Bajo la Metralla (1983)

Cazals had naam gemaakt met films als Canoa en zich gevestigd als auteur van politieke thrillers seventies style, in de eighties ging hij hier mee door . In Europa was dit genre al dood en begraven, maar het grotendeels door autoritaire regimes gerunde Latijns-Amerika bleek nog steeds een vruchtbare voedingsbodem voor dit soort producten.

Het scenario van Robles zou zijn geinspireerd door het stuk les justes van Camus, ik ben -itt sommigen hier- geen Camus buff maar als ik me goed herinner verliep de intrige daar nogal anders, veel meer dan een uitgangspunt was het stuk blijkbaar niet.

Cazals had ook naam gemaakt als Peckinpah imitator, wat we hier zien in de beginsequentie en op het slot, waar we worden getracteerd op het sneven in slomo en besmeurd door liters...verf. Zoals gezegd loopt de aanslag op de regeringsfunctionaris nogal mis en moet het stelletje vluchten naar een vervallen villa die ze gebruiken als hang out.

Zurita heeft zijn ouwe compaan Pablo en passant gegijzeld, en vervolgens wordt vrijwel de gehele speelduur in beslag genomen door "een moreel dilemma " : liquideren of niet ?

Zodoende komen we in een duidelijk toneelstukje terecht, spelend op 1 locatie en vrijwel louter bestaande uit dialoog. Sorry, maar ik viel er bijna bij in slaap.. dat existentialistische moraalgeleuter over vrijheid en keuzes maken , gebracht op schematische wijze deed het niet voor mij. Ik had liever een peckinpah rip-off gezien.

Score is vrijwel afwezig, hinderlijk aanwezig is het gedruppel in de kelder waar de gijzelaar wordt vastgehouden.

Dit imho wat gedateerde klassiekertje bracht het nooit verder dan VHS, i.t.t. wat de afbeelding hierboven doet vermoeden.