Reprisal! (1956)

Geïnspireerd door het verslag van mr rumson heb ik de film vandaag nog eens bekeken, ter geheugen-opfrissing.

Vroeger diverse keren op TV gezien, met name op de Duitse TV zenders, waar hij een soort van klassieker status had en met enige regelmaat heruitgezonden werd.

Ik vind het nog steeds een redelijk goede western, met een interessant thema, dat gelijkenis vertoont met dat in "The Devil's Doorway", waarin Robert Taylor een soortgelijke rol speelde.

Het oorspronkelijke verhaal waarop deze film gebaseerd is was van schrijver Arthur Gordon, die het schreef als felle aanklacht tegen racisme , en speelde kort na de 2e wereldoorlog toen zwarte Amerikanen het zwaar te verduren hadden.

Voor deze western werd het verhaal dus teruggebracht naar de periode kort na de Amerikaanse burgeroorlog.

Een van de schrijvers van het filmverhaal was David Dortort, die later de belangrijke man achter westernseries als Bonanza en The High Chararral zou worden als producent.

De locaties voor de film waren goed gekozen, Old Tucson doet het altijd goed in westerns.

De rolverdeling is op z'n minst in een geval merkwaardig te noemen.

Michael Pate, de Australische acteur die iedere westernliefhebber kent van de vele Indianenrollen die hij vertolkte, speelt hier een van de Indianen-hatende gebroeders Shipley (Bert).

De jongste Shipley broer (Tom) werd gespeeld door Wayne Mallory, de échte jongere broer van hoofdrolspeler Guy Madison (!)

Wellicht te danken aan Madison die zelf producer van de film was.

Mallory kreeg een snorretje toebedeeld voor de film, omdat de gelijkenis met zijn broer anders waarschijnlijk té duidelijk geweest zou zijn.

Dat Madison een sterk acteur was zou echt wat teveel eer zijn, maar hij had de looks en vele fans.

Destijds was hij enorm populair, vooral door de TV westernserie "The Adventures of Wild Bill Hickok" (1951-1958)

De rol van Frank Madden was zeker niet een van zijn slechtste.

Kathryn Grant (Taini) was een schoonheid.

Dat had ook Bing Crosby goed gezien, die een jaar later met haar zou trouwen.

En dan Felicia Farr, die in goed anderhalf jaar tijds westerngeschiedenis schreef door in maar liefst vier westerns te spelen die tot de betere behoren: "The First Texan", "Jubal", en "The Last Wagon", alle drie in 1956.

Als uitsmijter en top of the bill "3:10 To Yuma" (1957) waarmee ze zichzelf onsterfelijk maakte bij de westernliefhebbers.

Onvermeld mag zeker ook Ralph Moody niet blijven als de oude Indiaan Matara.

Ook weer zo'n acteur die vaak te zien was in Indianenrollen (maar niet uitsluitend)

Regisseur George Sherman wist het geheel in goede banen te leiden, en zorgde voor een aantal sterke scènes.