Taevalaul (2010)

Erg interessante film die voor het grootste gedeelte bestaat uit stop-motion. Ik vrees alleen dat veel mensen dit niets zullen vinden omdat het een ontzettend vage film is. Waar het precies over gaat is me werkelijk een raadsel, maar het is wel allemaal vermakelijk. Brieven die letterlijk via telegramlijnen vervoerd worden, aliens wiens hollen op de maan afgesloten worden met bierdopjes en die reizen op vliegende gehaakte cafe-tafellakentjes, ik kijk er graag naar en verwonder me over de fantasie van de regisseur. De stijl is niet helemaal mijn ding, het ziet er niet allemaal even mooi uit, maar het is wel boeiend. Muziek en geluid in het algemeen maken het geheel behoorlijk sfeervol.
Dit is denk ik de vreemdste en meest abstracte film die ik ooit heb gezien. Verwacht u echter een interessant verhaal, sla dan vooral deze film over. Ik moet zeggen dat surrealisme mij altijd erg bevalt, en wat dat betreft heeft Taevalaul me veel te bieden. Niet het beste dat ik op dit gebied heb gezien, Tenshi no Tamago blijft mijn absolute favoriete vreemde en surrealistische film, maar toch iets dat ik zeker niet had willen missen. 4*.

Important facts about the unconcious.

Inderdaad een bizarre film. Ik moest enigzins aan Luis Buñuels Un Chien Andalou en L'Age d'Or denken. Een zelfde soort onverklaarbaar surrealisme is aanwezig, het gevoel dat je naar een flink ontspoorde droom zit te kijken. Verwacht dan ook niet dat je zult begrijpen wat je ziet, want er valt niets te begrijpen. Net als bij de films van Buñuel wordt dit niet vervelend doordat er telkens snel iets nieuws verschijnt en bijna alles wat je ziet ook daadwerkelijk boeiend is. Overigens moet ik erbij zeggen dat de inhoud van alle gekkigheid weinig overeenkomsten heeft met Buñuel en dat ook de stijl totaal anders is, maar dat spreekt voor zich. Het is vooral het gevoel dat overeenkomt. Dat er poppenversies van Freud, Dalí en zelfs Alfred Hitchcock inzitten ligt hier ergens wel voor de hand. En Hithcock wordt hier echt geestig gebruikt.

Ik vond het vooral sterk worden toen die telegram in het spel kwam. Ik heb iets met dat soort absurde beelden die tot de verbeelding spreken. Een schitterend bedachte onzinnige taak, met een even bizarre ontknoping. Schitterend ook dat het eindigt met de postbode die simpel zegt dat hij de wereld kan verbeteren. Een erg bijzondere film in ieder geval die je moet ondergaan. Niet de mooiste stopmotion die ik ooit heb gezien, maar er wordt toch veel mee gedaan.
4*

Staat deze niet op IMDB?

Driekwartier heerlijk geschifte stop-motion gekte. Al vond ik in tegenstelling tot mijn bovenbuurman juist het begin (pakweg eerste kwartier) het beste. Zonder schroom wordt er meteen een bak weirdness uitgekotst over de kijker, bij vlagen hallucinant en nachtmerrie-achtig. Het tweede gedeelte is iets rustiger maar nog steeds bijzonder leuk, gek en vooral erg creatief.

Zeer weird, zeer geweldig. 4*.