De Grands Evénements et des Gens Ordinaires: Les Elections (1979)

Ze bestaan schijnbaar nog steeds : verkiezingen... heb er zelf gister doorheen geslapen, deze docu van auteur Ruiz bezorgde me ook bepaald geen insomnia. Docu zeg ik maar in feite een semi- docu waarin Ruiz de gebruikelijke teevee filmpjes rondom dit soort zgn. grote gebeurtenissen in de zeik neemt, filmpjes van het type dat we ongetwijfeld de afgelopen tijd veel op de teevee hebben kunnen zien. Dat is op zich terecht, maar de flauwe deconstructie die hij ervoor in de plaats stelt is niet zo veel beter.

De parlementsverkiezingen in FR anno 79 dus, ik heb er niets van meegekregen, u waarschijnlijk ook niet en vermoedelijk maakte het verder geen hol uit. Waarom Ruiz de opdracht precies kreeg van het INA weet ik niet, misschien voor de objectiviteit als buitenlander. Hij begint zelf als voice over, laat die echter al snel aan Bonitzer die als een soort doodgraver de zgn. gevatte text oplepelt.

Alles speelt in het TWAALFDE arrondissement, waarschijnlijk geheel toevallig ( deels ) die van de Bastille en dus geboortegrond van de Franse democratie, ook toevallig nu het arrondissement waar het Franse EYE is gevestigd, minder toevallig- toen -domicilie van het INA schijnbaar en tevens verblijf van de regisseur zelf, meer bepaald de rue du rendez- vous. Nu is dat arrondissement waarschijnlijk het saaiste van Parijs en hooguit interessant voor film buffs , wat misschien verklaart waarom Ruiz hier geen inspiratie kon opdoen voor een "serieuze " docu omtrent de verkiezingen.

In concreto : na een half uurtje met letterlijk en figuurlijk nietszeggende talking heads en de verplichte, al even nietszeggende straatinterviews, besloot Ruiz er een flauw meta dolletje van te maken waarin de film een film over het maken van de film wordt, beinvloed natuurlijk ddor de Dziga Vertov periode films van godART waarin de makers zgn. zichzelf en hun project in de vraag stellen.

Als omslagpunt hebben we halverwege een 360 graden pan van Ruiz' werkruimte in het INA, vol filmposters uiteraard o.a. van news from home van Akerman. Vanaf dan verandert de veredelde teevee docu dus in een zelfgenoegzame, intellectuele masturbatieoefening waarin alle beelden uit de eerste helft nog eens voorbijtrekken ( "de film was al af toen hij begon ") maar dan versneld afgespeeld, en meer van dat soort geintjes. De voice- over stelt het wezen van de docu zelf aan de orde, concludeert dat deze "steriel "is geworden en besluit met een oproep tot het maken van authentieke cinema vérité...wat dat ook moge betekenen.

Misschien interessant voor aspirant docu filmers, voor doorsneekijkers als ik echter een vervelingsoefening en ook niet meteen voer voor de meeste Ruiz buffs, lijkt me. Niet uitgebracht op DVD dacht ik, zullen wel fansubs voor zijn.