Fantômas (1947)

Er bestaan er aardig wat van : Fantomas verfilmingen...de gekendsten zijn het Feuillade feuilleton en de komedies van Hunebelle met Marais en de Funès, deze is- voor de duidelijkheid- bloedserieus en beslist geen bedoelde spoof, al komt ie als zodanig over anno nu.

De film dankt zijn gekendheid nu waarschijnlijk vooral aan het optreden van een piepjonge, bevallige Signoret als Helene, de dochter van de anti- held.

Het verhaal zal niemand verrassen en biedt gekende kost : Fantomas was dead...as dead as a doornail. Maar in staat om het huwelijk van Helene met zijn doodsvijand Fandor- le Gallois te verhinderen op boven geschetste wijze, en zijn rentree tussen de levenden wat publiciteit mee te geven door te dreigen met het uitroeien van de Parijse bevolking. Uiteraard met hulp van een superwapen ontworpen door een mad scientist in een bunker behorende tot het onderaardse rijk van de aartsschurk.

De enige die hem kan stoppen is natuurlijk Fantomas'andere aartsrivaal inspecteur Juve- Rigault, die eerst trouwens niets beters weet dan Fandor en Helene te verstoppen in een mansarde...

Waar ze gelukkig weer uitkomen om gezamenlijk en met de flikken Fantomas- Herrand mores te leren in zijn hangout. Helaas komen de 2 heren terecht in de befaamde "pletkamer "van het boze genie, en dreigt een gruwelijk einde...of misschien kan Signoret met baret en pistool ze bevrijden. Een Signoret die ondanks dat pistool en later een heuse klauwhamer tamelijk passief moet toezien hoe de mannetjes de klus klaren. Ach ja, het werk van Allain is ook al weer een jaar of 100 oud, ouder nog zelfs. En de film inmiddels bejaard.

Niet alleen qua leeftijd, ook qua vorm. Dit soort films heeft de tand des tijds niet bepaald doorstaan, de actiescènes- hoewel vele- zijn eerder onbedoeld lachwekkend, alleen al dat helicoptertje in het begin ! Maar het is niet alleen de tijd die we kwalijk moeten nemen, het is vooral de regisseur Sacha, een nobody. Die gooit er echt totaal met de pet naar en maakt hier een amper te volgen rommeltje van, het zou moeilijk zijn om het meer te verneuken. Iemand als Hunebelle bij voorbeeld had dit al veel beter- en ironischer- kunnen doen, om over grote namen nog te zwijgen.

De Franse DVD bevat geen anderstalige onderschriften, ik weet niet of er andere zijn.