Fuera de la Ley (1964)

Er bestaan er gigantisch veel van : westerns over William B. AKA the kid...vooropgesteld echter : dit is er GEEN. Hoewel de internationale titels anders doen vermoeden heeft de intrige niets met de legendarische figuur te maken, alleen heet de protagonist Billy, bij toeval. De oorspronkelijke titel lijkt me - hoe nietszeggend op zich verder - dan ook duidelijker. Verwijten als zou de film a- historisch zijn die ik her en der bloedserieus gebracht lees worden , slaan derhalve nergens op. 3 jaar later zou hij waarschijnlijk internationaal zijn gemarket als "Django der Teufelskerl " of iets dergelijks. Jullie weten hoe dat gaat.

Er valt verder wel degelijk genoeg in te brengen tegen deze cheape pre Leone paellaproductie , nog zonder spaghetti inbreng. Een haastig in mekaar geknutseld genrevehikel dat meteen het westerndebuut was van George Martin, turner turned acteur (hoewel...) die hier uiteraard optreedt als de held die - hoera kenners ! - zonder wisecracks of buddy zijn wraakmissie gaat volbrengen. Dat doet hij echter op weinig spectaculaire wijze en de bodycount is niet om over naar huis te schrijven. Niet eens een echte mass shoot out. Wel was de manier waarop hij met de laatste booswicht afrekent , nog aardig te noemen en in feite tamelijk sadistisch.

Meer indruk dan Martin maakt Jack Taylor als de bad guy Black *, verrassend in het zwart gehuld, main henchman van Induni die echter tegen deze onverlaat weinig heeft in te brengen. Taylor draagt de film goeddeels, en heeft de physique du role. Helaas leerde hij later de heere JESUS kennen en ging hij verloren voor het genre. Verder hebben we nog onder andere Sambrell als de verrassend corrupte sheriff van Culver City, Texas waar dit blijkbaar speelt. En niet te vergeten een stel heuse negers, want deze film overlegt ook zijn humanitaire credentials : de bad guy is een racist, en dat mag niet.

Zoals u al had begrepen betreft het hier een door Amerikaanse B westerns en serials beinvloede prent die volstrekt de gekende spaghettisfeer mist, logisch want het is niet eens een spaghetti. Zo te zien opgenomen niet in Almeria, wel in Andalusië maar iets westelijker waarschijnlijk. Weet het eigenlijk niet eens zeker, maar de overgekende locaties zien we hier niet. Niet dat Klimovsky die westerns tegen zijn zin en voor het geld maakte, veel aandacht heeft voor het landschap.

Kortom, een niet geheel ten onrechte vergeten eurowestern die slechts kan roemen op 1 zij het dubieus onderscheidend trekje : de score. Na het inleidende cowboyliedje worden we in het vervolg namelijk regelmatig getracteerd op...jazz ! En wel vooral tijdens de kloppartijen en shoot outs. Sloeg totaal nergens op, was dermate absurd en idioot dat lang werd beweerd dat JESUS zelve geintervenieerd zou hebben. Onzin natuurlijk, de verantwoordelijke was ene White.

Voor de completisten/ verzamelaars is er de Franse DVD die ook al misleidend Billy le kid heet, titel waaronder velen deze prent hebben gezien hier. Ik wil dan ook stemmen zien, plus commentaren van de liefhebbers / kenners.

* : volgens mij wordt hij echt nergens Jack genoemd.