Hunting & Zn. (2010)

Opnames Hunting & Zn in volle gang.

nuvideo.nl/film - Opnames Hunting & Zn in volle gang

Is inmiddels al zo goed als af volgens mij...

Wordt dit najaar in de bioscoop uitgebracht.

Opgenomen in Den Oever!!!!! Mijn buurdorp op het vormalige eiland Wieringen.

Zal wel op het NFF openen, lijkt me...

Nog niks bekend van een release datum?

Vanaf 25 februari 2010 in de bioscoop!

Hunting & Zn. - huntingenzn.nl

Moedige film weer van het trio Burger, Bakema en Kraakman. De balans in het scenario is niet helemaal optimaal, maar als het conflict tussen beide hoofdpersonages vorm krijgt is het een intrigrerend schouwspel. Dat Burger nog veel meer mag gaan maken, veel interessantere filmer dan zgn. Dutch Angle filmers als Nanouk Leopold en Eugenie Jansen.

Deze film vanavond in de sneak gezien. Toen ik hoorde dat het om een Nederlandse film ging verwachtte ik er niet veel van. Mijn verwachtingen kwamen echter niet uit want ik kreeg helemaal niks. Het eerste uur vond ik vreselijk saai en het laatste half uur was zo ongeloofwaardig dat het bij mij en menigeen in de zaal de lachlust opwekte. Ook het acteren vond ik ver beneden de maat. Hunting & Zn - zeg maar gerust Bagger & zn - is de zoveelste Nederlandse film die het bij mij moest bekopen met de laagste waardering. Zou het dan toch liggen aan het feit dat de Nederlandse film niet aan mij besteed is? Misschien wel. De volgende keer als ik weer naar de sneak ga vraag ik eerst of het om een Nederlandse film gaat. Indien ja, dan sla ik de sneak maar gewoon over. Dat voorkomt dat ik weer het laagste cijfer - voor mij een 1,0* - moet uitdelen en dan zijn bovendien de bewonderaars van de Nederlandse film ook weer tevreden gesteld.

Zag in de trailer ook nog Hippolytushoef voorbij gaan.

Kromme dialogen, weer een onnodige blootscene en de cinematografie voelt ontzettend kunstzinnig aan maar legt alleen maar bloot dat er nauwelijks na is gedacht over de mise-en-scène. Tenenkrommend. Maar ik heb me wel ontzettend goed vermaakt. De scenes aan bed vond ik echt hilarische. De halve zaal lag bij ons gisteren plat van het lachen.

Laten we de Nederlandse film op een paar na vooral voor onszelf houden. Ik zou me doodschamen als dit in andere landen te zien zou zijn of op prestigieuze filmfestivals. Nederlandse best verkopende exportproduct is niet film. Dat het ook anders kan bewijst Win/Win, Nothing Personal en Kan door Huid Heen afgelopen tijd.

Magere film die moeizaam op gang komt en te lang blijft hangen in onnozel huis-tuin en keuken onzin en burgertruttigheid. En het echte drama was net zo snel weg als het begon. Was het geld soms op?

Vrouw: "Heee liefie, hoe was het?"
Man: "Héééi, ja, gezellie"

Als ik ooit eens zo burgerlijk word als de hoofdpersonen in deze film..

De beschrijving van de film nodigde me enigzins uit om de film te gaan kijken. Het verhaal leek me best interessant, ondanks de slechte score hier op MM. Als het de bedoeling was dat de kijkers werden geëmotioneerd of dat er medelijden gewekt moest worden voor de hoofdpersonen, dan werkte dat averechts. Het opdrukken terwijl ze met bandjes aan het bed is gebonden, liet me echt hoofdschuddend lachen. Wat een wanvertoning. Omdat ik nog enige sympathie kan opbrengen voor Dragan Bakema die normaal heel wat beter acteert, anderhalve ster.

Een aangrijpend en meeslepend drama waarbij de wanhoop en de onmacht van de hoofdpersoon op een goede manier in beeld wordt gebracht. Echter is de aanloop naar de dramatische verwikkeling behoorlijk saai in beeld gebracht en is er op het acteerwerk ook hier en daar wel wat aan te merken. Het idee van de film is daarentegen erg beklemmend en geeft voldoende stof tot nadenken. Al met al is het zeker geen slechte film, maar heel goed kan ik het allemaal ook weer niet echt noemen. Zo slecht als enkele andere moviemetergebruikers hierboven aangeven vind ik hem zeker niet. Al met al haalt de controversiële film voor mij wel een voldoende.

Een film met een interessant thema maar dat helaas knullig en oppervlakkig uitgewerkt is.

Vooral de acteurs maken dat het geheel nogal geforceerd overkomt en mist het overtuiging. Geen van de hoofdrolspelers lijken er helemaal voor te gaan waardoor het mij wat ongeloofwaardig overkwam.

Waar het thema zich uitstekend leent voor sterk drama mist deze film de kracht om de boodschap goed over te brengen.

2,5*

Een deprimerende schets van een relatie. Ze zijn zoals dat heet gelukkig getrouwd, maar de brave echtgenoot moet uit de badkamer blijven als vrouwlief haar beha rechttrekt. Zo'n oppervlakkig stel dus. Met preutsheid, façades.
Ook de scenes in bed zijn mechanisch, het onderwerp direct na een wipje is de kwaliteit van de fotografie van de bruiloft. De herinnering aan de bruiloft wordt hiermee teruggebracht tot een object. Dergelijke beeldtaal vind ik sterk.
Ook de teksten en situaties zijn voorbeelden van haast pijnlijke versteende clichés. De verjaardagen, grapjes over Lingo, vrouw surft op Funda... De scenarist heeft er bovendien een sport gemaakt van om van alle teksten een cliché te maken. De verlaten winkelstraat, ook zo'n cliché beeld waar een gemiddeld mens niet vrolijk van wordt.
Af en toe zien we een echt mens zoals de beschonken en boze vriend die in de kroeg het verdriet van zich af schreeuwt. Dit is een van de weinige keren dat emoties worden getoond.
De film is weinig meeslepend, maar de neurotische relatie is fraai verbeeld. Af en toe walgde ik zelfs van het stel, met name van de vrouw. En dat is toch knap dat een film dergelijke gevoelens oproept. Het dramatische gedeelte vind ik trouwens minder interessant dan de inleiding hiertoe.
Drie sterren

Phoe, dit was het allemaal nét niet. Net wat te traag, te sloom, te ongeinteresseerd en met vlagen te oppervlakkig. Dragan zie ik erg graag, ik vind hem een super acteur, en hij haalt ook duidelijk het meest mogelijke uit zijn personage. Toch leefde ik niet met het koppel mee.

De dialogen zijn niet altijd even sterk, op sommige momenten zelfs oersaai en voegen ze niks toe aan de rest van de film.

Toch is het een redelijke schets van een relatie die langzaam maar zeker aan het aftakelen is.

Ik mis gevoel bij deze film, een soort empathisch vermogen dat bij mij op wordt geroepen zodat ik meeleef. Helaasch.

De kotsscene in bed was ook niet al te smakelijk, blegh. En dan de man die naakt op bed ligt en rustig zegt: 'Godverdomme'

bar slecht en mensen kunnen totaal niet acteren.

dezelfde shit als gtst .

weg ermee .

vervuiling van je scherm.

Wat een beklemmend en realistisch drama is dit. Een jong stel is een paar jaar getrouwd en verwacht hun eerste kind, alles lijkt ogenschijnlijk goed te zijn, maar ondertussen blijkt het allmeaal maar schijn te zijn. De burgerlijke saaiheid van het stel (Bakema en Kraakman) wordt door Burger erg goed neergezet. Regelmatig zijn de getoonde kleine irritaties en andere futiele clichés herkenbaar, gelukkig (voor mij dan) nooit confronterend . Het zou me niet verbazen dat Burger goed gekeken heeft naar de Deense drama's van Susanne Bier, want daar past deze film prima tussen.

De droge Bakema vond ik vooral sterk en je leeft ook vooral met hem mee, ook omdat hij meer in beeld genomen wordt. Op een gegeven moment verloor hij desalniettemin de sympathie, omdat richting het eind de spanningen tussen de twee steeds extremer en bruter worden. Ondanks dat blijft de film gelukkig boeien tot en met het goed gekozen einde!

Eindelijk gezien, ik heb deze ook speciaal gekeken omdat ie op Wieringen is opgenomen, waar ik dus woon. Dat maakte de film ook erg bijzonder want wie zou nou in dit gat een film opnemen. Ik zag hier en daar nog veel bekende kiekjes en ook leuk dat er nog een stukje is opgenomen tijdens Flora Visserdagen, het jaarlijkse dorpsfeest in Den Oever. Waarom de regisseur nou persee Wieringen als achtergrond heeft gekozen is nog wel de vraag.

De film zelf is ook best ok. Het is een soort van huiskamerfilmpje met een dito verhaaltje, en een hoop relatie-problemen. Eerst een perfect leven samen hebben en dan is er sprake van een zwangerschap wat erg vaak dramatisch verloopt Maria Kraakman is bloedeigenwijs en Bakema die gaat tot het uiterste om haar aan de regeltjes van de zwangerschap te houden. Dat verloopt nog vaak extreem. De verdere typische "gezellie" familiemomenten zijn ook sterk aanwezig.

Het is opzich nog best een saai verhaal in eerste instantie, maar later word het toch wel erg confronterend en rauw. Wat de film nog zeker wel boeiend maakt.

3,5*

Het eerste half uur van de film is erg geschikt voor een inburgeringscursus voor buitenlanders. Zelden gezien dat de gemiddelde Nederlander en z'n kneuterigheid zo mooi in beeld is gebracht.

Het tweede half uur van de film wordt de vrouw zwanger en ontstaan de problemen. En hier wordt de film zo mogelijk nog oninteressanter en saaier. We gaan hier bijna denken dat de regisseur wel erg geïnspireerd is door zijn achternaam. Het derde half uur nemen de problemen echter zulke extreme vormen aan dat we eindelijk een onderwerp voor een film hebben. Maar echt boeiend wordt het allemaal nog steeds niet.

Je zou maar in zo'n verstikkende communicatieloze relatie zitten als de twee hoofdfiguren hier en dan ook nog in zo'n dood, kleinburgelijk dorp wonen waar iedereen over elkaar praat en alles van elkaar weet, ik moet er niet aan denken. Telkens als Dragan weer moest vragen of het nog lang duurde eer zijn vrouw klaar was in de badkamer en ze bij elke ook maar naar een conflict neigende situatie meteen wegliep kon ik de teleurstelling en gevoelens van minderwaardigheid gewoon voelen alsof ik daar zelf stond, en dan die moeder met haar slavinken, brr! Ja, Bakema en Kraakman bewijzen voor de zoveelste keer dat ze de beste acteurs binnen dit genre zijn en dragen hun rollen met verve, het is ook erg voelbaar dat ze in het echt ook iets met elkaar hebben, zo lijken ze elkaar aan te voelen. Maar ook cinematografisch is het eerste uur een nare maar beklijvende ervaring, bekoelde en statisch, zwijgzame shots die wel wat aan Nanouk Leopold haar films deden denken, zonder daar ook meteen een directe kopie van te zijn, laat dat duidelijk zijn. Maar toch gaat er ergens iets mis. Een uitbarsting kon natuurlijk niet uitblijven maar het haar aan het bed ketenen en gedwongen laten eten voelde zo debiel ongeloofwaardig aan. Hij had naar haar ouders kunnen stappen of die dokter, zelfs bij haar weg kunnen gaan voor een tijdje en het haar zelf uit laten zoeken, maar van alle opties kiest hij de meest extreme. Nu doen mensen idiote dingen in dit soort situaties maar het ging er bij mij gewoon niet in. Zowiezo had ik het af en toe ook wel wat meer van Sandra's kant belicht zien worden want het was nu wel erg makkelijk een hekel aan haar te hebben. Het vervolgens compleet afgekapte eindshot in dat ziekenhuis houd het dan helemaal van een voldoende af. Meneer de filmmaker, what where you thinking? (2,5*)