Never Forget (1991)

met Mr. Spock ! "It's life, Jim, but not as we know it"

Over dit soort films moet men geen grappen maken.

komaan Henk, gaan we toch niet saai doen hé, Leonard Nimoy is toch grappig ...

Trouwens, ik vond dit geen te beste film, en het is toch niet omdat het over de Holocaust gaat dat er hier niets onnozels mag staan hé ...

A Few Facts About the

Institute for Historical Review

Founded in 1978, the Institute for Historical Review is a public interest research, educational and publishing center dedicated to promoting greater public awareness of key chapters of history, especially twentieth century history, that have social-political relevance today. The IHR is non-ideological, non-political, and non-sectarian. It is recognized by the U.S. Internal Revenue Service as a 501(c)(3) not-for-profit, tax exempt educational and publishing enterprise.

The Institute’s offices are located in Orange County, southern California. Mark Weber has been the IHR Director since 1995. Its work is funded through sales of books and cassette tapes, subscriptions to its Journal of Historical Review, and donations from supporters around the world. In its day-to-day operations, the IHR employs its modest financial resources very cost-effectively. For every dollar it spends, the IHR’s adversaries spend a hundred.

The IHR is at the center of a worldwide network of scholars and activists who are working — sometimes at great personal sacrifice — to separate historical fact from propaganda fiction.

Legally, the Institute operates as an entity of the “Legion for the Survival of Freedom,” a non-profit corporation founded in 1952 and controlled by a board of directors.

Devoted to truth and accuracy in history, the IHR continues the tradition of historical revisionism pioneered by distinguished historians such as Harry Elmer Barnes, A.J.P. Taylor, Charles Tansill, Paul Rassinier and William H. Chamberlin. The Institute’s purpose, in the words of Barnes, is to “bring history into accord with the facts.”

With support from across the United States and many foreign countries, the IHR works to bring sanity to America’s foreign policy, to liberate people from pseudo-religious intimidation, and for the First Amendment right of free speech. The IHR also works to tear down barriers to international peace and understanding by encouraging greater awareness of the root causes, nature and consequences of war. Nowhere is this work more important than here in the United States, where untold billions of dollars have been squandered in pointless wars and conflicts.

Hier is de link voor de "Institute for Historical Review': www.ihr.org[/url]

Dit is niet opgezet door neo-nazi's maar gewone mensen die een andere versie van de oorlog hebben dan degene die door overheden gepredikt wordt. Helaas wordt je dan gelijk bestempeld als neo-nazi.

Mja, mensen als David Irving worden natuurlijk wel op handen gedragen in Nazi-kringen.

Absoluut waar en er zullen misschien ook wel neo-nazi's aan deze vereniging mee werken net zoals er ook joodse mensen aan meewerken. Wat mij echter wel irriteert is dat ze gelijk worden neergezet als een organisatie van neo-nazi's wat dus niet waar is. Er werken gewone mensen keihard aan wat voor hun de waarheid is en worden daarvoor keihard aangepakt door malafide organisaties zoals de JDL die voor hun werk mensen zoals bijv. David Icke proberen kapot te maken vanwege een afwijkende mening. Vrijheid van meningsuiting staat bij mij voorop, wat je ook wilt zeggen als je er maar achter staat. De IHR is in de jaren dat ze bestaan al zo vele malen geprobeerd kapot te maken door bijv. een brandstichting in 1984 waarbij ze voor 400 000 dollar aan materiaal verloren. In 1985 verklaarde de FBI de IHR als één na grootste terroristische organisatie van de VS wat echt ongelofelijk is. Het is gewoon een groep mensen die een afwijkende versie van de waarheid verkopen, je kan ervoor kiezen het te lezen of niet. Wat is daar nu zo verkeerd aan. De mensen die zo hard proberen deze organisatie onderuit te halen zijn net zo erg als neo-nazi's in mijn ogen.

Ik weet eerlijk gezegd niet hoe het juridisch in elkaar zit. Holocaust-ontkenning is toch verboden of zoiets?

In theorie klinkt het misschien anders dan dat het in de praktijk wordt gebracht. Als dit soort figuren op scholen gaan roepen dat de Joden alles maar verzonnen hebben en dergelijke, is het niet zo vreemd dat ze dergelijke kritiek krijgen.

Holocaust-ontkenning is inderdaad bij de wet verboden, wat ik al een vreemd gegeven op zich vind. Het is zelfs verboden om een ander sterftecijfer dan zes miljoen aan te geven. In de praktijk zul je er niet direct voor opgepakt worden, maar naar het schijnt zitten er in Duitsland veel politieke gevangenen vanwege deze kwestie die toch anders in elkaar zit dan zo op het eerste gezicht lijkt. Ik waag me daarbij niet aan uitspraken over het sterftecijfer of het werkelijke verhaal, omdat dat voor mij, als buitenstaander moeilijk tot niet te achterhalen is. Maar het is op zijn minst vreemd dat men alleen één versie mag prediken en dat elke andere versie bij de wet verboden is. Zoals men zegt, de winnaar van de oorlog schrijft het verhaal.

Voor mij maakt het cijfer ook niet uit, één dode is al te veel, maar daarom snap ik ook niet dat er zo moeilijk over wordt gedaan. Er zou een bord bij Auschwitz hebben gehangen waarop vier miljoen doden werden herdacht en dat is later vervangen door een bord waarop anderhalf miljoen doden worden herdacht. En toch blijft het officiële cijfer zes miljoen? Was het daarvoor achteneenhalf miljoen? Doet het überhaupt iets af aan alle ellende die heeft plaatsgevonden in WO II? Ik weet het ook allemaal niet zeker, maar ik vind het wel vreemd.

Ik zou graag eens zien dat er bijv. films worden gemaakt over de Russische slachtoffers tijdens de kunstmatige hongersnood in de Ukraïne onder Stalin begin jaren 30 (naar schatting 7-10 miljoen doden) of alle Russische slachtoffers tijdens WO II, dat waren er zeker niet minder, zo niet veel meer. Het geld wat met deze films wordt verdiend komt vaak nog niet eens ten goede van de gewone joodse man. Lees het boek maar eens van de joodse schrijver Norman G. Finkelstein "The Holocaust Industry", hoeveel geld er wel niet wordt verdiend met de oorlog t.b.v. joodse organisaties. Er zijn trouwens ook veel joodse organisaties die tegen dit soort exploitatie vechten.

goed verhaal,maar wel een saaie film.

Niet al te lang geleden de film Denial gekeken die toch inhoudelijk en technisch een stuk beter in elkaar zit

Hier is vooral het rechtbank gedeelte aan het einde erg sumier en dat doet de film als geheel geen goed omdat de opbouw naar deze rechtbank climax hoge verwachtingen schept , die de film uiteindelijk totaal niet waar kan maken .

Leonard Nimoy doet het wel goed als holocaust survivor maar het drama rond zijn gezin en de onderlinge verhoudingen tussen de familieleden vormen het hoofdplot terwijl ondertussen het onderwerp zelf te weinig aan bod komt ( zeker aan het slotstuk ) .