Relevo para un Pistolero (1964)

Er bestaan er zeer weinig van : eurowesterns in z-w...hier hebben we een zeer schaars voorbeeld uit het pre- Leone tijdperk, vervaardigd door Torrado die nog meer paella's zou regisseren welke geen van allen hoog staan aangeschreven, net als zijn overige werk trouwens.

Opvallendste figuur in de cast ongetwijfeld Nicol, verfoeid door de kenners en schijnbaar ook door Hollywood , want dit soort rollen in een genre dat amper bestond was geen promotie voor deze man die enkele jaren eerder nog in A- klassiekers als man of the west was te zien. Maar hier probeert hij er- overdubd- nog iets van te maken in wat trouwens niet eens een "echte "protagonistenrol is, die is eerder weggelegd voor Argentijn Davila .

Dat lijkt eerst anders te zijn : we beginnen immers met Nicol als de beruchte bandiet "Relampago Harris " , die echter na enkele minuten wordt "redeemed " en besluit de wapens neer te leggen om een Gode welgevallig leven als rancher te beginnen in Arizona.

Zoals we echter al miljoenen keren eerder hebben gezien halen de demonen uit het verleden deze ex- gunslinger in als Davila/ Edwin Jackson het stadje betreedt. Deze blijkt een zoon te zijn van Nicols beste buddy, en overigens beslist geen gunslinger zoals hierboven vermeld, maar een brave middenstander. Helaas wordt deze brave ziel gemaltraiteerd door een stel thugs onder leiding van ene Jack Dillon ( Pepe Guardiola * ), en zoekt hij allicht steun bij revolverheld Harris. Die had echter de wapens afgezworen, zoals gezegd...maar besluit- origineel- zijn jonge vriend schietlessen te geven.

De gevolgen zijn spectaculair maar niet geheel naar wens, en wat volgt is een katholieke moraalvertelling waarin Davila het slachtoffer wordt van een innerlijke strijd tussen Goed en Kwaad, een strijd die dermate heftig is dat alleen Nicol hem kan beslechten. En dat niet met een preek alleen...

Klinkt allemaal weinig spaghettiesk en is het ook niet, kwam eerder dan Leone en Corbucci dus dat is verder zowel visueel als inhoudelijk logisch. Plus dan nog het genrenonconforme z- w dat hier trouwens wel fraai is gebruikt, bijna gotisch af en toe met veel nachtscènes die in z-w ook beter tot hun recht komen.

Voor de diehard spaghettifans dus niet meteen aanbevolen, al hebben we gelukkig nog een bodycount van 11 en zien we in bijrollen iconische genrefiguren als Sambrell of Tito Garcia. Aardig vrouwvolk ook, men denke slechts aan Solar als Carmen. Eerder klassiek geinspireerd- bij gebrek aan andere modellen allicht- maar inhoudelijk toch primair Spaans en katholiek. Werd opgenomen in de Ballesteros studio's in Madrid, speelt ook bijna integraal in het nagebouwde stadje practisch zonder oog voor de genretypische landschappen daarbuiten.

Wat niet iedereen- mij zeker niet- zal bevallen zijn de diëgetische muzikale intermezzi, en een cowboysong als main theme. Uiteraard geen Moriconneske trompetjes en dergelijke.

Is tot nu toe niet uitgebracht met onderschriften, bij mijn weten. Wie heeft dit gezien, en waarom zie ik geen stemmen ?

*: niet te verwarren met Pep Guardiola, red.

- edit : the man from Laramie , niet man of the west.