Yeolliji (2006)

Dit lijkt me echt een hele mooie film.

Trailer

Bij vlagen aardig. Alleen is Now and Forever te vaak een niemendalletje.

Het verhaal, dat teveel slecht uitgewerkte zijplotjes bevat, kabbelt rustig voort zonder noemenswaardig te worden. Daarnaast is het typisch zo'n standaard Koreaanse melodrama. Het begint als een luchtige en flauwe (slapstickachtige) komedie om halverwege langzaam te veranderen in een echte tranentrekker. En het kan werken (neem bijvoorbeeld My Sassy Girl), maar hier komt het allemaal maar slapjes uit de verf.

De personages kunnen nauwelijks bekoren, de situaties, de cinematografie, ... allemaal cliché, saai en nietszeggend. In het begin nog wel redelijk, maar als de echte drama begint (met zijn twists), is het zo erg geforceerd cliché dat het gaat vervelen en irriteren.

Leukste stukjes zijn de scènes op de filmset waar men bezig is met het draaien van een feodale film. En die behoren toe aan één van die zijverhaaltjes.

Ik keek er al lang naar uit en eindelijk heb ik deze film dan gezien. Ik had al hoge verwachtingen toen ik het plot hier schreef en de trailer zag, maar dat het zo een goede film zou zijn had ik echt niet verwacht.

Dit is waarschijnlijk het mooiste liefdesverhaal dat ik ooit gezien heb. De genres Komedie/Drama worden beide perfect uitgespeeld, ik werd dan ook vanaf het eerste moment in het verhaal meegezogen.
Het begint al erg grappig met de player Min-su die een ongeval met de auto krijgt terwijl hij indruk op één of ander meisje in een auto langs hem probeert te maken. Als hij dan op een regenachtige dag de knappe Hye-won ontmoet is heeft hij een nieuw doelwit. Hij denkt dat zij in het ziekenhuis werkt en laat zich opnemen voor een volledige controle om haar zo te leren kennen. Mooi om te zien wat hij dan allemaal doet om haar hart te winnen. Het zorgt voor grappige situaties en het is dan ook een erg luchtige film.
Ongeveer in het midden van de film ontdekt Min-su dan dat Hye-won doodziek is en dat ze niet lang meer te leven heeft. De hele sfeer van de film slaat om en het dramatische gedeelte begint dan. Laat duidelijk zijn dat dit minstens zo goed is als het eerste gedeelte, de film verandert dan wel in een echte tranentrekker. Misschien houden sommigen er niet van, maar voor mij werkt dit wel. Het is dan ook sterk uitgewerkt en ik moet dan ook toegeven dat ik de tranen niet kon bedwingen.
Ook de uitstekende muziek helpt om het allemaal wat extra emotioneel te maken.
Er zit dan nog een twist in de film. Ik ga niet vertellen wat het is, want dat zou het verpesten. Het is in elk geval zeker geslaagd.

Over de personages kan ik niets verkeerd zeggen.
Er is er eentje die ik echt memorabel vind en dat is Hye-won. Wat een prachtige vrouw is dat toch, zij is echt een droomvrouw, met haar maak je gegarandeerd plezier. Zij is erg mooi, lief, grappig en heeft een ongelooflijke levenskracht. Ondanks dat ze doodziek is probeert zij er altijd het beste van te maken. De actrice Ji-Woo Choi heeft echt indruk op me gemaakt.
Ook de andere acteurs doen allemaal hun best en zijn perfect in hun rol.

Now and Forever of Yeolliji zoals de Koreaanse titel zo mooi klinkt is echt een prachtige film. Een absolute aanrader, ik ben dan ook zwaar onder de indruk.

Net nog eens herzien. Het blijft een prachtige film die hier jammer genoeg veel te weinig aandacht krijgt.

Dankzij een bericht bij My Sassy Girl van de gebruiker hiervoor, gezien.

Het beeld mocht dan niet gelijk lopen aan de tekst die ik oplas, maar toch is dit een redelijk tranentrekkende film. Niet meteen helemaal doorstotend naar de traanbuizen, waardoor mijn hart door midden brak, maar het brengt zeker een solide 4* met zich mee. Vooral het einde speelde wel een beetje sterk op het gevoel. Ontroering was er dan ook zeker, want het schaart zich echt wel in hetzelfde rijtje van romantische films met een (vleugje) drama.

Hoofdrolspelers zijn mooi, knap, leuk. De Koreaanse mystiek die zo goed voelbaar wordt als je naar iets uit Korea kijkt, is weer uitermate aanwezig, en daar geniet ik altijd wel van. Opgroeien in twee werelden blijft dubbel..

Genieten, niet bijzonder sterk, maar zeker amusant.

Een film met twee gezichten, omdat de luchtige romcom uit het begin naar het einde toe een erg dramatische ondertoon krijgt. Regisseur Kim probeert dat enigszins weg te moffelen door de scènes waar je stil van wordt af te wisselen met leve-de-lol. Ik vind dat eigenlijk minder geslaagd. Het is desondanks een aangename film, die maar weer eens bevestigt dat men in Zuid-Korea erg mooie, ontroerende en romantische films kan maken. Dat is behalve aan het verhaal opnieuw te danken aan het uitstekende acteerwerk. Met name het videoafscheid van Ji-woo Choi en Han-seon Jo hakt er nog al in.