You Don't Like the Truth: 4 Days inside Guantanamo (2010)

De werkelijkheid verzin je gewoon niet maar vooral zeer aangrijpend

D'r heeft 'r hier ook één de slogan van 't IDFA gehoord...

Komt vanavond op TV; NED2 om 22.50 uur!

Jammer dat er een paar keer in de geluidsfragmenten is geknipt. Aangrijpende docu.

Vandaag is Omar Khadr als laatste Westerse gevangene overgebracht naar Canada, waar hij in 2013 in aanmerking komt voor voorwaardelijke vrijlating.

Lastig te beoordelen. Aangrijpens verhaal, maar als cinema niet erg knap verder, dus hoger dan 3 sterren ga ik niet. Maar voor de mensen die dit onderwerp aanspreekt zeker boeiend. Man wat is er veel mis met hoe de Amerikanen omgaan met terrorisme en met de rechten van de mens. De rest van de westerse wereld kijkt lafjes toe. Nee hier gaan we in de toekomst nog wel eens excuses voor aanbieden, en terecht. Je kan het deze jongen amper kwalijk nemen als hij straks het Witte Huis wil opblazen als hij vrij komt. Gun het hem bijna ook nog dat hij die kans krijgt. Samen met het Palastijnse conflict pijnlijke lafheid van de westerse wereld.

Het leger dat dit soort dingen behandeld kan natuurlijk nooit een eerlijk proces opleveren. Maar ik kan geen enkel oordeel vellen aangezien ik geen maatje dood heb zien gaan door een granaat. Je wordt langzamerhand een beest in dat soort oorlogsgebieden en helder denken is er bij niemand meer bij. Liever een gelogen waarheid lospeuteren dan de echte waarheid. Ik vond het voor een half uur wel interessant, maar het duurde me veel te lang, waardoor het saai en repeterend werd. Omar is natuurlijk niet volledig onschuldig te noemen als je bezig bent mijnen en zo gebruiksklaar te maken. En wanneer een Amerikaanse soldaat gevangen zou worden door de Taliban, zou Guantanamo Bay nog een feestje zijn. Lastig om hier een eenduidige mening over te geven.

Dat vind ik echt een kulargument. Je bent zogenaamd beschaafd land waarin mensen die de vreselijkste dingen hebben gedaan of van worden verdacht minimaal een proces krijgen. Deze mannen/jongens krijgen dat niet. Dat moet je als westerse wereld niet willen. Dat er nog vreselijkere groeperingen bestaan betekend niet dat wij dat gedrag moeten overnemen natuurlijk. Daarbij komt dat dit nou juist een verhaal is waaruit kan blijken dat hij er echt niks aan kon doen. Hij was 14 en ging met zijn vader mee. En dan kom je opeens daar terecht. Het bewijs dat hij de granaat had gegooid is erg ongeloofwaardig. Maar zelfs al zou het, dit moet gewoon in een proces ter spraken komen. Zoals zelfs die bioscoop schutter ook krijgt. Buiten het feit dat het gewoon menselijk en juist is, zal zo een jongen mocht hij toch iets weten waarschijnlijk veel eerder meewerken. Dan wanneer je laat zien als Amerikaan dat je echt zo een mongool bent als de Taliban waarschijnlijk schets van de Amerikaanse honden. Nee dit is gewoon fout zo simpel is het wel.

Omar Kadhr, een vijftienjarige Canadees met een Egyptische en een Palestijnse achtergrond wiens vader een liefdadigheidswerker was die zijn gezin regelmatig meenam naar Afghanistan en Pakistan, zat 8 jaar lang vast nadat hij had bekend een Amerikaanse Delta Force-soldaat te hebben gedood met een handgranaat. Deze documentaire maakt volop gebruik van beelden die op last van het Canadese Hooggerechtshof zijn vrijgegeven. Hierin zien en horen we hoe de toen amper 16-jarige Omar (die minderjarig was toen hij de soldaat zou hebben gedood) 4 dagen lang wordt ondervraagd in Guantanamo, waar hij in totaal 10 jaar vast zou zitten.

Regisseurs Luc Côté en Patricio Henriquez wisselen dit af met commentaar van Omars celgenoten, een schrijfster die zich verdiepte in de zaak en zelfs één van de ondervragers die de bijnaam 'The Monster' had. De gezichten van de ondervragers zijn afgedekt in de videobeelden, maar de beeldkwaliteit is vrij slecht. De interviews bestaan ook louter uit pratende hoofden, waarmee dit voelt als een film gemaakt door activisten en niet door filmmakers. Dat neemt niet weg dat dit een relevant verhaal is dat een indruk geeft van wat er zich al die jaren achter de gesloten deuren van Guantanamo heeft afgespeeld, maar ook van hoe de gevangenen - die zonder aanklacht jaren vast zaten - hun leven hebben opgepikt.