La Blonde aux Seins Nus (2010)

Vahina Giocante Lila Dit Ça (2004) is prachtig als de mooie Rosalie Durieux in dit best redelijke drama over twee broers die allebei geobsedeerd raken van de mooie Rosalie. Vele mooie beelden zijn ook een plus voor deze prent. Het einde van de film komt geforceerd over maar doet na mijn mening geen afbreuk aan deze feelgoodmovie film.

Prachtig in beeld gebracht simpel maar oh zo mooi romantisch verhaal. Deze eenvoudige Franse film heeft precies dat waar heel Hollywood altijd zo krampachtig naar op zoek is maar toch eigenlijk nooit vinden zal - of misschien alleen heel soms, en bijna per ongeluk.

Wat een mooie reis maken de broers samen met Rosalie. Met hun ouwe roestige aak, over de Seine, dwars door Parijs, met de Pont Napoleon en de Notre Dame als achtergrond. En dat is nog maar het begin, daarna worden de locaties nog veel rustieker en romantischer, van overslag naar bunker, zandafgraving, oud-ijzerhandel - ik zou zonder enige aarzeling zo mee willen reizen. Een road movie is het, bijna - maar dan op het water, en met een extra diepte in het verhaal - over het schilderij, de vader, de moeder, het schip, de katten en de paarden, de toekomst van de broers en het meisje. En wat wordt dat verhaal mooi verteld - nooit zoet en stroperig, maar altijd met een donkere wolk drama vlakbij de zon.

Het einde is misschien wat te abrupt, en roept wel wat vragen op - maar hoe had het anders kunnen zijn. Ik vind het niet afdoen aan de film.

Vahina Giocante, Rosalie is perfect gecast als net niet helemaal precies mooi meisje - maar juist daardoor is ze zo mooi - dat op zoek is naar iets waarvan ze zelf ook niet heel goed weet wat het is. Net als de broers Nicolas Duvauchelle en Steve Le Roi perfect gecast zijn - ze zouden echt broers kunnen zijn, ze komen over alsof ze al hun hele leven samen aan het acteren zijn. Echt heel goed gedaan.

Wat ik wat vreemd vind is dat deze film weinig aandacht lijkt te krijgen - wat mij betreft volstrekt onterecht. Ik vind het echt een prachtig romantisch drama, en zeker geschikt om meer dan een keer te zien ook - er zitten voldoende details in om nog eens rustig te willen herzien, al was het alleen maar om de prachtige beelden.

Beetje te lichtgewicht naar mijn smaak, al zijn de beelden wel weer erg mooi met een lekker zomers gevoel.

Geen onaardige time-waster, maar intens wordt het nergens en da's een beetje jammer want in technisch opzicht is de film erg mooi gemaakt.

Amelie-light op de Seine.

Redelijke film over twee broers die een schilderij uit een museum stelen, maar niet rekenen op de suppoost. Sfeervol in beeld gebracht allemaal tijdens een Franse zomer. De driehoeksverhouding die ontstaat is we goed neergezet, ook al zijn de personages zelf niet altijd even geloofwaardig. Prima acteerwerk verder.

Twee broertjes wonen op een spits op de Seine. Ze stelen een schilderij en de vrouw van het museum volgt ze en trekt bij ze in. Het verhaal is uitermate zwak en ongeloofwaardig. Maar de sfeer van de film is goed en verder gaf de film me vele herinneringen aan vakanties met vrienden op een vrachtscheepje in Frankrijk. Daarom was het wel een speciale film voor me en krijgt hij toch drie sterren.