Garage (2007)

Na het geweldige Adam & Paul keek ik reeds ruime tijd uit naar Abrahamsons nieuwste. Gisteren was het dan eindelijk zo ver en jammer genoeg is hij me een beetje tegengevallen.

De filmt opent zeer langzaam en blijft lange tijd op dit kalme tempo registreren wat Josie dagelijks doet. Eigenlijk is dit twee keer niets waardoor de film als traag beschouwd kan worden, toch verveelt het nergens doordat Josie zoveel emoties weet op te roepen. Hoewel hij zelf niet mondig genoeg is om deze uit te drukken zijn ze ten allen tijde af te lezen van Shortts gezicht, die op schitterende en zeer overtuigende wijze het personage Josie gestalte geeft.

Hoewel Josie's onlogische logica en zijn zielige leventje aanvankelijk interessant in beeld worden gebracht, slaagt Abrahamson er niet om dit over de hele lijn vast te houden. Hij tikt bovendien iets te hard op onze vingers door het verhaal naar een veel te tragische afloop af te laten stevenen. Waardoor het eerste zeer sterke uur ondermijnd wordt en dit is jammer.

Maar waar de film alsnog zeer goed in geslaagd is, is het eerbetoon aan alle Josie's; de simpele naïeve medemens met oprechte en onvoorwaardelijke goede bedoelingen. Steevast worden zij echter met de vinger nagewezen, bespot, niet begrepen en misbruikt in onze meedogenloze consumptiemaatschappij. Zelfs in de kleinste dorpjes en de verste uithoeken van het jachtige stadsleven.

4*

Mooie film die zich afspeelt in een mooi Iers dorpje.

Helaas ook het saaiste dorp in Ierland waarschijnlijk.

Josie krijgt een 15-jarig hulpje en zijn hele leven verandert.

In Nederland zien we dan meteen karikaturen, hier zien we echte personen.

Fenomenaal acteerwerk in deze grootse "kleine" film.

Nadat ik Adam&Paul had gezien was ik direct benieuwd geraakt naar Garage, eveneens van regisseur Leonard Abrahamson. En ook dit subtiele Ierse werkje is me weer goed bevallen: het heeft een droevige sfeer en ondanks er maar weinig wordt gepraat zitten de dialogen tussen Josie en David vol spanning. Het is mooi om een kijkje te nemen in het leven van iemand waarvan de dagen gevuld zijn met het onderhouden van een pompstation en het drinken van bier. Vaak wordt er voor een veel complexer verhaal gekozen om te verfilmen maar het blijkt wel weer dat zo'n eenvoudig concept eigenlijk veel minder moeite heeft om overtuigend over te komen. Personages blijven realistisch en het grotendeels weglaten van achtergrondmuziek is gewoon een uitstekende keuze. Leuke wegkijker.

Mooie film over een simpele ziel met een simpel bestaan als hulpje bij een vervallen tankstation. Klein, ingetogen en een aangenaam tempo. Er lijkt weinig te gebeuren, maar onderhuids is er genoeg aan de gang. Je vraagt je voortdurend af wat er in het hoofdpersonage omgaat en wat hij meekrijgt. Een beetje jammer van het onbevredigende einde, anders waren het 4.0 sterren geweest.

Tragikomedie zonder opsmuk over een zwakbegaafde pompbediende, die op zoek naar intimiteit en vriendschap buiten zijn dagelijkse routine treedt met alle gevolgen van dien. Sober en daarmee des te doeltreffender in beeld gebracht door Abrahamson. Mooi klein filmpje dat in toenemende mate de kijker uitnodigt zelf de ontbrekende beelden in te vullen.

Josie is de lamme goedzak, simpel, altijd akkoord, "Dank u wel" zeggend als hijzelf moet worden bedankt worden, vrijgevig, altruïstisch, geen kwaad vermoedend, de spot ondergaan maar niet die verrassende, zware beschuldiging , helaas...
Sober portret van deze man in deze kleine film, zonder veel opwinding, maar zo treffend gebracht dat hij geen seconde verveelt.
Pat Shortt is uitstekend in die rol en de rest is ook zeer goed gecast voor hun rol in deze kleine gemeenschap, waar iedereen iedereen kent en zo weinig te beleven valt. Knap sfeerbeeld.
Regisseur Lenny Abrahamson, die een paar jaar geelden uitpakte met het zeer geslaagde "Room" werd voor "Garage" in Cannes bedacht met de C.I.C.A.E.- Prijs, die wordt uitgereikt aan kleine films van het art-house-type.