Iep! (2010)

Alleraardigste verfilming van Joke van Leeuwens kinderboek (allemaal lezen!!!!!!) Iep! Verwachtingen werden grotendeels vervuld, zelfs overstegen op de punten special effects en art direction.

Iep! voelt als een kinderfilm a la Alex van Warmerdam (jaja, een compliment). De vormgeving doet nu eenmaal erg aan de beginfilms van Van Warmerdam denken (of terug verlangen).

De special effects (Viegeltje als baby [erg knap, al deed het me een beetje denken aan de werkers bij de Freggels...] en een vliegende Viegeltje temidden van andere vogels) zijn erg knap, en storen niet (en dat is alweer een compliment, jaja).

De teksten van Van Leeuwen worden grotendeels in ere gehouden (goh, alweer een compliment, het wordt tijd om te stoppen).

Er mag dan in geknipt zijn door de producenten, volgens boze tongen vele minuten in het einde, volgens mij is dat ook terecht. Want juist het einde duurt (nu nog) te lang. Terwijl het allerbeste gedeelte uit het boek, de Horstel, juist totaal niet uit de verf komt. Hier had ik me voornamelijk op verheugd, maar het ademt (waar zijn de kleuren??????!!!!!?????) niet de sfeer uit van het boek. Sterker nog, er wordt hier behoorlijk doorheen gevlogen, en mijn boze tong spuugt dan maar alhier uit dat hierin geknipt zal zijn door de producenten.

Het acteerwerk varieert ook van heerlijk (Joke Tjalsma) tot tenenkrommend (Diederik van Ebbinge als de Held en de twee kids).

Een veelbelovend begin, maar als de film verder vordert, vallen er her en der toch te veel steekjes. Desalniettemin, een van de beste kinderfilms van de afgelopen jaren van Nederlandsche bodem. W.b. de internationale allure, die is er wel, maar Iep! moet het vooral hebben van de heerlijke dialogen en one-liners. Een bieterhiem met pindekies klinkt toch beter dan een siendwich with peanutbietter. En een eep is geen boom....

Een film voor jong (jaja, het ge-iep klonk nog lang na bij de kids) en oud (kakelende bejaarden die kraaiden van plezier). En ik dan.

Aardige film, maar hoe langer het geheel duurt, hoe meer je het gevoel krijgt dat er meer in gezeten had. Mooie beelden, fijne sfeer en goed spel - met name Stapel en Tjalsma -, maar Iep! mist net die finesse, de (constant aanwezige) charme, gelaagde karakters en het juiste ritme om écht speciaal te zijn. Kenadie Jourdin is wel ontzettend vertederend.

Ik vond het op zich wel een leuk filmpje om naar te kijken maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het geheel wel een beetje saai en kleurloos vindt. Mijn dochtertje van 5 jaar kon haar aandacht er in ieder geval niet echt bijhouden. Misschien dat deze film wat meer succesvol is voor grotere kinderen.

Ik zou eigenlijk alleen "Iep!" moeten opschrijven en dat als recensie aanvinken, maar ik zal er voor deze keer ook iets van mijn mening bijzetten.

Het acteerwerk is behoorlijk slecht, maar dat is niet erg. Huub Stapel kan zoveel beter acteren, dat ik hem er van verdenk expres zo belabberd te hebben geacteerd in "Iep!"

En dan denk je het daarmee gehad te hebben, speelt er ook nog een vrouw van Warre (Huub) in mee, Joke Tjalsma, in de vorm van Tine. Het lijkt alsof ze een vrouw van straat geplukt hebben, en tegen haar gezegd hebben: "Acteren jij!" Knulligheid ten top, maar wel heel grappig, want ik snap wel waarom ze zo sullig overkomen: Het zijn boeren! En ook nog uit het oosten van het land.

Hoe schattig deze Warre en Tine ook zijn, de echte held van het verhaal, die ik voor het gemak maar even gewoon "held" zal noemen, maar eigenlijk Diederik heet, heeft mijn lachspieren pas echt in werking gezet!

En dan Viegeltje, Kenadie Jourdin, het kleine mensje uit Canada, natuurlijk is ze schattig, net als een konijntje of een heel klein aapje.

In het begin van de film is ze met trucage nog veel kleiner gemaakt dan ze in werkelijkheid al is, en dat is knap gedaan. Ze hebben haar op afstand gefilmd en vervolgens weer dichtbij geplakt, zodat ze kleiner in beeld komt.

Onderhoudende, grappige film.

En o ja, mijn kinderen zeggen nu inderdaad ook pindikees! (zie link kappeuter)

"Iep!"

Mijn god wat een draak van een Nederlandse film was dit. Het verhaal was belachelijk voor woorden en was nergens leuk of ontroerend. De cast m.u.v. Joke Tjalsma vond ik overigens ook zeer matig. Vooral de rol van Huub Stapel, die speelde min of meer een debiel in deze film.

De Fransen hebben een jaar eerder een soort gelijke film gemaakt "Ricky", maar die was wel stukken beter dan deze.

De doelgroep voor deze film zal waarschijnlijk kinderen tot 5 jaar zijn, vandaar dat ik deze film waarschijnlijk zo slecht vindt.

Gekke, grappige film met soms best absurde humor. Huub Stapel en Joke Tjalsma zijn goed op dreef als de ouders van Viegeltje en dat leidt soms tot behoorlijk komische dialogen, bijvoorbeeld dat Warre zijn vrouwe er maar van blijft proberen te overtuigen dat dit nu eenmaal in de aard van vogels zitten en Tine die Viegeltje opvoedt als een soort huisdier. Dit blijft bij uitstek natuurlijk een kinderfilm, maar hoe Leotje ineens uit de film verdwijnt is een tikkie abrupt. Diederik Ebbinge was ook bij vlagen grappig, maar de beste grap stond achter op zijn overal (Blijft Rustig).

Ben overigens wel benieuwd wat die 15 minuten zijn die eruit zijn geknipt.

Eindelijk in zijn geheel gezien.

De film begint lekker fris. Het klinkt misschien wat raar, maar ik vind Kenadie Jourdin goed gecast. Vooral de jongste versie van Viegeltje vind ik knap neergezet, ziet er overtuigend (genoeg) uit.

Ik vind wel dat de details, die de boeken van Joke van Leeuwen zo mooi maken, niet goed uitgewerkt zijn (het knuffelen in het Horstel was zelfs geheel overbodig op deze manier).

Het blijft toch raar om de grappige, maar tevens - voor volwassenen - kinderachtige/knullige zinnen uit een volwassen mond te horen, in dit geval vooral uit de mond van Joke Tjalsma. Ik moet zeggen dat haar rol erg goed overeenkomt met de Tine uit het boek. Huub Stapel doet het ook niet slecht, hij zet een Warre neer, zoals 'ie moet zijn. Diederik van Ebbinge vind ik goed gecast, maar bepaalde scènes speelt hij absoluut niet overtuigend genoeg. Erg jammer.

Naar het einde toe wordt het allemaal wat minder. Het lijkt wel of bepaalde scènes zonder liefde zijn gemaakt en gewoon maar van het boek op het witte doek zijn gesmeten. Zeker de scènes met de kinderen in het Horstel zijn te stuntelig.

Het boek gaat over het loslaten van je kind, op welke manier dan ook - hoe moeilijk dat kan zijn - verholen in een interessant verhaaltje, met vleugels en een hoop ge-iep!

3*

Eigenaardige kinderfilm over een half meisje half vogel. Het meisje vliegt iedere keer weg en het echtpaar wat haar gevonden heeft, loopt er iedere keer achter aan. En dat is het dan wel. Misschien voor kinderen wel genietbaar, maar voor de wat ouderen nogal saai en ook flauw. Joke Tjalsma praat in de film overduidelijk alsof ze tegen kleine kinderen praat, en is daardoor nogal irritant.

Niets voor mij. Ik had ontzettend veel moeite om door te blijven kijken. Al snel voelde ik de behoefte hem vroegtijdig af te zetten, maar ik hield een stille hoop dat het beter werd. Niet dus. Het was geen plezier om naar te kijken. Ik vind kinderfilms op zijn tijd best genietbaar, maar dit was veel teveel van hetzelfde en op een vervelende manier in beeld gebracht waardoor ik me al snel ging irriteren aan het vogelmeisje. Stapel deed het enigszins redelijk, maar die moeder... brrrr.

Snel vergeten, want ik krijg er nog jeuk van als ik er aan denk.

Redelijke jeugdfilm. Maar eigenlijk ook niet meer dan dat. Soms vond ik de film erg langdradig. Ondanks het zeer korte speelduur, leek hij soms best lang te duren. Ook vond ik hem niet altijd even interessant. Huub Stapel maakt er wel wat leuks van. De rest van de cast viel me ook nog wel mee. De kinderen hadden er duidelijk plezier in. Maar het mensenvogeltje vond ik maar een vreemd wezen. Het lijkt alsof de zoektocht vrij nutteloos is, omdat het de hele tijd uit zichzelf weggaat. Maar al met al is het voor het jongere publiek denk ik nog best genietbaar. Het verhaaltje is simpel, maar wordt toch wel leuk in beeld gebracht.

2,5*

De eerste keer dat ik deze film zag een jaar of 2 geleden, kwam hij me over als matig, een beetje flauw en nogal snel afgehaspeld. Nu bij een 2de kijkbeurt heb ik er veel meer van genoten. Het is een eenvoudig filmpje met geen ingewikkeld plot. het is fantasy, complete fictie maar ergens is het toch wel weer logisch. Dat Viegeltje door een echt meisje wordt gespeeld en niet computergeanimeerd is, vind ik toch wel knap. Het kan dus ook wel degelijk zonder al te veel special effects. Ik vond in tegenstelling tot sommige hier de rollen van Viegeltjes pleegouders wel goed neergezet. Volgens mij worden ze verondersteld van een simpel en wereldvreemd koppel van de boerenbuiten te zijn en dat zetten ze wel overtuigend neer. Dat ze Viegeltje probeerden op te voeden op hun eigen zij het wat onorthodoxe manier (en dat waren ze niet duidelijk niet gewoon als kinderloos koppel op leeftijd) vond ik mooi gedaan. Het had voor mij wat trager gemogen, misschien wat meer achtergrond bij bepaalde personages. Het ging nogal in snel tempo allemaal. Maar toch erg van genoten.

Geen slechte film... Vond alleen Iep er vooral met de vleugeltjes niet echt overtuigend uitzien en de film soms wat langdradig...

Vogelspotter Warre [Huub Stapel] stuit op een dag op een vogeltje (het heeft immers vleugels) met veel uiterlijke kenmerken van een mens dat uit een boom lijkt te zijn gevallen. Samen met zijn vrouw Tine [Joke Tjalsma] besluit hij voor Viegeltje [Kenadie Jourdin] te zorgen. Maar dan komt het moment waarop Viegeltje (letterlijk) haar eigen vleugels begint uit te slaan en dat is het uitgangspunt voor deze uiterst charmante, fantasierijke vertelling vol spitsvondige, intelligente dialogen die enorm profiteert van het puike werk van Stapel en de sublieme Tjalsma. Een voortreffelijke film voor het hele gezin.