Marilyn, Dernières Séances (2008)

The Late Marilyn Monroe

Op de nacht van 4 op 5 augustus 2010 was het exact 48 jaar geleden dat één van de grootste actrices het leven liet. Je hoort het inderdaad goed, één van de grootste, zoniet grootste, actrice die ooit op de aardbol heeft rondgelopen. Marilyn werd bekend door haar uitstraling en sexy imago maar werd misschien nog bekender door haar mysterieuze dood. Een dood die ik vroeger en nu nog altijd aan Ralph Greenson, haar psycholoog, heb geweten. Patrick Jeudy probeert aan de hand van opgenomen gesprekken tussen Monroe en Greenson hun band te scheppen.

Dit is al meteen één van de eerste redenen waarom Marilyn, Dernières Séances een hoge score krijgt. Als grote Monroe fan is het heerlijk om de opnames te horen. De gesprekken tussen beide zijn erg interessant en scheppen ietwat duidelijkheid in de mist die er rond haar laatste maanden ligt. Langs de andere kant zorgt Jeudy hier ook voor een bron van ergernis. Waarom weet ik niet maar er is blijkbaar besloten om nooit echt de volledige gesprekken te laten horen. In plaats van gewoon de originele banden te gebruiken moeten we het op Canvas doen met een Nederlandstalige voice-over die aan Andrea Croonenberghs doet denken. Jammer, jammer en nog eens jammer want dit doet gewoon afbreuk aan de opnames. Ik begrijp ook niet goed waarom hier voor gekozen is want wat heb je nu als kijker aan het feit dat iemand van een blad voorleest: Ralph Greenson vroeg aan Marilyn over haar huwelijken waar Marilyn over Arthur Miller begon. Zonde maar toch alleen al het feit van de geluidsbanden is al genoeg waard. Wel vraag ik me soms af of er niet teveel gebruik is gemaakt van simpel knip en plakwerk. Ik haalde daarjuist al het voorbeeld aan van het gesprek over de huwelijken van Marilyn. We horen de stem van een zekere Lieve Schreps, of toch iets in die aard, vertellen over Arthur Miller en Joe Dimaggio maar over Jim Dougherty wordt gewoon geen woord gerept. Beetje vreemd want ik zou denken dat er in die persoonlijke gesprekken juist wel over één van haar eerste jeugdliefdes zou worden gebabbeld. Ik heb het dan ook moeilijk om echt alles van de docu als waarheid te bestempelen want we hebben simpelweg geen bron om mee te vergelijken want de echte banden horen we maar met fragmenten.

Toch is dit een erg interessant werkje. Naast de banden kent de film vele foto's en authentieke beelden die ik zelf nog nooit had gezien en zonder mezelf te willen ophemelen, ik weet wel waarover ik praat. De film neemt wel een moeilijk standpunt in door Greenson te verdedigen. Ik vind hem juist de reden waarom Marilyn er onderdoor is gegaan. Waarom? Omdat hij altijd degene was die de voorschriften regelde voor Marilyn, iets wat zelfs hier niet wordt besproken (!) maar ook omdat hij na verloop van tijd contact verbrak. Iets wat je nooit bij Marilyn mocht doen want eens ze aan je gehecht was geraakt was zo'n actie nefast voor haar persoon. Natuurlijk zijn er nog genoeg andere reden, die ook in de docu worden besproken, zoals het gebrek aan respect van sommige regisseurs maar ik ben nog altijd van mening dat Greenson uiteindelijk de druppel is geweest. Pluspunt is dan wel dat Jeudy geen gebruik maakt van halfbakken interviews maar zich alleen concentreert op archive footage (het blijft toch elke keer opnieuw een genot om Marilyn te zien opkomen op het verjaardagsfeest van Kennedy) maar ook de meer bekendere aspecten van het leven van de blonde femme fatale komen aan bod. Voor de kenner allemaal nieuws dat we al eerder hebben gezien/gelezen maar het blijft in ieder geval wel leuk om te zien dat Jeudy zich niet laat vangen door roddels of halve waarheden maar zich concentreert op feiten die al uitvoerig zijn vastgelegd, zoals twee van de drie huwelijken die Marilyn heeft gehad. Ik blijf erbij, en Jeudy lijkt mijn mening hier precies in te delen, dat Marilyn nog altijd het gelukkigst was bij Dimaggio.

Als je een compleet beeld wilt van de legendarische actrice dan is dit niets waard. Jeudy schets een nogal kort beeld en concentreert zich, gelukkig, op de laatste 30 maanden van Marilyns leven met Greenson. De authentieke banden zijn fantastisch om te horen maar jammer genoeg gebruikt Jeudy het niet tot zijn volle recht. Toch zijn dit beelden die het verdienden om getoond te worden.

Kleine 4*