Nishi no Majo ga Shinda (2008)

Hier smelt ik wel voor zeg. Heksen staan vroeg op, werken in de tuin en doen het vooral rustig aan, met een gemoedelijke glimlach op het gelaat. Mai ontsnapt aan de groepvorming op school, bij oma in het bos, waar op z'n Engels thee met melk wordt gedronken. Alles enorm Japans vastgelegd, met mijmerende muziek, close-ups van bloemstekjes, een paar levenslesjes en de nodige traantjes. Schattig en klein, maar niet zonder zeggingskracht. Naar het einde toe wat melodramatisch, maar dat kon ik er wel bij hebben.

Nagasaki is een held!

Ken verder niks van hem, z'n oeuvre ziet er ook nogal divers uit. Vond dit in ieder geval enorm fijn, kan me echter wel voorstellen dat het voor sommigen te zoet danwel melodramatisch is, maar in dit soort films mag dat van mij.

Hij was ooit Filmmaker in Focus op het IFFR. Hij had toen ook een melodrama, maar ook experimenteel werk Heart Beating in the Dark. Twee klassiekers, het origineel is heel goed en de "remake" nog beter. Absolute must beide!

Ja, ik heb ze al eens opgezocht, maar nog niet kunnen vinden. Maar die komen ooit zeker aan de beurt.

Vond dit overigens niet direct echt auteurswerk, had door tientallen 'gezapige' Japanners kunnen worden gemaakt. Lijkt me ook een vrij toegankelijk werk, alhoewel het hier in het Westen vast als enorm voortkabbelend (saai) gezien wordt.

Typisch Japans melodrama en gelukkig kan ik dat goed waarderen. Mooi ingetogen en vliegt niet uit de bocht met tè pathetische muziek of ontwikkelingen. Doordat dit weer een iets andere setting is, ontsnapt deze film wel aan het dertien in een dozijn gevoel. Wel héél langzaam en er gebeurt eigenlijk maar heel weinig, dus zal niet iedereen dit werkje kunnen waarderen.

Fraai ook het einde met de buurboeman. Geen overdreven poespas, maar realistisch mooi.