Rotvos (2009)

De verrassende (?) winnaar van het Gouden Kalf voor beste documentaire van vorig jaar. En waarom niet, Rotvos is een prachtige produktie die heel wat te bieden heeft.

Prachtige natuuropnames van de vossen en vogels, een bevlogen vossen-expert met humor en liefde voor z'n vak, en een goed beeld van het Nederlandse natuurbeheer met alle haken en ogen. Een soort van exclusief kijkje in een wereld die voor velen een ver-van-mijn-bed-show is. We krijgen dan ook veel afgevreten lijken te zien van allerlei dieren, een ingezoomd shot van een vossendrol en de ijskoude moord op pasgeboren vossenjongen.

Fascinerend, maar na afloop had ik toch het gevoel dat het niet afgelopen was. Er miste iets, waar ik m'n vinger nog niet op kan leggen. Ik ben blijkbaar toch een liefhebber van een afgerond geheel.

De documentaire zal later dit jaar in de volle lengte (we weten het, dat gebeurt veel te weinig!!) uitgezonden worden door de NCRV.

Aardig inkijkje in Nederlands natuurbeheer. Cinematografisch niet geweldig.
Ik vond het vrij stuitend om te zien op wat voor manier er met de natuur omgegaan wordt, Als een olifant door de porseleinkast banjert men dwars overal doorheen met z'n allen.

Vooral de manier waarop Jaap Mulder bezig is, nota bene de man die aan de kant van de vos staat, vind ik nogal lomp. Kan wel zijn dat hij aan allerlei regels gebonden is. Vossen worden gevangen met pijnlijke klemmen, holen met jongen worden doorboort met enorme kooistructuren, nestjes worden geplunderd door de man zelf, gewoon puppie-cide! Ik kreeg behoorlijk gemengde gevoelens bij deze man; dé autoriteit op vossengebied in Nederland. Ik snap niet dat hij dit werk kan doen als hij echt zo van vossen houdt.

Ik trek vooral de conclusie dat we een stelletje prutsers zijn tov de natuur, Kleuters die niet weten waar ze mee bezig zijn. We doen maar wat. Laat de natuur zoveel mogelijk haar gang gaan, ipv allerlei bureaucratische maatregelen te verzinnen die niet werken.

Ik vraag me ook hoe nuttig het is om dieren voortdurend te vangen om er zenders en streepjescodes aan vast te plakken. Ik krijg de indruk dat natuurbeheerders/onderzoekers zelf de grootste verstoorders van de natuur zijn met dit soort doorlopende praktijken.

Toeval of niet, een week na het zien van Rotvos, kwam ik onverwachts en voor het eerst in mijn leven op klaarlichte dag, oog in oog te staan met een fors exemplaar van de Vulpes vulpes, hij was veel groter dan ik dacht. We hebben elkaar een tijdje aan staan staren voor hij erweer vandoor ging. Indrukwekkend.