Son of a Lion (2007)

Ondanks de vrij lovende kritieken op Variety en het hoge cijfer op IMDb, ben ik toch enigzins teleurgesteld in deze film.

Son of a Lion is de zoveelste film over kinderen in Islamitische post-9/11 samenlevingen, maar zoals vaak is het gemaakt voor en door westerlingen en krijg ik het gevoel naar een soort 'facade' te kijken. Hoewel de film in neo-realistische stijl is geschoten, komt het allemaal weinig authentiek over.

Vooral het acteerwerk is behoorlijk braaf. De zoon kan me niet overtuigen dat hij er alles voor over heeft om naar school te gaan, evenmin als de vader me kan overtuigen dat hij echt boos is. Ook het politiek-correcte praatje van stamoudsten over de Islam, Amerika, het westen etc. komt eerder uit de pen van een westerse politicus, dan dat het daadwerkelijk door een groep stamoudsten zo besproken zou worden.

Ik wil hiermee niet beweren dat het niet zo zou kunnen gaan, maar als je dan toch een punt wil maken als regisseur over Pakistan, ga dan naar de streek toe en maak een documentaire.

Tot slot een positief punt: camerawerk is sterk gedaan, zeker als je bedenkt dat Son of a Lion de debuutfilm is van Gilmour, die notabene ambulancebroeder van beroep is!

Mensen die van films als 'Hotel Rwanda' of 'Sometimes in April' houden, zullen Son of a Lion ook zeker kunnen waarderen, maar aan mij is dit genre niet besteed. 2,5*

Mooie film die duidelijk maakt dat een generatieconflict in Pakistan of Belgie heel verschillend kan zijn. En ook heel veel gelijkenissen heeft.

De film moet het niet hebben van de grote emoties maar die worden wel mooi aangevuld ddor de prachtige sountrack.

De film wist me uitzonderlijk goed te boeien, en ook al is het hele verhaal ongelooflijk politiek correct. Het is een kiertje op een voor mij kompleet andere manier van invulling te geven aan het leven.

Een redelijk dramafilm...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Prima geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Mooi HD kwaliteit...