Chuan Qiang Ren (2007)

Complete verrassing.

Er is betrekkelijk weinig info rond deze film, lijkt door iedereen over het hoofd te worden gezien, maar compleet onterecht.

Visueel een parel, prachtige gebruik van muziek en nogal wat frisse elementen die een nogal basic verhaaltje opleuken.

Film verliest wel af en toe z'n focus, en halverwege draait het verhaal zelfs helemaal een andere richting uit. Toch blijft de film wat mij betreft een mooi geheel vormen.

Zeer apart dit, wordt niet meer zo vaak verrast door films, dit was er wel zo eentje. Dikke 4.5* en uiteraard een

langere review.

Aanrader!

Muurbloempje

Zo, bijzondere film, zeg. Apart dat hij niet meer opgemerkt wordt.

Waar het begint als een romantisch drama met een fantasie-tintje, wordt het gaandeweg steeds mysterieuzer en krijgt het verhaal steeds meer inhoud en symboliek.

Tye bevindt zich in een wereld, waar hij zich niet helemaal in thuis voelt. Alsof hij voor een scherm zit waar zich het leven afspeelt, maar waar hij net buiten staat (aardig visueel effect in deze film). Totdat de muren van deze werkelijkheid worden doorbroken en een wereld openen die een andere kijk biedt op de realiteit. Eerst in grauwheid en zwart-wit, tot ogen geopend worden en beseft wordt hoe we in de wereld staan.

Visueel, muzikaal en verhaaltechnisch erg divers. Verschillende visuele stijlen, muzieksoorten en verhaallijnen. Divers, maar niet onsamenhangend. Wat beteft het muziekrepertoire - van piano (geef mij pianomuziek en ik ben al gauw tevreden), strijkers en accordeon tot techno-achtig en een duits liedje met viool. Heerlijke muziekkeuze. Heb van het geheel erg genoten en mag van mij meer in de belangstelling komen te staan.

De 2 users boven me geven het al aan, de film zou zeker wel wat meer aandacht mogen hebben.

Het moge inmiddels duidelijk zijn, een mooi romantisch verhaaltje dat ERG abrupt omdraait in stijl, met behoudt van zijn romantische elementen.

Erg verrassend!

Tsjah, alles is al zo'n beetje gezegd in OH's blog bericht en ook door Observator, maar ik kan het niet laten om het nog een keer te zeggen, misschien dat het eindelijk eens opgemerkt word dan?

De soundtrack valt als eerste op. Een pianotintje die me nu niet gelijk van mijn sokken blaast, maar het word gewoon wel heel mooi gebruikt, in combinatie met de beelden en daar gaat het om natuurlijk. Als dat alles was, was het nog niet eens zo opvallend. Er word echter een diversiteit in geluid toegepast, die erg past bij de verschillende visuele sferen van de film.

Visueel word het steeds mooier, zeker na die bewuste draai in de film. Ook daarvoor valt er al heel wat te zien echter. De belichting in het klaslokaal is zeker apart te noemen. Mooi!

Ik heb het idee, des te meer ik over het visuele van de film ga zeggen, des te meer het verrassingseffect weg valt. Juist het spelen met de soundtrack en de beelden, zorgden er af en toe echt voor dat mijn mond openviel. Prachtig!

Niet een film die snel verveeld, juist door de manier waardoor het is opgebouwd denk ik. Je kan er ook weer anders tegenaan kijken de volgende keer waarschijnlijk. Zo niet, blijft nog de audiovisuele ervaring over, die vast niet aan kracht gaat inboeten.

Ja, mooi!

Voor de verandering eens niet een aziatische film met weinig stemmen via Onderhond's lijst ontdekt, maar via die van Observator. Dat zegt natuurlijk niet dat OH 'm niet gezien heeft

Anyway, wel gedeeltelijk eens met het positieve commentaar en de film verdient zeker wel wat meer aandacht. Maar zo speciaal vond ik het nou ook weer niet. Een paar details sprongen er wel uit, zoals (IR zegt) de belichting in het klaslokaal bijv.

Ik vond de muziek grotendeels wel goed, alleen die viool begon mij erg te vervelen. Al met al schiet de film te kort om met bovenstaande heren mee te gaan.

3.5*

Na tig mislukte pogingen ben ik er eindelijk in geslaagd deze film te bekijken en ik kan je zeggen dat de moeite meer dan beloond werd. Echt genoten van deze film. Op visueel vlak schitterend en ook de mooie soundtrack mag niet onvermeld blijven. Bovendien een mooi romantisch verhaaltje met een zeer schattige NoNo. Valt er nog meer over deze film te zeggen? Neen, eigenlijk niet. Dit is echt een film waar bij je de beelden gewoon op je af moet laten komen. Kijk en geniet, zou ik zeggen.

Oh ja, deze uitspraak van de onderwijzer in de klas trok mijn aandacht:

"Isn't it possible that our world is but one of many?"

4,5* met kans op de maximale score.

Met de positieve berichten hierboven van alleen maar users die ik hoog heb zitten qua smaak, moest ik deze film toch ook echt gaan kijken. En ja, het was erg aangenaam om te zien.

De liefdesverwikkelingen in het eerste deel zijn aardig om te zien, en ook de beelden zien er interessant uit. Met name in het klaslokaal ziet het er apart uit, met de blauw-witte belichting. Het lijkt alsof het klaslokaal op een scherm geprojecteerd wordt, en de hoofdrolspeler als enige voor het scherm staat.

Maar vooral het tweede gedeelte fascineert, en met name de zwart-wit beelden zien er mooi uit. Ik krijg er een soort Tarkovsky gevoel bij, maar dan veel mooier. Het einde is voor mij een beetje onverwacht, maar ook niet onbevredigend. De muziek tenslotte is fraai, en kabbelt net als de film rustig voort.

Zo positief als de meesten ben ik ook weer niet, want het is voor mijn gevoel niet grensverleggend, maar de film was zeker erg innemend. 3,5*.