn hart bij ophalen.

Hoop dit werkje ooit nog eens te kunnen aanschaffen en kijk ook erg uit naar het toekomstige werk van deze man.

4,5

Erg lastig te beoordelen deze film. Afgelopen dinsdag gezien maar het blijft toch wel in mijn hoofd zitten. Toffe sfeervolle beelden (met hoogtepunt die stop-motion scene) en kleine irritaties, zoals de vaker terugkomende beelden van de rokende kids met pistolen in hun handen, wat ik in dit geval wel erg geforceerd over vond komen (in tegenstelling tot een cidade de deus) en de gangleader die ik niet al te goed vond uitgekozen voor zijn rol. Al werkte het ook niet mee dat ik me regelmatig liet afleiden door wat ouderen naast me die het volgens mij nogal schokkend vonden allemaal.

Had erg hoge verwachtingen van deze film en zal hem vast nog wel een keer bekijken in de toekomst. Ik kwam als eerste op 3 sterren uit omdat het positieve de irritaties toch wel overheerst. Maar omdat er zeker een aantal scenes waren die indruk hebben gemaakt verdiend het toch wel een halve ster meer.

Cidade de Deus on steroids. Heerlijk uitzinnige en compromisloze film. Een resem aan freaky personages, knotsgekke ideeën, zwarte humor (die baby op het einde ), alles met een hoop visuele schwung gebracht. De ranzige, troosteloze en constant met rook doordrenkte sloppenwijk wordt perfect neergezet maar er zijn ook momenten waar er kleurrijker uitgepakt wordt. De stop motion scene is de kers op de taart.

Cinema met ballen en lak aan subtiliteit. Snel meer zien van Khavn. Dikke 4* met kans op verhoging.