La Châtelaine du Liban (1956)

Ze bestonden amper nog : Europese films met Omar Sharif...een nobele ongekende anno 55, en hij blijkt hier dan ook slechts een bijrol te hebben als boven vermelde Mokhrir, ongelukkige sidekick van held Pascal. Kinkt nu ongelofelijk, temeer omdat die Pascal niet echt oscarmateriaal was.

Sowieso vele gekende gezichten in de cast van deze erg oldschool avonturenfilm, gebaseerd op een romannetje van Pierre Benoit ( die jullie ook kennen van l'atlantide...) , een expert in dit soort midcult exotica. Geset in Libanon, gedeeltelijk daar opgenomen ook in Bayrouth en Baalbek, maar grotendeels in...de Gard. We zien dan ook overduidelijke zandduinen die aan het strand liggen, beslist niet in de woestijn ! Whatever.

Regisseur van dienst de middelmatige vakman Pottier, die er zonder enige visuele flair een standaard sterrenvehikeltje van maakt en de triviale inhoud ervan inspiratieloos alsmede uiterst warrig oplepelt. Dat de film toendertijd een schijnbaar groot kassucces was, bevreemdt dan ook enigszins.

Sterrenvehikel zei ik: behalve reeds genoemden ook Servais ( die jullie kennen uit Rififi...) als de booswicht Hobson, Juliette Greco ( die jullie kennen van haar zwarte coltrui...) in een wat absurde rol als Libanese nachtclubzangeres en clandestien lief van de held die de buikdansjes aan een ander overlaat, bondbabe Paluzzi nota bene geblondeerd en tamelijk onherkenbaar maar reeds met dikke tetters als legale lief van Pascal, Lefebvre ( die jullie ook kennen van de gendarmes saga...) als stotterende clown, Dalban als- verrassend en zelfs hier !- flic, last but not leat echter Gianna Maria Canale ( die jullie ook kennen als runner up miss Italia 1950 voor Gina Lollobrigida...) als de onvermijdelijke en kettingrokende femme fatale/ Grote Liefde van de held. "Je bent een harteloze bitch " zegt deze tegen haar...maar hij had Canale toch wel meteen kunnen herkennen zeker ?

Enfin, al deze lieden verspild in een ernstig gedateerd avonturenfilmpje met weinig actie en veel conversatie, en een Sharif ( die jullie ook kennen uit Lawrence of Arabia...) die na 10 minuten voor ongeveer een uur uit beeld verdwijnt, om later nog even terug te komen voor ik schat in totaal 20 minuten screentime. In feite zou ik hier nog eerder het etiket soap dan avontuur op plakken, in die mate overwoekert de romance tussen Pascal en Canale het oorspronkelijke gegeven over het gevonden Uranium. Nou ja, betekent dus wel dat we veelvuldig Canale zien, en das een niet geringe troost.

Verder nog dient de score van Mizraki gememoreerd te worden, met diëgetisch lied gezongen door Greco.

Deze film is afgelopen najaar in Frsnkrijk op DVD uitgebracht en gerestaureerd, helaas een release zonder anderstalige onderschriften. Wat vonden de Canale liefhebbers/ kenners hier van, en wie heeft dit nog meer gezien ?