Giulia Non Esce la Sera (2009)

Briljante film, waarin de verschillende gebeurtenissen zich traag ontwikkelen. Daar moet je wel tegen kunnen. Voor de volhouders een pareltje van filmkunst. Het gaat over een schrijver, die niet goed weet waarom hij schrijver is. Hij loopt een beetje doelloos door het leven. Met zijn vrouw heeft hij niet veel contact. Met zijn puberdochter iets meer. Dan komt hij in het zwembad de zweminstructrice van zijn dochter tegen en langzaam ontwikkelt zich een soort relatie tussen die twee. Met die vrouw is nogal wat aan de hand. Daar komt hij langzaam achter.

Maar er gebeurt nog zoveel meer in deze film. Zo is daar een man die steeds in de regen loopt zonder paraplu en gek is op de verkoopster van paraplu's. Er is een priester, blootgesteld aan verleidingen en twijfelend aan zijn geloof, die een parenclub bezoekt om een daar werkende paaldanseres te redden. Het zijn gevisualiseerde verhaaltjes van de schrijver. Die hij niet afmaakt. Daar tussendoor haalt zijn vrouw het huis leeg, want ze gaat ergens anders wonen. En verder meandert de relatie met de vrouw uit het zwembad door z'n leven.

Het lijkt een rommeltje, deze film. Maar niets is minder waar. Het zijn puzzelstukjes van een geheel. De kleurige en verschuivende vlakjes van een caleidoscoop. Fascinerend om naar te kijken. Op het puntje van je stoel. De schrijver probeert uiteindelijk meer te doen dan schrijven. Ingrijpen in het leven van anderen. Zoals hij dat ook doet met de personen in zijn verhalen. Maar dit is het echte leven. En dan heb je de uitkomsten niet in de hand. Daar gaat deze fantastisch mooie film over.