Riders of the Purple Sage (1931)

Helaas toch niet de sterke film die ik verwacht had, gezien de hoge IMDb score.

De acteerstijl van die periode doet nog teveel denken aan die van het toen juist afgelopen tijdperk van de stille film
Aangedikt en soms houterig.

O'Brien, die een behoorlijke reputatie heeft bij de oudere westernfans, is ook niet een van de acteurs die mij echt aanspreken.
Hij was een vriend van John Ford, en speelde mee in vele van diens films.
Wanneer hij niet te paard zit beweegt hij nogal merkwaardig, en acteren is ook niet zijn sterkste kant.
Tenminste niet in deze film.
Eens in het zadel is het een andere zaak, want hij was een voortreffelijk ruiter, en niet afkerig van stuntwerk te paard.
Ongetwijfeld deed hij de inspiratie daarvoor op toen hij meewerkte aan de films van die andere 'Saddle Ace', Tom Mix.
Die scènes zijn dan ook de hoogtepunten van de film.
In die dagen waren de meeste western sterren ook geoefende ruiters, dat verwachtte het filmpubliek ook van hen.
Would-be ruiters vielen al gauw door de mand.
Deze uitspraak van Glenn Ford is mij altijd bijgebleven: "Acteurs die niet behoorlijk paard kunnen rijden hebben niets te zoeken in westerns".

Indrukwekkend is verder nog de lawine aan 't eind van de film. Knap gefilmd voor die tijd

Na de fraaie Riders of the Purple Sage versie uit 1996 nog maar pas gezien te hebben, valt deze nogal tegen.
Geen sprake ook van de Mormoonse boosdoeners uit het boek, die het verhaal juist zo'n aparte sfeer geven.
De krappe speelduur van de film zorgt voor een te snelle afraffeling van het verhaal, met het weglaten van belangrijke elementen.

Drie sterretjes, nipt.

Ik ben desondanks toch wel benieuwd naar het vervolg op deze film, The Rainbow Trail.

Oi, dat is een heerlijke ouwe.

Niet met TOM-MIX?

Nee, die met Tom Mix moet ik nog bekijken madmax, die is van 1925, en zonder geluid nog.

Binnenkort aan de beurt.