Nord (2009)

Hij ziet er tegenop zijn bestemming te bereiken, dat is het meer.

Toch wel een leuk filmpje, de humor redt het geheel, al moet je hier ongetwijfeld van houden.

De speelduur is aan de ene kant best lekker, maar eigenlijk zorgt het er bovenal voor dat het verhaal erg rommelig is en afgeraffeld wordt. Van het karakter Jomar krijg je eigenlijk net te weinig hoogte. Je weet het een en ander van zijn achtergrond, maar veel meer ook niet. Zeker geen uitleggerige film (vrij fragmentarisch zelfs, bouwt op 3 kennismakingen en meer is het niet), maar wat meer uitdieping had denk ik wel een betere film opgeleverd.

Verder qua uitwerking behoorlijk standaard voor een roadmovie. Film doet inderdaad erg denken aan The Straight Story, maar dan heel wat korter, maar wel een stuk grappiger. Een hoop herkenbare dingen uit het genre komen terug, inclusief het opbellen, maar al ophangen zonder iets te zeggen.

Qua uitwerking schort er een hoop aan, maar ik vond de film dusdanig grappig en fris dat ik een onvoldoende niet kan maken. Apart (en daarmee wederom fris) einde ook.

3*

Nord kan beschouwd worden als de Noorse variant op The Straight Story van David Lynch. Door de hele film heen zijn meer dan genoeg gelijkenissen op te merken, alsmede de nodige verschillen. Wat kenmerkend voor beiden films is de eigen karakteristieke sfeer, die deels wordt bepaald door de omgeving waarin de films zich afspelen.

Nord is globaal gezien een mooi verhaal, met een goede balans tussen drama en gortdroge humor. Maar de uitwerking van de reis van depressieve alcoholist Jomar laat te wensen over...

Na een goede introductie wordt het hoofdpersonage nog maar bitter weinig verder uitgediept, afgezien van het feit dat hij met enige tegenzin zijn bestemming wil bereiken. Hierdoor is de motor achter de film vooral de ontmoetingen met uiteenlopende, bonte figuren. Dat levert soms wat grappige momenten op, maar het mist daarentegen een scherp randje. Wellicht zijn sommige situaties en karakters net iets te gemaakt alternatief en eigenaardig. Hoe het komt dat dit soort humor niet altijd werkt is moeilijk te verklaren, maar zonder enige twijfel zullen genoeg mensen hier uitstekend mee uit de voeten kunnen.

Toch is de film bij lange na niet slecht. De prachtige beelden van het Noorse landschap creëren samen met de mooie muziek van Ola Kvernberg een goede sfeer. De korte speelduur werkt duidelijk in het voordeel van de film; het is niet onnodig lang uitgerekt. Anders Baasmo Christiansen speelt voortreffelijk en is een acteur om in de gaten te houden. Nord is een bijzonder aardige film met redelijk geslaagde, droge humor en weet bij vlagen te ontroeren.

De Homescreen dvd bevat, behalve de trailer van een andere film, geen extra's. De film is in de 16:9 beeldverhouding anamorf op de dvd gezet.

Met dank aan Cinemien voor het ter beschikking stellen van de dvd.

Wel tof.

Leuk maar ook een beetje langdradig: een handvol erg grappige scenes en daar tussenin dus wat langdradig. Heerlijk droog en goed acteerwerk. 6.5/10

Tegenvallend.

Er zit wat humor in, er worden tijdens de reis wat archetypen als karakters opgevoerd zodat het blijkbaar een catharsis is. Maar de humor te bedekt, de karakters te oppervlakkig, het tempo te traag, en de afstand tot de hoofdpersoon te groot.

Geef mij maar Slow West, die trok ik een stuk beter.

Niet 100% overtuigd van deze Noorse roadmovie over een mentaal instabiele man die plots verneemt dat hij een kind heeft. Hij besluit dan maar om het op te zoeken vele kilometers verder in het noorden. De film tracht luchtig en komisch te zijn, maar had op mij meer een trieste indruk. Ik had de indruk dat elk personage in de film wel wat problemen had en dat eenieder wel worstelde met eenzaamheid in het desolate landschap waarin ze vertoefden.

De eerste ontmoeting vond ik nog prima, misschien ook omdat het de eerste was. Als een pup die werd gevonden, werd Jomar ontvangen bij een oma en haar kleindochter. Het leverde fijne momenten op tussen beiden. Maar ook het slotmoment met die Sami in de tent was apart en eentje die me toch zal bijblijven. Vandaar dus die ketting …

Tussendoor vond ik het eerder een potpourri van losse, kleine of vreemde ontmoetingen waarvan ik soms het raden had naar wat de bedoeling was. De besneeuwde Noorse landschappen waren mooi om te zien. Film heeft inderdaad wat weg van The straight story van Lynch, de één met de tractor, de ander met de sneeuwscooter, maar de film van Lynch was toch intenser en meer gelaagd.