Noche de Verano (1962)

Er bestaan er veel van : films waarin Rosalba Neri rondhupst als volleerde cockteasende bitch en ze als volstrekt onbetrouwbare en gewetenloze partner van het ene vreemde bed naar het andere fladdert...en zo hoort het ook ! We zouden niet anders willen. In den beginne cockteast ze Rabal, vervolgens sart ze haar vriendje Orsini, gaat daarna alsnog- offscreen helaas- naar bed met Rabal, huppelt rond in blouse waaronder haar tieten goed uitkomen en rok, wordt vervolgens door Rabal gedumpt, slaat in de volgende Sint- Jans nacht een stumper aan de haak, dumpt die dan weer voor Orsini die ze terugziet, wat resulteert in een huwelijk ( "het huwelijk is een serieuze zaak "zegt ze met stalen gezicht ) waarna ze die arme Orsini tijdens de volgende Sint Jan festiviteiten nog wat horens opzet, niet voor het eerst of laatst ongetwijfeld...

Wat overigens en om heel eerlijk te zijn slechts 1 verhaallijn is uit de film, waarin ze dik 20 minuten in beeld is. Een film die ook het debuut was van Grau, vooral gekend vanwege zijn horrorwerk maar hier nog pogend auteurscinema te bedrijven. Zoals zovele beginnende regisseurs toen in Spanje zocht hij wanhopig contact met zgn. progressieve stromingen in het buitenland. Meer bepaald poogt hij hier tamelijk kansloos en opzichtig Antonioni na te apen, wat resulteert in een opeenstapeling zinloos gelul uitgesproken door- u vermoedde het al- verveelde en vervreemde lieden uit de burgerij.

Meer bepaald uit die van Barcelona, waar de film integraal speelt tijdens 2 San Juan festiviteiten in opeenvolgende jaren, met uiteraard als strekking dat er niets verandert en de protagonisten hopeloos zijn. Film eindigt dan ook zoals hij begon. Inhoudelijk dus een Antonioni imitatie ( kruiperig toegegeven indirect door een gozer die vraagt "heb je l'avventura gezien " in een verder overbodige scène , bovendien zat Rabal ook niet toevallig in l'eclisse) visueel echter blijft het achter en de beruchte totaalfocus of de lange takes/ tracks hoef je hier niet meteen te verwachten. In feite was de aardigste scène nog die in ...het spookhuis, eerder vooruitlopend op zijn horrorwerk dan toch. Trouwens, wat deed die Boeddha daar ?

Dit alles in een co- productie met grote Italiaanse inbreng,voor de camera, niet alleen reeds genoemden maar ook Volonté zelfs in een wel erg bescheiden bijrol. Er moet ook een Italiaanse versie zijn die ongetwijfeld langer duurt dan de Spaanse van 94 minuten, waar de censor schijnbaar aan heeft gezeten. Niet verwonderlijk, want het gaat in feite geheel over sex en wel van het soort dat door de Heilige Moederkerk is verboden, helaas. Je moet het dus allemaal maar raden.

Kortom : leuk voor de Rosalba completisten en verder een wat zinloze imitatie van betere modellen.