Ningen (1962)

Prima film en ik snap de lage cijfers ook niet. De film deed me denken aan Taiheiyo Hitori-botchi (Alone across the Pacific), maar die film vind ik toch stukken minder en veel saaier dan deze. Ik snap ook niet dat MoC ooit die film heeft uitgebracht en deze niet?

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal (al gebeuren dit soort dingen nog jaarlijks, denk ik?). Zoals bijna altijd heeft Shindô zijn vrouw en muze gecast voor een hoofdrol en daarnaast twee van zijn regulars Taiji Tonoyama en Kei Sato. Hoewel 95% van de film zich op een klein schip afspeelt verveelt deze geen moment. De film is in mooi zwartwit geschoten en de soundtrack (in het begin vrolijke jazzdeuntjes) vond ik eerst vreemd, maar later wel begrijpelijk. Als het schip vertrekt is de bemanning nog een eenheid en echt een sociaal team, waarbij de vrolijke deuntjes wel passen. Later wordt dit wel anders, na de storm en de panne. Ze hebben ook nog de pech dat ze verdwijnen rondom een belangrijk festival en niemand zal ze dus ook gaan zoeken! Wat volgt is vele malen interessanter als de zeereis in Taiheiyo Hitori-botchi. De kapitein heeft WO II in het Japanse leger overleefd, is dus een overlever en weet wat te doen. Hachizo is egocentrisch en (wel wat tè erg!) dommig en weet Gorosuke voor zijn karretje te spannen. Uiteindelijk verliezen alledrie hun menselijke waardigheid (de kapitein ziet Sankichi hèèl kort óók als een bron van voedsel! Wie weet wat hij uiteindelijk had gedaan als Hachizo hem niet voor was geweest?) en krijgen dit pas na hun redding weer terug.

Ik vind deze film van Shindô niet veel onderdoen aan de films waarmee hij bij het grote publiek bekend is. Wellicht heeft het te maken met het feit dat deze hier zijn uitgebracht met Engelse subs en Ningen niet?

Hoogstwaarschijnlijk een rechtenkwestie.

Je hebt waarschijnlijk gelijk. Had ik eigenlijk moeten weten, want Shindô had zijn eigen filmproductiebedrijf.

Edit: wel gek, want die had ook The Naked Island, Onibaba en Kuroneko uitgegeven?