You Don't Like the Truth: 4 Days inside Guantanamo (2010)

Het leger dat dit soort dingen behandeld kan natuurlijk nooit een eerlijk proces opleveren. Maar ik kan geen enkel oordeel vellen aangezien ik geen maatje dood heb zien gaan door een granaat. Je wordt langzamerhand een beest in dat soort oorlogsgebieden en helder denken is er bij niemand meer bij. Liever een gelogen waarheid lospeuteren dan de echte waarheid. Ik vond het voor een half uur wel interessant, maar het duurde me veel te lang, waardoor het saai en repeterend werd. Omar is natuurlijk niet volledig onschuldig te noemen als je bezig bent mijnen en zo gebruiksklaar te maken. En wanneer een Amerikaanse soldaat gevangen zou worden door de Taliban, zou Guantanamo Bay nog een feestje zijn. Lastig om hier een eenduidige mening over te geven.

Omar Kadhr, een vijftienjarige Canadees met een Egyptische en een Palestijnse achtergrond wiens vader een liefdadigheidswerker was die zijn gezin regelmatig meenam naar Afghanistan en Pakistan, zat 8 jaar lang vast nadat hij had bekend een Amerikaanse Delta Force-soldaat te hebben gedood met een handgranaat. Deze documentaire maakt volop gebruik van beelden die op last van het Canadese Hooggerechtshof zijn vrijgegeven. Hierin zien en horen we hoe de toen amper 16-jarige Omar (die minderjarig was toen hij de soldaat zou hebben gedood) 4 dagen lang wordt ondervraagd in Guantanamo, waar hij in totaal 10 jaar vast zou zitten.

Regisseurs Luc Côté en Patricio Henriquez wisselen dit af met commentaar van Omars celgenoten, een schrijfster die zich verdiepte in de zaak en zelfs één van de ondervragers die de bijnaam 'The Monster' had. De gezichten van de ondervragers zijn afgedekt in de videobeelden, maar de beeldkwaliteit is vrij slecht. De interviews bestaan ook louter uit pratende hoofden, waarmee dit voelt als een film gemaakt door activisten en niet door filmmakers. Dat neemt niet weg dat dit een relevant verhaal is dat een indruk geeft van wat er zich al die jaren achter de gesloten deuren van Guantanamo heeft afgespeeld, maar ook van hoe de gevangenen - die zonder aanklacht jaren vast zaten - hun leven hebben opgepikt.